Boekbespreking

Dr. H. Jagersma (eindredactie), Job, Studies over en rondom een bijbelboek, 112 blz., ƒ 16,20, uitgeversmaatschappij J.H. Kok, Kampen 1990.
Dit boekje bevat de tekst van de lezingen die tijdens een studieweek onder auspiciën van Theologische Faculteit van Brussel gehouden zijn in het Belgische Kasterlee. Jagersma geeft een korte inleiding op het bijbelboek Job. Zijn conclusie is dat hier verschillende thema's op de voorgrond treden: en afwijzing van het vergeldingsdogma (wie goed doet wordt gezegend en wie kwaad doet gestraft), het lijden dient tot loutering van de mens (de strekking van de redevoeringen van Elihu, Job 32-37), en dan vooral de doorbraak van het besef dat de God van Israël de ondoorgrondelijke Soeverein, de 'gans Andere' is (in de dialoog tussen God en Job in 38 : 1-42 : 6). Interessant is wat R. Zuurmond schrijft over de figuur van het '(rechts)geding' als onderliggende structuur van de dialogen in dit bijbelboek. Zijn interpretatie van de vrienden van Job als vroom theologiserende heidenen en/of het religieus gecorrumpeerde Israël kan ik onmogelijk delen (27). Vervolgens geeft Jagersma een nauwgezette exegese van Job 42 : 1-6. Hij vertaalt vs. 6 als volgt: Daarom verwerp ik en zie ik af van stof en as'. In navolging van Schroten zou ik willen vertalen: 'Daarom verfoei ik (mij)'. Het tweede zinsdeel kan m.i. het beste worden weergegeven met 'en ik heb berouw over (wat ik heb gezegd toen ik zat in) stof en as'. Dat knoopt aan bij enerzijds 2 : 8 (hij zat neer in het midden van de as) en anderzijds bij 42 : 3 (Zo heb ik dan verhaald wat ik niet verstond). De visie van Ernst Bloch over Job zet R.G. van Roon in een breder kader. Voor Bloch is Job de man die redelijk handelt, anderen graag vertrouwt, maar wiens ogen plotseling wijd open gaan als hij grondig wordt bedrogen. Het slechte bloeit, de rechtvaardige, de zaddik, kan verdorren (43). Het thema dat G.L. Goedhart aan de orde stelt luidt: Met Job meer mens: Job - pastoraat - Kushner'. W.Th. Klamer brengt het boek dat Gustavo Guitiérez (een belangrijk vertegenwoordiger van de zgn. bevrijdingstheologie) over Job schreef ter sprake. In een wel heel wijd verband met Job staan de 'Antropologische verkenningen in niemandsland (over de Barthse leer van het Nietsige) met als titel 'De mens vóór en na het niets', een artikel van N.T. Bakker. Het is wel even wennen om 'das Nichtige' zo vertaald voor ogen te krijgen. M. van den Boom schrijft over het omgaan met het lijden in andere godsdiensten: 'Een Jobstijding uit de godsdienstgeschiedenis'.
Op een gegeven moment maakt Goedhart de opmerking 'Je kunt met Job alle kanten op' (61). Dat zal zo ook wel doorgaan totdat duidelijkheid is verkregen over de strekking van dit bijbelboek. Aan dàt probleem wordt in deze bundel slechts weinig aandacht besteed. Vanwege de opzet van de studieweek kon dat waarschijnlijk moeilijk op een andere wijze worden geregeld. Alle begrip daarvoor. Maar dat heeft wel tot gevolg dat de samenhang tussen de verklaring en de verwerking van de bijbeltekst m.i. maar weinig doorzichtig wordt. Wat betreft de kernvraag van het boek Job sluit ik mij aan bij wijlen dr. Schroten: Is het om niet dat Job God vreest? Geloven is God liefhebben zonder bijbedoeling. Ondanks bitter lijden. Die opvatting ligt ook in de lijn de brief van Jacobus: Gij hebt de verdraagzaamheid (niet: tolerantie maar 'volharding') gehoord en gij hebt het einde des Heeren gezien, dat de Heere zeer barmhartig is en een Ontfermer (5 : 11).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen