Verdord door de zon, verstikt door het onkruid

Of een boom het uithoudt in een storm, hangt af van het feit of zijn wortels diep en stevig in de grond zitten. Een boom kan nog zo mooi zijn, maar als hij geen wortels heeft, is hij niets waard. Zo is het nu ook met zaad, dat op steenachtige plaatsen gezaaid is. Het lijkt heel wat, totdat... totdat het erop aankomt. Dan blijkt het: zonder wortel.
En als verdrukking of vervolging komt. Nee, dat is maar geen mogelijkheid, dat is iets dat zeker komt. Het kan niet wezen dat er geen ergernissen komen (Lukas 17 : 1). Wanneer het Evangelie wortelt tot in de diepte van ons hart en van ons leven, zodat ons hele bestaan erdoor gestempeld wordt, wordt dat gemerkt. En dat roept dan ook tegenspraak op. Immers, het Woord dringt tot het maken van keuzes, en dat zijn keuzes die doorgaans strijdig zijn met de gewoonten en normen van de wereld.
Daarom kan het je je vrienden kosten als je tegen bepaalde dingen 'nee' moet zeggen. Of je wordt belachelijk gemaakt als je bidt en dankt voor je eten op school of op je werk of wanneer je voor de naam van de Heere opkomt en uitkomt. Ze hebben Mij gehaat, ze zullen ook u haten. Jezus waarschuwt meer dan eens voor deze tegenkanting, opdat we niet geërgerd zouden worden (Joh. 16 : 1).
Verdrukking of vervolging. Het antichristelijke treedt steeds meer en steeds brutaler op de voorgrond. Waar gaat het naar toe? Wat staat ons en onze kinderen nog te wachten? En zal ik dan staande blijven? Deze en dergelijke vragen kunnen soms op je afkomen. Op u ook? Wie durft te zeggen: Maakt u zich over mij maar niet bezorgd? Een ware gelovige in ieder geval niet. Laat het dan ons dagelijks gebed zijn: 'Maak in Uw Woord mijn gang en treden vast' en 'Houdt Gij mijn beide handen met kracht omvat, want ik ben vanuit mezelf zo zwak en ontrouw'.
De Heere Jezus ziet straks alles wat Hij hier zegt voor Zijn eigen ogen voltrekken. Het volk van de steenachtige plaatsen zal Hem gaan verlaten als de grond hen te heet onder de voeten wordt. Ze willen wel een koning die het brood voor hen kan vermenigvuldigen, maar ze willen niet een Kruiskoning. Toen bleek dat de weg van Jezus uitliep op het kruis en de weg achter Hem aan een weg is van kruisdragen, haakten velen af (Joh. 6 : 60).
Eén ding is duidelijk: als we niet geworteld zijn in de Heere Jezus Christus houden we het beslist niet uit. Wie niet leeft uit Hem, met Hem en door Hem, leeft slechts voor een tijd. Uit wie zouden we anders kracht kunnen putten dan uit Hem alleen? Daarom moet de hardheid van ons natuurlijk hart verbrijzeld en verpulverd worden. Dat is bekering. Daarom is ook het gebed om de Heilige Geest zo belangrijk, Die het stenen hart wil wegnemen en er een vlesen hart voor in de plaats geven, waarin het zaad niet alleen opschiet, maar ook vrucht draagt. En dan is er ook echte vreugde, werkelijk geestelijke blijdschap, dat kan niet anders.
En een ander deel viel in de doornen; en de doornen groeiden op, en verstikten het. We zijn geneigd om te zeggen: wat jammer toch van al dat goede zaad, het gaat alweer verloren. Maar we kunnen het ook van een andere kant bezien: wat wordt er breed en mild gezaaid! Deze grond is beslist niet slecht. De bodem is van een goede kwaliteit. Alleen de ploeg is er niet diep genoeg doorheen gegaan. Er zijn resten van doornen en distels achtergebleven. Nee, die hoefden niet gezaaid te worden, die groeiden vanzelf wel. Ze waren immers al in de akker aanwezig. Doornen zijn de grond van nature eigen. Sinds de zondeval zijn de doornen de eerstgeboren kinderen van de grond (Spurgeon). Ze zijn er in het leven van een ieder van ons of u het nu wilt toegeven of niet. En dat onkruid heeft diepe wortels, het is vertakt in ons hele leven. Waakt dan en bidt, want dat goede zaad, de genade, is zo'n teer plantje en het wordt zo snel overwoekerd door doornen en distels.
Waar denkt Jezus aan in dit deel van de gelijkenis? Aan uitbrekende zonden of boezemzonden? Nee. Natuurlijk moeten die ook met wortel en tak uitgeroeid worden, maar daar doelt Hij hier niet op. Hij noemt zaken die op het eerste gezicht veel onschuldiger lijken, de bekommernissen! de zorgen van deze wereld en de verleiding van de rijkdom. En het is uiteraard niet zonder reden dat Jezus nu juist dat als het onkruid aanduidt, dat zo'n gevaar is voor het goede zaad.
De zorgvuldigheden van deze wereld. De bezigheden en de beslommeringen van het leven. Alles wat ons zo in beslag kan nemen. En het gaat eigenlijk vanzelf, maar het betekent ondertussen wel, dat het Woord erdoor verstikt wordt.
Wat zullen we eten, wat zullen we drinken, waarmee zullen we ons kleden? Weet u wie zich daar nu zo druk over maken en druk mee zijn, zegt Jezus, de heidenen.
U protesteert: Die zorgen zijn er toch, ze komen ongevraagd op je weg. En hoeveel mensen hebben geen grote of kleine materiële zorgen? Moeten we dan maar zorgeloos leven, voor het vaderland weg? Nee, dat moeten we niet. Want zorgeloos is roekeloos, is goddeloos.
Het is echt niet verkeerd als we zorgen hebben over ons gezin, de kerk, de wereld. Maar het is wel verkeerd, ja zelfs noodlottig, als de zorgen ons leven gaan bepalen en beheersen, als we er helemaal door in beslag genomen worden. Dan komt het geestelijk leven erdoor in de verdrukking en tenslotte wordt het Woord verstikt. Wat nu te doen tegen het gevaar van die doornen? Trouw zijn in het gebed. Alles wat ons kan benauwen en beangstigen neerleggen in Gods handen, en wat is het dan in goede handen! Maar wat doen we dat weinig en wat is dat moeilijk, we maken ons vaak zo zielig benauwd over van alles en nog wat, alsof er geen Heere is. Die het ons toeroept: 'Werpt al uw bekommernis op Mij, want Ik zorg voor u'. Maak Mij al uw zorgen bekend. Laten we toch de tijd nemen voor het Woord om dat te onderzoeken en te overdenken, want alleen daarin vinden we echt rust. Het schenkt lucht aan een benauwde geest en het werpt het volle licht op wie de Heere zijn wil voor ons.
En licht en lucht zijn nu net de twee zaken die overwoekerende doornen ontnemen aan de aar. De doornen van de zorgen van deze wereld. Maar evenzeer de doornen van de verleiding van de rijkdom. Een niet minder groot gevaar, zo zullen we volgende keer zien. Agur heeft oog voor beide gevaren. Vandaar dat hij bidt: 'armoede (zorgen) of rijkdom geef mij niet, voed mij met het brood van het mij bescheiden deel'.
Bidden we het hem na? Dat is nodig. Ook met het oog op het zaad van het Woord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen