Globaal bekeken

In De Stad Nijkerk (een huis aan huisblad) stond het volgende te lezen van ds. W. van Inge over Psalm 84:

'Het is te horen in de stad. Het was ook te lezen in uw blad. Nieuwe melodieën zijn er nu op de trommel van de Nijkerkse beiaard. De oude werden naar gewoonte weer terzijde gelegd. Tot die oude melodieën behoorde Psalm 84 (op het hele uur). Toch wel jammer dat deze prachtige wijs nu niet meer ieder uur te horen is. Verscheidene stadgenoten luisterden er met veel vreugde naar. Samen met de klanken kwamen de woorden tot ons. ledere zondag hoorden we 't en zongen we het misschien zachtjes of in gedachten mee: "Hoe branden mijn genegenheên, om 's Heeren voorhof in te treên". Op werkdagen — wanneer de dagelijkse taken zoveel van onze inzet vragen — klonk het bemoedigend: "Welzalig hij die al zijn kracht, en hulp alleen van U verwacht". En was het voor de aangevochten gelovige geen troost om telkens het lied te horen van de mus en de zwaluw, die hun plekje vonden in 't kunstig nest bij Gods altaren? Ging er geen venster open naar boven, wanneer we hoorden dat God de Heere, zo goed zo mild, te allen tijde een Zon en Schild is?
Nu is het verleden tijd. Nee, niet Psalm 84. En gelukkig ook niet de God over Wie in Psalm 84 gezongen wordt: de "God Die leeft en aan mijn ziel het leven geeft". Hij blijft en Zijn vertroostingen (ook uit deze Psalm) blijven, al zouden alle carillons van nu aan zwijgen. Maar missen doen we de melodie van dit schone lied wel. Zouden de klanken uit het Psalmboek, het "Oude Liedboek" van Gods kerk een groot aantal mensen misschien toch méér aanspreken en dieper raken dan de klanken uit een Nieuw Liedboek? Het is maar een vraag... Wel een vraag die ons kan bezighouden.'

Uit Daniël (jongerenorgaan Geref. Gemeenten) het volgende gedicht Dank en bede van Johannes Groenewegen:

O lankmoedig God, vol trouwe
Hebt Gij ons tot hier gespaard
En behoed voor zware rouwe
In het leven nog bewaard
God van goedertierenheden
Rijk in barmhartigheid
Wij genieten nog de vrede
En zoveel weldadigheid

En wij mogen nog beleven
Zo een schone vindenstijd
Laat ons prijs en ere geven
God zo vol van goedigheid
Prijst den Heere met gezangen
Geeft Hem eer, en roem en lof
Zou God nu geen dank ontvangen?
Wij genieten dankensstof.

Veel en groot zijn Gods weldaden
Wonderlijk Zijn goedigheid
Overvloedig Zijn genade
En Zijn zoete vriend'lijkheid
't Lieve licht van 's hemels zonne
Schijnt nog over Nederland
Jezus, die 'Genaden bronne'
Nog gepredikt in ons land.

Overstroom met heil Uw landen
Daar Uw kerke is geplant
Ruk Uw volk uit 's vijands handen
Wees de God van Nederland
Laat Uw wijngaard lustig bloeien
Groenen als het tere kruid
Laat Uw volk in Godsvrucht groeien
Dat ons heil na heil ontspruit.

Die nu zaaien met veel zuchten
Met veel tranen en gebeên
En naar Jezus henen vluchten
Met hun klagen en geween:
Wil hun eens van druk ontbonden
Maken van de zonden vrij
Om dan losgemaakt van zonden
Te leven nu en eeuwig, blij.

Wie ooit in oktober Zuid-Afrika bezocht, weet hoe dan de jacaranda aan een stad als Pretoria een feestelijk aanzien geeft dankzij de volle lila-kleurige tooi van die boom, die overal het straatbeeld bepaalt. In de Zuidafrikaanse Koerier troffen we het volgende over deze boom:

'Aanvankelijk stond Pretoria bekend als de Rozenstad, doch deze naam werd gaandeweg vervangen door Jacarandastad, naarmate er steeds meer jacaranda's verschenen die het straatbeeld opfleurden. De jacaranda behoort tot de familie der Bignoniaceae en telt zo'n 50 species, die alle als inheemse planten uit de Amerikaanse tropen stammen. De in Zuid-Afrika aangeplante soort is de Jacaranda mimosifolia. Hoewel geen inheemse boom, wordt hij thans wijdverspreid in de warmere delen van zuidelijk Afrika aangetroffen. De eerste twee jacarandabomen in Pretoria werden in 1888 door J.D. Celliers in de tuin van zijn woning, Myrtle Lodge, geplant. Hij had ze als plantjes verkregen bij een kweker in Kaapstad, ene meneer Templeman, die ze op zijn beurt uit Rio de Janeiro ingevoerd had.
Deze twee bomen staan er vandaag nog, en wel op het huidige terrein van de Sunnyside Lagere School in de Celliersstraat, vernoemd naar de man die ze geplant had.
Pas na ettelijke jaren droegen de bomen hun eerste vruchten. De heer Celliers zaaide het zaad en gaf daaruit voortspruitende zaailingen aan vrienden in Pretoria en Wellington, in de Kaapprovincie. Jacaranda's die nadien in Uitenhage aangeplant zijn, moeten eveneens afstammelingen schonk hij 100 boompjes aan de stadsraad van Pretoria, die ze langs de Kochstraat (de Bosmanstraat van vandaag) liet plaatsen.
Het was de toenmalige stadsingenieur Walton Jameson, algemeen bekend als "Jacaranda Jim", die vervolgens een grootscheeps project op touw zette om overal in de stad jacaranda's aan te planten. Zo stonden er omstreeks 1971 reeds 55.000 jacaranda's in Pretoria.
Temidden van een zee van lila jacaranda's is er in Pretoria echter één straat met louter zuiver witte jacaranda's. Hieraan zal binnenkort nog een kleurvariant toegevoegd worden: jacaranda's met gele bloemen.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen