Het uniform

Zelf heb ik het nooit meegemaakt, maar vooral oudere mensen hoor je er weleens over praten. Ik bedoel: de mobilisatie. Als daar door de regering toe wordt opgeroepen, op een bepaald uur van de dag, dan heeft dat grote gevolgen. Want een mobilisatie gaat meestal vooraf aan een oorlog. Mobilisatie, dat houdt in dat alle mannen tot een bepaalde leeftijd worden opgeroepen naar hun onderdeel te gaan. Mobilisatie, dat betekent grote inspektie. Zijn alle troepen wel paraat? Zijn alle onderdelen wel voltallig?
In Efeze 6 wordt door Paulus op een indringende manier de mobilisatie afgekondigd. Misschien dat iemand vraagt: hoezo? Dreigt er dan gevaar? Leven we dan in een gevaarlijke tijd? En voor wie geldt dat, die mobilisatie? Alleen voor jongens, mannen ouder dan 18 jaar?
En wat moet je bij je hebben? Welke wapens? Laten we ons oor de komende weken te luister leggen bij Efeze 6.
Paulus schrijft aan mensen die tot geloof zijn gekomen. Tot mensen die zich, door Gods genade, hebben overgegeven aan de Heere Jezus. Tot mensen die hebben gecapituleerd aan de voet van het kruis. Ze hebben nu vrede. Vrede met God! Maar nu maakt Paulus hen duidelijk dat er dan tegelijk sprake is van een strijd. Moet er wat worden aangevallen? Moet er wat worden veroverd? Nee, er moet worden verdedigd! Er moet worden gestreden tegen de vijand van God. Satan! Hij is dag en nacht in de weer om Gods volk te bestrijden, aan te vallen.
Vandaar: algehele mobilisatie! Doet aan de gehele wapenrusting van God! Dat is enerzijds een opdracht. Die wapenrusting is er niet om in de kast te worden gehangen. Hij is er om te worden aangetrokken. Om te worden gebruikt. Het is bepaald geen vrijblijvende opdracht! Zonder die wapenrusting zijn we niet tegen de vijand opgewassen. Zonder die wapenrusting zullen wij de strijd verliezen. Ja, verliezen... verloren gaan! Daarom die opdracht: Doet aan! Misschien voelden ze zich helemaal niet bedreigd. Misschien zegt óók u wel: ik merk helemaal niets van die strijd. Ik word helemaal niet zo bestreden, op mijn werk, thuis, op school. Of misschien onderschatten die gelovigen daar in Efeze de kracht van de vijand. Zoals er ook nu mensen zijn die pochen op hun eigen standvastigheid, op hun eigen beginselvastheid, of misschien taalden ze er niet naar om te strijden. Zeg nou zelf, het is toch veel aantrekkelijker om een wapenstilstand te sluiten. Om het op een akkoordje te gooien met de vijand. Maar laten wij er van doordrongen zijn: een akkoord met de satan betekent altijd een nederlaag! Daarom die opdracht: Doet aan de gehele wapenrusting van God. Paulus bindt ons op het hart om geen enkel onderdeel van de wapenrusting te vergeten. Dat zou fataal kunnen zijn. Satan zou dat gelijk weten uit te buiten. Hij weet onze zwakke plekken dan zo te vinden. Nee, het is geen strijd tegen vlees en bloed. Dat wil zeggen: het is geen strijd van man tegen man, zoals in een gewone oorlog. Dan vecht je op voet van gelijkheid. Maar hier is sprake van een strijd tegen de satan. Hij maakt gebruik van listige methoden. Geraffineerde methoden. In het ene land laat hij de christenen vervolgen. In het andere land laat hij bijbelse normen en waarden als ouderwets overboord gooien. In de ene christelijke gemeente laat hij alles op z'n kop zetten door vernieuwingen, zonder dat er sprake is van een innerlijke vernieuwing. In de andere gemeente houdt hij alles bij het oude en sust zo iedereen in een geestelijke slaap. De ene mens vergiftigt hij door jalouzie en kwaadsprekerij, de andere mens door onverschilligheid en liefdeloosheid. Hij is een krachtige vijand. Een handige vijand. Soms komt hij in de gedaante van een spotter. Soms komt hij met de bijbel onder z'n arm. Hij is ook een volhardende vijand. Er zijn mensen, helaas ook christenen, die bij de minste geringste tegenslag het bijltje er bij neergooien. Satan houdt vol. Als het vandaag niet lukt, dan morgen wel. Daarom die indringende oproep: Doet aan de gehele wapenrusting van God.
In het leven van elke dag willen we graag zelf bepalen hoe we gekleed gaan. 'Dat zal ik toch zeker zelf weten'. Maar in de dienst van God wordt het niet aan ons overgelaten hoe we gekleed gaan. In de dienst van God geldt: Heere, wat wilt U...?!
Luister! Doet aan de gehele wapenrusting van God. En als gelovigen dat uni-form dragen, letterlijk: gelijke vormen, dan schept dat tegelijk gemeenschap. Onderlinge gemeenschap. De gemeenschap der heiligen!
Het is niet alleen een oproep. Het is ook een aanbod. Een geschenk. Het is pure genade dat God ons deze wapenrusting geven wil. Hij wil niet dat wij weerloos zijn in de strijd. Wat is dan de prijs van deze wapenrusting? Hij is niet te koop. Hij is alleen te ontvangen. Om niet! Hoe? Door het geloof! Door in vertrouwen je lege hand op te houden tot God, Die zegt: Eist van Mij vrijmoedig...!
Algehele mobilisatie. Voor wie? Voor allen die het merk- en veldteken van Christus op hun voorhoofd dragen. Wie gedoopt is, is ingelijfd in het leger van Christus. De doop is Gods mobilisatiebevel. Wees paraat. Er is bij de doopvont gebeden (en bid dat elke dag voor uzelf en uw kinderen na!) dat deze kinderen 'vroom tegen de zonde en de duivel en zijn ganse rijk mogen strijden'. Hoe kan dat? Hoor: Doet aan de gehele wapenrusting van God. En bedenk, die wapenrusting is gegeven voor het gehele leven. Nergens wordt gesproken over een diensttijd van 14 maanden. Nergens staat dat wij om vijf uur burgerkleren mogen aantrekken. De strijd gaat door. Levenslang. Maar... de overwinning wacht. Voor allen die in Gods kracht, in Gods wapenrusting hebben gestreden!
Het leven is geen vreed' alhier
geen wapenstilstand vragen!
Het leven is Gods kruisbanier
tot in Gods handen dragen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen