Boekbespreking

Ds. G.F. de Kimpe, Als een goed soldaat, uitgave Oosterbaan & Ie Cointre, Goes, 80 pg., ƒ 10,–.
Met 'Als een goed soldaat' voorziet A.F. de Kimpe in een behoefte. Hij is als legerpredikant dikwijls gevraagd naar iets goeds dat men kan meegeven aan dienstplichtigen, die tot de gemeente behoren. De meeste lectuur op dit gebied is verouderd. Het onderhavige boekje is vrij van de romantiek van 'onze jongens in het leger', realistisch en bij de tijd. Het is kort en leesbaar geschreven. In vier hoofdstukjes worden goede adviezen gegeven aan ambtsdragers, ouders, dienstplichtigen en beroepsmilitairen. Het is goed, dat de laatste categorie apart aan de orde komt. De problemen die bijv. de vele overplaatsingen voor het gezin meebrengen, worden dikwijls onderschat. De adviezen aan de ouders vooral zijn van grote pastorale mildheid. Het gesprek met de kinderen moet te allen tijde open en begripvol blijven. Natuurlijk kan men over detailkwesties met de auteur van mening verschillen. Dan nog blijft alles wat ds. De Kimpe schrijft het overdenken waard. Wat voor een hervormd christen opvalt, is de wijze waarop de (vrijgemaakt gereformeerde) auteur het ambt van ouderling functioneert. De intensieve begeleiding van de dienstplichtige komt mij wat al te intensief over. Ik zou me tenminste nogal op de hielen gezeten voelen, als ik zo dikwijls als De Kimpe suggereert, door een ouderling aangesproken zou worden. Ik neem aan, dat iemand van vrijgemaakte origine dat anders ervaart. Hinderlijk vind ik de tweeslachtige houding ten opzichte van de geestelijke verzorging, zoals die in het leger functioneert. Hij accepteert het instituut kennelijk, maar met moeite, al heeft hij er zelf deel van uitgemaakt. Waarom het woord 'diensten' op pag. 58 tussen aanhalingstekens als het om (niet-vrijgemaakte) legerpredikanten gaat? Hier ligt m.i. stof tot verdere overweging binnen vrijgemaakte kring. Bij alle verschillen, die er tussen legerpredikanten zijn, zal men elkaar toch volledig als dienstknechten van Christus moeten erkennen. Pas van daaruit kan men over verschillen en samenwerkingsvormen praten. Erkenning van elkaar vormt het beginpunt, niet het eindpunt.
Niettemin het lezen waard, ook buiten vrijgemaakte kring.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen