De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Vriendschap

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Vriendschap

6 minuten leestijd

Vriendschap is het beleven van verbondenheid, die gegrond is op wederzijdse sympathie en achting, en het is een elkaar tot steun doen zijn. In de omgang van mensen met elkaar dwingt een vriendschappelijke houding respect af. Elke vriendschap heeft een positieve uitwerking op de onderlinge verhoudingen in de samenleving.
Vriendschap kan op verschillende manieren ontstaan. Vaak ontstaat vriendschap in de kinderjaren, soms op latere leeftijd. Er bestaat tussen vrienden altijd een verbondenheid. Het komt vaak voor, dat vriendschap ontstaat naar aanleiding van contacten op de jeugdclub. Aan een jongerenkamp tijdens de zomervakantie kunnen onze kinderen echte vrienden overhouden.

Belangstelling voor de ander
Elke fase van het mens-zijn geeft een eigen kleur aan vriendschappen. Bij het jonge kind is het speelkameraadje het belangrijkst. Het samen iets doen vertegenwoordigt een eigen belevingswaarde. In de puberteit is de waarde van de vriendschap erg groot. De gerichtheid op anderen buiten het gezin krijgt z'n charme. De jongere is niet meer tevreden met uitsluitend contacten in het eigen gezin. Er is meer nodig en hier openbaart zich al iets van het losmakingsproces, dat uiteindelijk tot zelfstandigheid moet leiden. Echte vriendschap bloeit op en die is er niet met velen, naar met enkelen.
Als we ons eigen innerlijk gaan ontdekken, komt er meer gerichte belangstelling voor het leven van anderen. Vriendschap is een relatievorm die een eigen waarde vertegenwoordigt. Er zijn mensen, die erg moeilijk vriendschap sluiten of contacten leggen. Een afdoende reden kan niet zijn, dat de een er meer behoefte aan heeft dan de ander. Zo simpel ligt het niet, want in principe heeft ieder mens andere mensen nodig. Wanneer er niemand is met wie we vertrouwelijk omgaan, dan ontbreekt er iets aan ons leven. Een van de gaven die we van God hebben ontvangen, is de mogelijkheid om met anderen in contact te treden. Laat die gaven benut worden, want het is nodig tot ons welzijn. We vormen ons immers in de dialoog met anderen. Sommigen zijn zo gericht op anderen, dat er van een eigen zelf nauwelijks iets overblijft. Dat is ook niet de bedoeling van God met ons leven. Er moet evenwicht gevonden worden tussen zelf-iemand-zijn en op de ander gericht zijn. De toenadering tot de ander begint met het zich openstellen voor de ander. De invloed van anderen op ons leven is groot. Het gezegde 'zeg mij wie je vrienden zijn en ik zal zeggen wie je zelf bent' is daar een duidelijke illustratie van. Daarom is het niet om het even, wie onze vrienden zijn. We kunnen door vrienden op een verkeerd spoor komen. Vrienden kunnen ons leven een radicale wending geven. In de keuze van vrienden moet duidelijk worden, aan welke invloed we ons willen overgeven en welke levens­richting we gaan. Ouders moeten de vriendschappen van hun kinderen op positief kritische wijze volgen! Als we echte vrienden zijn, kunnen we met elkaar spreken over wat ons leven in diepste zin bepaalt. Kunnen we met onze vrienden spreken over de dienst van God? Een keuze om Hem te dienen zal ook onze vriendenkring bepalen. Jezus zei tot Zijn discipelen in Johannes 15: 'Ik noem u niet meer dienstknechten..., maar ik heb u vrienden genoemd; want al wat Ik van Mijn Vader gehoord heb, dat heb Ik u bekend gemaakt.' Geen dienstknechten, maar vrienden. Waarom? Omdat Christus Zichzelf bekendgemaakt heeft en Zichzelf geeft. Zo nauw luistert deze relatie. Hij heeft Zich opengesteld voor de Zijnen. Hij heeft Zichzelf onthuld, zodat de Zijnen zich Zijn vrienden mogen noemen. Wanneer Jezus Zijn nauwe relatie met de Zijnen aanduidt als vrienden, dan is vriendschap een gave waar we heel zuinig op moeten zijn!

Een rijk bezit
Voor jongeren en ouderen is vriendschap, naast de gezins- en familieband, zeer waardevol. Bij de verkilling in onze tijd is het waardevol te weten, dat er vrienden zijn die echt met ons meeleven. Vriendschap is een rijk bezit, waarop we zuinig moeten zijn. We moeten onze kinderen leren reeds op jonge leeftijd de waarde van echte vriendschap in te zien. Daarom moeten we zorgvuldig omgaan met degenen, die ons vriendschap geven. We moeten tijd nemen voor onze vrienden. Een volwassene zei eens: 'Zelfs op de vriendschap van een kind moet je zuinig zijn!' Als we van twee kanten bereid zijn meer te geven dan te ontvangen, zullen we veel vreugde beleven aan onze blijvende vriendschappen. Voor onze vrienden moeten we veel over hebben. We laten hen toch niet in de steek, wanneer ze in verdrietige omstandigheden zijn terechtgekomen? Onze vrienden zijn mensen, met hun zonden en gebreken. Wanneer zij in problemen terechtkomen, mogen we hen beslist niet afvallen. Wij zijn toch niet beter...?
Bij vriendschap hoort trouw. We lezen ervan in Spreuken 17 : 17: 'Een vriend heeft te allen tijde lief.'

Verbondenheid
Het is vandaag een veel gehoorde klacht van veel jongeren, dat ze zich zo alleen voelen. Temidden van veel vrienden en vriendinnen voelen ze zich toch alleen! Alleen-zijn betekent eenzaamheid. Onze wereld is vol alleen-zijn en eenzaamheid. Deze jongeren hebben misschien weinig contacten met gelijkgezinden of ze kunnen zich moeilijk geven.
Het hoort bij de opvoeding van onze kinderen hen te leren 'deze eenzamen' niet alleen te laten staan. We moeten onze kinderen leren contact met hen te zoeken. Daarbij moeten we niet alleen denken aan leeftijdgenoten, maar ook aan anderen. Binnen de christelijke gemeente moeten we iets van die verbondenheid kunnen ervaren. We bedoelen dan een verbondenheid, die andere en diepere wortels heeft dan sympathie en achting. Deze verbondenheid is gegrond in het verzoenend lijden en sterven van de Heere Jezus Christus. Hij was van God en mensen verlaten. Hij is de dood ingegaan om vijanden tot Zijn vrienden te maken. Als we dat in ons leven mogen ervaren, kunnen we daarvan uiting geven door middel van het prachtige lied: 'Ik ben een vriend, ik ben een metgezel, van allen die Uw Naam ootmoedig vrezen'. Onze vriendschappen met andere mensen zijn in dit leven zeer waardevol. Maar toch..., we moeten aan het einde van ons leven al onze vrienden achterlaten. Ze kunnen niets toedoen aan ons eeuwig behoud.
Dan kunnen we alleen behouden zijn in Hem, Die ons ook nu Zijn vriendschap biedt! Het heeft eeuwigheidswaarde om een dergelijke vriendschap aan te bevelen aan onze vrienden en zeker aan onze kinderen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 november 1990

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Vriendschap

Bekijk de hele uitgave van donderdag 29 november 1990

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's