De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Het schild

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Het schild

6 minuten leestijd

'Bovenal aangenomen hebbende het schild van het geloof waarmee gij al de vurige pijlen van de boze zult kunnen uitblussen' (Ef. 6 : 16)

Vroeger was een schild een onmisbaar onderdeel van de wapenrusting. De soldaat droeg het in zijn linkerhand en het zwaard in zijn rechterhand. Dat schild was langwerpig van vorm en meestal zo groot dat een soldaat zich er helemaal, van top tot teen, achter kon verbergen. Zonder zo'n schild kon je er haast zeker van zijn da tje niet levend uit de strijd zou terugkeren. Waarom? Omdat de vijand pijlen door de lucht schoot. Vurige pijlen. Brandende pijlen. De punt van zo'n pijl werd in de pek gedompeld en dan aangestoken. Zo'n pijl had een dubbele uitwerking. Hij was scherp en verwondde dodelijk. En bovendien veroorzaakte hij brand in het vijandige kamp. Hoe kon je nu verwondingen en brand voorkomen? Nou, door dat schild! Want het was gemaakt van het hardste hout, overtrokken met leer en gedompeld in water. Tegen zo'n schild ketsen de pijlen af. Ze vallen op de grond. Ze doven uit!
In de strijd tegen de satan hebben de gelovigen zo'n schild nodig! Want on-ophoudelijk vuurt hij zijn pijlen af. En hij heeft heel wat pijlen op zijn boog. Zullen we eens wat voorbeelden van pijlen noemen die hij afvuurt? Ik denk in de eerste plaats aan de jongeren. Misschien is er diep in je hart wel het verlangen om de Heere te dienen. Je hebt Hem lief. Je wilt je leven wijden aan Hem. Nou reken maar dat de satan je dwarszit. Hij schiet een pijl van de verleiding door de lucht. Hij probeert je te raken door te zeggen: zou je dat wel doen? Wat heeft het dienen van God nu voor aantrekkelijks? Weet waar je aan begint. Je komt vaak alleen te staan. Ze laten je links liggen omdat je niet overal aan meedoet. Zou je het wel doen? Nu?! Later kan het toch ook?
Ik denk aan u die verdrietige dingen hebt meegemaakt in uw leven. Ziekte. Handicap. Rouw. Reken maar dat de satan de pijlen van opstandigheid afvuurt. Waarom moet jij dit nu meemaken? Waarom niet die ander. Die ander 'die nergens aan doet'. Is dat nu liefde? Wat heb je nu aan het geloof als het die ander toch beter gaat? Wat heb je nu aan het gebed als je toch nog moet tobben? Wees wijs en zeg God vaarwel!
Ik denk aan u die te kampen hebt met de gebrekkigheid van uw christen-zijn. Reken maar dat de satan de pijlen van de twijfel afvuurt. Je denkt zeker dat je christen bent?!
Nou vergeet het maar! Je dienen van God is maar half. Je geloof in God is heel zwak. Je gebed stelt niets voor. Je vertrouwen in God is minimaal. En dan toch een christen?!
Kom nou! Dan zou het er in je leven wel heel anders uitzien!
Ik denk aan u die berouw hebt over uw zonden. U worstelt met de vraag: zou er nog vergeving zijn voor mij? En satan ziet dat u uw handen vouwt en hij schiet de pijl van de wanhoop op u af. Wat? Denk je nu werkelijk dat God nog wil luisteren naar iemand zoals jij? Gebruik toch je gezonde verstand! Jouw zonden zijn te groot om vergeven te worden!
Satan weet precies welke pijlen hij moet afschieten. Ik denk aan de pijl van de hoogmoed. Denk maar aan Petrus die slaat zichzelf op de borst. Hij zal Jezus nooit verlaten! Maar satan schiet en Petrus zegt: Ik... ik ken die mens niet!
De één raakt hij met de pijl van de uitverkiezing. Ach wat heeft het voor zin. Ik kan bidden, de Bijbel stuk lezen, naar de kerk gaan. Als ik niet uitverkoren ben, kom ik er nooit!
De ander raakt hij met een pijl van oppervlakkigheid zo dat hij denkt: Ach, God is zo goed. Die strijkt aan het eind van mijn leven wel met de hand over Zijn hart en laat mij binnen. De één raakt hij met de pijl van vergevingsloosheid. Je kunt niet altijd de minste zijn. Ze gaan een loopje met je nemen. De ander treft hij met een pijl van egoïsme. Nee, ik heb nu geen tijd. Nee, ik heb nu geen geld. Ik moet nu eens denken aan mijzelf.
Zoveel pijlen! Kun je ooit wel ongedeerd uit de strijd komen? Paulus zegt: dat kan alléén door het schild van het geloof. Geloof wat is dat? Dat is Gods woord voor waar houden èn Gods woord vertrouwen! U merkt wel dat is een zaak van verstand èn hart! Van de hele mens! Het geloof legt beslag op ons, van top tot teen! Dat was immers ook de funktie van dat schild. Het be­dekte een soldaat van top tot teen, helemaal! Gods woord voor waar houden èn vertrouwen. Zowel het een als het ander. Soms ontmoet je mensen die alles voor waar houden. Wat er in de Bijbel staat. Ze zouden niet graag achter één bijbeltekst een vraagteken zetten. Maar ze leven er niet persoonlijk uit. Ze zeggen er niet, van harte, amen op. Bedenk, je kunt misschien wel een aantal bijbelteksten uit het hoofd opdreunen, maar daarmee red je het niet in de strijd tegen de satan. Dat kan alleen door het schild van het geloof. En geloven dat is Gods woord voor waar houden èn vertrouwen! Hoe kom ik daaraan, aan het vertrouwen? Dat is geen prestatie van onszelf. Dat is een produkt van de Heilige Geest!
In Zijn Woord toont God ons Zijn diepste gevoelens. En door het werk van de Heilige Geest vertrouw ik Hem zoals een bruid haar bruidegom. Hij fluistert steeds de woorden van God in, zó dat die woorden mij vertrouwen inboezemen!
Het schild van het geloof. Misschien dat iemand zegt: ik vrees dat ik dat schild ben verloren in het strijdperk van dit leven. Heere, kom mijn ongelovigheid te hulp! Mag ik u dan wijzen op de grote generaal: De Heere Jezus! Hij houdt al Zijn volgelingen in de gaten. En als er ééntje het schild laat vallen, net als Petrus in de hof van Kajafas, dan zorgt Hij ervoor dat ze dat schild weer terugkrijgen. Hij heeft immers gezegd: Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet ophoudt!
Het schild van het geloof. Nee, geen schild om mee te pronken. Maar een schild om in de goede strijd te gebruiken!
En ziende op de grote Generaal, zeg ik:
'Mijn schild en mijn vertrouwen,
zijt Gij o God, mijn Heer!
Op U zo wil ik bouwen,
verlaat mij nimmermeer.
Dat ik toch vroom mag blijven
Uw dienaar 't aller stond.
De tirannie verdrijven,
die mij mijn hart doorwond!'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 december 1990

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Het schild

Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 december 1990

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's