Globaal bekeken

In een kerkblad troffen we een stukje van Augustinus, met het opschrift 'Alypius wordt bevangen door lust tot het bijwonen van gladiatorenspelen'. Eén en ander werd toegepast op de t.v. vandáág.

'Hij was eerder dan ik naar Rome gegaan en daar werd hij op onbegrijpelijke wijze door een onbegrijpelijke hartstocht voor gladiatorengevechten meegesleurd. Want ofschoon hij een afkeer had van dergelijke dingen en ze verfoeide, werd hij door enigen van zijn vrienden en medeleerlingen, die van de maaltijd kwamen en hem toevallig ontmoetten, niettegenstaande hij beslist weigerde en zich verzette, met vriendschappelijk geweld naar het amfitheater gevoerd in de tijd van de bloedige en moorddadige spe­len, terwijl hij zeide: "Indien gij ook al mijn lichaam naar die plaats sleept en daar neerzet, zo kunt ge toch niet mijn geest en ogen op die schouwspelen richten; ik zal er dus zijn zonder er te zijn en zo zal ik u en die spelen de baas zijn". Hoewel ze dat hoorden, voerden zij hem niettemin met zich mede, wellicht juist met de begeerte om eens te onderzoeken, of hij dat zou kunnen volbrengen. En toen ze er gekomen waren en zich hadden neergezet op de plaatsen die zo konden vinden, bruiste alles van ontzaglijk genot. Hij hield de deuren van zijn ogen gesloten en verbood zijn geest om tot zo grote boosheden te voorschijn te komen. Och, had hij ook zijn oren maar dichtgestopt. Want toen bij het een of ander voorval in het gevecht een geweldig geschreeuw van al het volk hem hevig schokte, opende hij, uit nieuwsgierigheid en als het ware erop voorbereid om wat het ook was, ook de aanblik ervan te minachten en te overwinnen, zijn ogen, en hij werd door een ernstiger wonde in zijn ziel getroffen dan de gladiator in zijn lichaam, en hij viel ellendiger ter neer dan degene wiens val het geschreeuw had gaande gemaakt: dat geschreeuw was door zijn oren binnengedrongen en had zijn ogen ontgrendeld, opdat er een kwetsbare plek zou zijn, waar hij getroffen kon worden en zo ternedergeworpen; want zijn geest was nog meer vermetel dan sterk en juist daardoor des te zwakker, omdat hij op zichzelf gebouwd had, terwijl hij het had moeten doen op U. Want toen hij het bloed zag, dronk hij op hetzelfde ogenblik de onmenselijkheid in en hij keerde zich niet af, maar richtte zijn blik erop en zwelgde in razernij en hij wist het niet en hij verheugde zich in het misdadige gevecht en bedronk zich aan bloedig genot. En hij was niet meer dezelfde die daar gekomen was, maar een van de massa, tot welke hij gekomen was en een ware makker van hen, door wie hij er gebracht was. Waartoe meer? Hij keek toe, hij schreeuwde, hij ontvlamde, hij nam vandaar mede de waanzin die hem ertoe aanzette terug te komen, niet alleen met hen door wie hij tevoren meegesleurd was, maar zelfs voor hen uit en anderen meetrekkend. En toch hebt Gij hem daaruit weggerukt met Uw krachtige en ontfermende hand en Gij hebt hem geleerd vertrouwen te hebben niet op zichzelf, maar op U; maar dit geschiedde eerst veel later.'

In In de Rechte Straat de volgende gegevens inzake overgangen van geestelijken van de R.K. kerk naar de Reformatie en omgekeerd.

'Wat betreft Nederland weten wij dat, in de voorbije 40 jaar, de predikanten H.B. Visser, J. Loos, H. v.d. Linde en nu M. Los en J.H. van Leeuwen naar de R.-K. kerk zijn overgegaan.
Daartegenover hebben wij de volgende priesters die overgingen naar de Reformatie, persoonlijk gekend: ds. G.L.I. Stockmann (Ned. Herv.), ds. J.A. v.d. Velden (Ger. vrijgem.), ds. G.M.A. Hendriksen (ger.), ds. P. Doeswijck (baptist in de VS), J. Rijkers (ger.), J. Dijkman (pinkstergem.), W.A. Kuin (eerst pinkstergem., thans buitenkerkelijk), ev. H. Smithuis (Ev. Gemeente België), ds. H.J. Hegger (Ned. Herv.). De verhouding dominees naar Rome/priesters naar de Reformatie is dus in Nederland 5-9.
Wat Vlaams België betreft hebben wij nooit gehoord van een predikant die overging naar de R.-K. kerk. We hebben echter zelf de volgende ex-priesters gekend: ds. A. Lauwers (ger.), ds. G. Verlot (meth.), ds. J. de Savignac (BZK), ds. C.L.A.M. van Puyvelde (ger.), ds. M.V.J. de Craene (ger.), M. De Berdt, A. De Berdt (broers, beiden Chr. Ref. Church), J. Frocheur (Chr. Ref. Church), J. Verswijfel (eerst BEZ, thans buitenkerkelijk) en ev. T. Vanhuysse Ev. Gemeente. De verhouding in België is dus: dominees overgegaan naar Rome 0/priesters overgegaan naar de Reformatie 10.'

In Marnix troffen we het volgende Vlaams loflied van 'Vader Matthijsen':

'Lam, Dat geslacht zijt, U prijzen Gods eng'len;
dat mensen dan ook doen wat 't eng'lenkoor doet.
Zou de aarde geen klank met hun lofzangen meng'len?
Niet de eng'len, maar wij zijn gekocht met Uw bloed
Ook wij, die geloven, wij willen U loven
met d'eng'len daartmven, Lam, voor ons geslacht.

Lang, ach zo lang heeft Uw lied hier gezwegen,
in 't bloed onzer vaad'ren voor eeuwen gesmoord;
maar nu weer, nu mengt weer, bezocht met Uw zegen,
ook Vlaand'ren zijn toon in der volk'ren akkoord.
Ook wij, die geloven, wij willen U loven
met d'eng'len daarboven, Lam voor ons geslacht.

Nog zijn wij weinig, maak Gij ons tot velen,
Heer Jezus, en red er nog duizenden meer!
dat zij, met ons één, in Uw heil mogen delen.
Verheerlijk Uw naam en verhoor ons, o Heer!
Ook wij, die geloven, wij willen U loven
met de eng'len daarboven, Lam, voor ons geslacht.

In het boek Europa, geschiedenis van zijn bewoners, uitgave Sijthof, staat een kaartje over de eerste vier eeuwen van de uitbreiding van het christendom in het Westen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen