Varia

Gereformeerd en evangelisch
De brochure 'Gereformeerd en evangelisch', uitgegeven door het hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond, vindt grote aftrek. Bij aantallen wordt deze besteld voor bezinning binnen de kerkeraden. Maar velen vragen de brochure ook persoonlijk aan.
Met de brochure is bedoeld de gemeenten te dienen inzake een problematiek, die zich vandaag aandient daar, waar gereformeerden en evangelischen elkaar ontmoeten of ook op elkaar botsen. Het kan niet worden ontkend, dat vandaag ook in vele gemeenten een zuigkracht merkbaar is vanuit (nieuw ontstane) evangelische gemeenten. De heer Arnold van Heusden, directeur van de Evangelische Alliantie, heeft de uitdaging tot dialoog, die hij in de brochure hoort, al opgepakt. Op zichzelf is het goed als op dat vlak het gesprek plaats vindt. Daartoe wil de brochure ongetwijfeld ook een bijdrage leveren. Maar allereerst is bedoeld vanuit Schrift en belijdenis die zaken aan te dragen, die ook binnen de gemeente in het geding zijn, waar de evangelische beweging vragen oproept. Ook vandaag, nu de kerk juist ook van de zijde van de evangelische be­weging onder kritiek wordt gesteld, is het nodig elkaar op te scherpen als het gaat om liefde voor en trouw aan de kerk vanwege de vastheid van Gods Verbond, alsook m.b.t. de gereformeerde leer en de religie daarvan, overeenkomstig de gereformeerde belijdenis.
De brochure is voor de prijs van ƒ 6,— verkrijgbaar door storting op gironummer 93301 t.n.v. adm. De Waarheidsvriend, Postbus 18, 3140 AA Maassluis.

Raad van Kerken
Langzaam maar zeker geraakt de Raad van Kerken in Nederland in een isolement door zijn hardnekkigheid inzake de Palestijnse kwestie. Onder de druk van velen in 'de achterban' leek het alsof de Raad van Kerken terugkeerde op zijn schreden inzake solidariteit met de PLO. Het is echter niet meer dan schone schijn. Alleen 'voor zover' de PLO gemene zaak maakt met Saddam Hoessein wil de Raad van Kerken afstand nemen. Zo'n uitspraak is en blijft dubbelzinnig. Koste wat het kost moet toch de draad heel blijven. En dan te bedenken, dat niet alleen Yasser Arafat maar ook vele lokale en regionale leiders van de PLO er geen onduidelijkheid over laten bestaan dat Saddam Hoessein hun bondgenoot is. Het gejuich van Palestijnse zijde over de raketaanvallen op Israël is niet van de lucht. Hoe zou dat anders komen dan door voortdurende ophitsing van de kant van de leiders?!
Voor zover de Raad van Kerken al (nog) krediet had, heeft hij die zo langzamerhand wel geheel verspeeld. In Hervormd Nederland stond in een redactioneel commentaar te lezen dat, tegen de achtergrond van Yasser Arafats verklaring, dat de Palestijnen als een vijfde colonne van Saddam Hoessein zullen vechten, overal waar zij zich bevinden', de Raad van Kerken onverbloemd en zonder enige reserve afstand (zal) moeten nemen van zijn huidige opstelling! 'Als hij niet vlug reageert, zullen sommige Arabische leiders hem daarbij nog de loef afsteken. In het Egyptische blad Al Gumhuria wordt Arafat toegevoegd dat zijn misdaad tegen de Palestijnen veel groter is dan die van Saddam Hoessein tegen diens volk en leger.'
Waarvan akte!

Zuid-Afrika
Dat het president F.W. de Klerk van Zuid-Afrika ernst is met zijn diepingrijpende ombuiging van het politieke beleid in Zuid-Afrika, is duidelijk geworden uit de boodschap van de president bij de opening van het negende parlement van de Republiek van Zuid-Afrika op 1 februari ll. De laatste pijlers van de apartheid werden geslecht. Wie de tekst van de rede integraal leest — deze werd ons toegezonden — komt onder de indruk van de vastberadenheid, waarmee De Klerk naar een nieuw Zuid-Afrika toe wil, tot ongenoegen overigens van de conservatieven, die boos en demonstratief de parlementszaal verlieten. De Klerk besloot zijn toespraak met te zeggen voort te willen gaan 'met geloof en vastberadenheid in de wetenschap dat onze toekomst ligt in de handen van de Almachtige God, Heere inzake de bestemmingen van volkeren en naties'. 'Het is mijn bede dat Hij ons leiden en ondersteunen zal in al ons werk en in al onze beraadslagingen'. President De Klerk en met hem de leiders van de zwarte volkeren van Zuid-Afrika mogen ook onze voorbede hebben in dit tijdsgewricht, waarin de ontwikkelingen zodanig zijn dat een (nog groter) bloedbad lijkt te zijn afgewend.
Voor de anti-apartheidsbeweging in Nederland zijn zelfs de meest vergaande besluiten nog niet voldoende. Deze beweging, die zichzelf heeft overleefd, is zo langzamerhand verblind door eigen gelijk. Men lijkt roomser te zijn dan de paus nu (zelfs) ANC-leider Mandela de conclusie trekt dat door de laatste rede van De Klerk de blanken en de zwarten in Zuid-Afrika opnieuw dichter tot elkaar gekomen zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen