De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Torenspitsen-gemeenteflitsen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Torenspitsen-gemeenteflitsen

5 minuten leestijd

WAARDER
Zomaar een gemeente... Eigenlijk mogen we het zo niet zeggen. Het bestaan van de hervormde gemeente te Waarder is, eveneens het bestaan van elke christelijke gemeente, een wonder van de sparende trouw van de Heere. Dat er in onze geseculariseerde tijd en wereld een gemeente bestaat, is alleen maar te verklaren vanuit het wonder van de Heere, die alle aanvallen onder aanvoering van de vorst van de duisternis, uitgevoerd op de gemeente, heeft afgeweerd. Nee, onder al deze aanvallen zal geen gemeente onbeschadigd uit komen. Toch mag er ook in Waarder een gemeente zijn. Als een gave van de Heere neergelegd in het groene polderland, met haar wisselende en verrassende lichteffecten. Wat moet het stilstaan bij de geschiedenis en het bestaan van de herv. gemeente te Waarder, eigenlijk niet leiden tot twee uitkomsten: een diep besef van de zondige ontrouw van de mensen, alsmede een diep verwonderingsbesef over de trouw van de Heere, Die onze gemeente niet heeft weggedaan, maar deed voortbestaan, en, naar we mogen weten, zal doen blijven voortbestaan tot de jongste dag, totdat ook uit Waarder de laatste uitverkorene zal zijn toegedaan tot de verkoren Kerk Die zalig wordt. Als gemeente, in eigen zonden en ontrouw, zijn we er niet zomaar. Wil de Heere de in zichzelf zwarte gemeente, zwart door de aangeboren dienstbaarheid aan de zonde, niet gebruiken tot een wingewest voor Zijn hemels Koninkrijk? Ook in onze gemeente mag nog zondag aan zondag, het net van het Woord des Heeren, als het gepredikte Woord van recht en van genade overboord, en dat letterlijk en figuurlijk op hoop van Zegen, omdat het Woord des Heeren niet ledig zal wederkeren, maar doen zal wat de Heere behaagt...
Voor velen valt de eerste, of hernieuwde kennismaking met de hervormde gemeente te Waarder, door een vluchtige blik vanuit de auto, voortrazend over de brede snelweg. Dan trekt te toren van onze schitterende gerestaureerde kerk de aandacht, omdat hij daar staat als een baken. Een baken dat de voortsnellende automobilist over de brede weg wil doen wijzen naar de eeuwige rust die de Heere heeft bedacht vanuit de liefdesbrand van Zijn Vaderhart, voor armen en verbrokenen die niet meer de rust in zichzelf en in de wereld kunnen vinden.
Inderdaad, we liggen als gemeente aan een brede weg, de A12, met haar drie banen. Zo zijn we een gemeente aan de brede weg; Letterlijk, in geografische zin, maar ook geestelijk. Loopt de A12 langs Waarder heen, er is een andere brede weg die van nature dwars door Waarder heenloopt. Als u op de A12 onze gemeente passeert, denk er eens aan dat de toren van onze kerk heenwijst naar een betere weg, de Weg ter zaligheid in de Heere Jezus Christus, smal en breed tegelijk. Smal voor ons zondaarsvlees dat op deze smalle weg door de Heilige Geest aan de speer van de Wet moet geregen worden, maar ook zo heerlijk breed, door alle benauwdheden heen voor de ziel van Gods wedergeboren kinderen.
In een oorkonde van 21 maart 1293 wordt de kerk van Waarder voor het eerst genoemd. In de loop der eeuwen is het gebouw vaak door oorlogshandelingen beschadigd, maar mocht ze ook steeds weer worden hersteld. Het zegel van de hervormde gemeente te Waarder (pas in 1962 ontworpen) heeft als opschrift een verwijzing naar Psalm 121 : 5: 'De Heere is uw Bewaarder'. Verder staan in dit zegel drie eenden vermeld, welk gevogelte ook voorkwam in het oude wapen van de burgerlijke gemeente van Waarder. Legendevorming wil, dat men in de dorpen Driebruggen, Nieuwerbrug en Waarder (die samen de hervormde gemeente vormen) niet wist waar de kerk moest worden gepland. Drie losgelaten eenden wezen toen unaniem de plaats aan waar de huidige kerk zou moeten staan.
Vele stormen zijn over de gemeente heengegaan. Wat te denken van ds. Samuël Pytius, die in onze gemeente bevestigd werd in 1613, maar wegens remonstrantse sympathieën werd afgezet in 1619. In 1628 werd hij opnieuw beroepen, genezen zijnde van zijn remonstrantse dwalingen, waarna hij de gemeente tot 1652 mocht dienen. Maar ook: wat te denken van het feit dat op 7 maart 1887 de toenmalige kerkeraad besloot over te gaan tot de doleantie, en in ds. van Lummel in 1887 een dolerend predikant beriep, die het beroep aannam. Van 1887 tot 1889 werden er zo in Waarder geen hervormde diensten meer gehouden. Door een uitspraak van het Amsterdamse Gerechtshof in 1889 moest de kerk weer worden teruggegeven aan de hervormde gemeente, die toen nog maar uit ongeveer 18 à 19 gezinnen bestond... Inmiddels staan in de kaartenbak weer ingeschreven 2.114 zielen.
Dankbaarheid mag er zijn voor de grote trouw in de gemeente. Daar mag een hongerig volk zijn, dat trouw opkomt onder de prediking van het Woord. Want men weet het: de meeste van Gods kinderen worden aan de voet van de kansel bekeerd.
Activiteiten zijn er in de gemeente genoeg. We mogen verhalen van vereningswerk, dat trouw wordt bezocht. We mogen verhalen van offervaardigheid. In een korte spanne tijds is de kerk gerestaureerd en is het interieur uitgebreid en is de pastorie volledig vernieuwd. Terwijl, dankzij de Heere, Die de harten nijgde, op beide gebouwen geen schuld meer is. Ook zijn daar plannen voor een nieuw verenigingsgebouw. Een volijverige commissie die gelden mocht inzamelen voor de restauratie van de kerk, en nu bezig is ditzelfde te doen voor een verenigingsgebouw, draagt met zich het woord van de psalmist: Zo de Heere het huis niet bouwt...
Wat is de hervormde gemeente te Waarder? Van nature een gemeente buiten het paradijs. Maar waar ook een volk mag zijn dat uit en tot Sion is geboren.
Daar is niet alleen de brede snelweg. Daar zijn er ook die weten van smalle weg die de Heere dwars door hun verzondigd leven aanlegde. Zij zijn de kurken waarop de Heere nog de gemeente drijvende houdt op de doodswateren van de wereld. Een gemeente om niet vergeten te worden in het ootmoedig en waarachtig smeekgebed. Een gemeente die bekeerd moet en kan worden.

P.S. Het artikel in het vorige nummer, over Oud-Alblas, was geschreven door de pastor loci ds. T.C. de Leeuw.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 februari 1991

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Torenspitsen-gemeenteflitsen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 28 februari 1991

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's