Overwegingen van het Bezinningscomité Israël rond het voorstel tot wijziging van Artikel VIII (KO)

In de achterliggende periode van zeer uitvoerige en intensieve bezinning – o.a. in kerkeraden, door middel van lezingen, gemeente-avonden en publicaties – heeft ook het Bezinningscomité Israël zijn visie op het voorstel tot wijziging van Artikel VIII (KO) kenbaar gemaakt.
Nu de classes hebben geconsidereerd en de kerk aan de vooravond staat van een verdubbelde synode, hebben wij als comité er behoefte aan ons standpunt nog eens uiteen te zetten.

Het comité meent in de eerste plaats, dat het op dit moment wenselijk noch noodzakelijk is, om tot een wijziging van Artikel VIII te komen; en wel op grond van de volgende overwegingen:
• In het huidige Artikel richt de Kerk zich in het gesprek met Israël tot de synagoge en tot allen, die bij het uitverkoren volk behoren, om hun uit de Heilige Schrift te betuigen dat Jezus de Christus is.
De term 'gesprek', zoals hier verwoord, maakt genoegzaam duidelijk dat het in de relatie van kerk en Israël niet kan gaan om jodenzending. Aan de andere kant behoedt het 'getuigende karakter' dit gesprek voor een vrijblijvende ontmoeting waarin de eigenlijke vragen die kerk en synagoge scheiden, niet meer aan de orde (kunnen) komen.

• Hoewel wij beseffen – mede in het licht van het lijden van het joodse volk – dat dit gesprek niet vanzelfsprekend is maar dat hier alleen op een bescheiden en ootmoedige wijze naar zal kunnen worden gezocht, is het onze overtuiging dat een werkelijke gedachtenwisseling niet gediend is met onduidelijkheid. De God van Israël heeft zich ten volle en beslissend geopenbaard in Jezus Christus. Deze Messias te kennen, is de ene weg tot het heil voor jood en heiden.
Tegen de achtergrond van deze plaatsbepaling achten wij de nu voorgestelde formulering een verzwakking ten opzichte van de huidige omschrijving.
Daarnaast koesteren wij bezwaren tegen de nevenschikking van het Koninkrijk Gods en het getuigenis dat Jezus de Christus is, zoals dat in het voorstel ter synode aan de orde komt. Het Rijk en haar Koning zijn niet te scheiden; het kan hier niet gaan om twee verschillende thema's.

Als tweede aandachtspunt meent het comité dat kan worden volstaan met de wijziging, resp. aanvulling van Ordinantie 4.

• Het Bezinningscomité is van mening dat in de ontmoeting van kerk en synagoge er geen sprake mag zijn van eenrichtingsverkeer maar dat wederkerigheid nodig is. Naast het element van getuigenis zoals dat is geformuleerd, dient er daarom ook de bereidheid te zijn tot luisteren.
Zonder een luisterend oor worden de klemmende vragen, van joodse- en christelijke zijde gesteld, niet werkelijk gehoord. Derhalve zou deze notie van wederkerigheid met meer nadruk geformuleerd moeten worden dan in de huidige versie van Ordinantie 4 geschiedt.

Enkele andere belangrijke punten die in een opnieuw geformuleerde Ordinantie hun plaats zouden kunnen vinden zijn:
• toerusting van de gemeente t.b.v. de ontmoeting met joden.
• het bevorderen van een waarachtige solidariteit met en een liefdevolle dienst aan het joodse volk.
• de bestrijding van alle vormen van (latent) anti-semitisme.

Ten derde. In het voorgaande gedeelte is kort samengevat hoe het Bezinningscomité tegen een eventuele kerkordewijziging aankijkt.
Toch is hiermee nog niet alles gezegd. Onze indruk is namelijk, afgaande op geluiden in den lande, dat er tijdens de komende synodevergadering vermoedelijk zeer divers en zeer verdeeld op de wijzigingsvoorstellen zal worden gereageerd.
Hoewel dit op zichzelf geen verbazing behoeft te wekken, vragen wij ons niettemin ernstig af of de zo begeerde en noodzakelijke dialoog van kerk en synagoge in onze kerkorde gefundeerd kan worden op basis van een waarschijnlijk moeizaam samengesteld compromis.
Zou het, juist ook in deze laatste fase van besluitvorming, niet van respect getuigen t.o.v. het joodse volk wanneer voorkomen kan worden dat de synodediscussie zal ontaarden in een strijd over punten en komma's?
Naar onze mening verdient de handhaving van Artikel VIII derhalve de voorkeur boven een – ook in joodse ogen – onwaardige gang van zaken.

Tenslotte, het gebeurt niet elke dag dat de synode in verdubbelde bezetting vergadert. Naar onze mening biedt deze vergadering dan ook een bijzondere gelegenheid – in een tijdsbestek waarin het voortbestaan van het volk Israël opnieuw in het geding is gebleken – om ons niet alleen te verootmoedigen, mede gegeven de betrokkenheid van het westen in de Golfoorlog; maar ook uiting te geven aan onze onomwonden solidariteit met het joodse volk.

Het Bezinningscomité Israël,
drs. M. van Campen, Woerden (voorzitter)
drs. E. Balk, Ede (secretaris)
ds. mr. J. Haeck, Hoevelaken (penningm.)
ds. G.H. Koppelman, Poederoyen
ds. D.Ph.C. Looijen, Woudenberg
drs. G. van Meijeren, Woerden
dr. J. Poortman, Amersfoort
drs. J.A. v.d. Velden, IJsselmuiden
ds. J. de Vreugd, Amersfoort

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen