Naar ’t Beloofde Land

Haar pad in 't leven
Loopt eenzaam af;
Reeds buigt zich de oude
Naar 't wachtend graf
Maar 't vredig harte,
Maar 't hopend oog,
Het rijst naar Boven,
Het blikt omhoog.

Heur ziel bereidt zich,
In vroom gepeis,
Ter leste, korte,
Doch grote reis.
Het donker poortje
Verschrikt haar niet;
Daar achter schemert
Een licht verschiet.

De zon, door 't venster,
Bestraalt het blad
Van 't boek des Levens,
Haar troost, haar schat;
Uit de eeuwige blaadren
In 't stil gemoed
Straalt licht, meer koestrend
Dan lentegloed!

Gods licht en vrede
Doorstroomt de kluis
Vol profetieën
Van 't hemels huis!
Daar fluisteren stemmen
Uit ver weleer.
Haar hart zegt: ,,Amen,
Kom haastig, Heer!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen