Boekbespreking

Dr. C. van der Waal, Het verbondsmatige Evangelie, uitgeverij Buijten & Schipperheijn, Amsterdam, 1990, 208 blz., prijs ƒ 32,50
De — inmiddels overleden — auteur wil in dit geschrift laten zien dat de Heilige Schrift doortrokken is van de verbondsgedachte. Dat geldt voor de hele bijbel, het oude en het nieuwe testament. Het verbond is één, het is Evangelie, ook in het Oude Testament. Wat dat betreft, is er naar het oordeel van de schrijver vaak een valse tegenstelling tussen beide testamenten gemaakt. Constructies over een werkverbond deelt de schrijver niet. Ook breekt hij met de gedachte van een algemene openbaring. De geschiedenis in de Schrift is één grote heilsgeschiedenis, ontvouwing van het verbond. In het nieuwe testament is net zo goed als in het oude testament sprake van verbondswraak, die zich uit in de verwoesting van Jeruzalem. De (weder)komst van de Zoon des mensen valt hiermee samen. Het oordeel treft dan ook Israël. De periode van 30-70 na Christus is een heel bijzondere periode, waarin de bekering van een deel van Israël (Rom. 9-11) en het bestaan van tekenen en wonderen een plaats hebben.
Het boek Openbaring staat in het teken van het oordeel over de synagoge. Kortom: in dit boek wordt zowel de algemene openbaring als de betekenis van het volk Israël weggeschreven. Op vitale punten blijft de schrijver m.i. in gebreke als het gaat om onderbouwing van zijn standpunten. Hoewel er telkens verrassende dingen in dit boek te lezen zijn, kan ik er toch niet in mee komen. Geloof in de beloften van God is nog geen judaïsme.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen