Torenspitsen-Gemeenteflitsen
SIRJANSLAND (SCHOUWEN-DUIVELAND)
'Uw brief heeft mij uitermate verheugd. En dat niet om de aanleiding die u tot schrijven drong, want die is diep droevig, maar wel om het feit dat u getoond heeft het grote gebrek van de hedendaagse preekmethode duidelijk te hebben gevoeld. En met u klagen er duizenden. De mensen komen diep teleurgesteld de kerken uit. (...) Wat is dan de fout van de prediking? Deze, dat zij te objectivistisch is. Mag ik me nader uitdrukken? Daar is een werk Gods, dat voor ons gedaan is in Jezus Christus. En dat is de grond onzer zaligheid en het fundament onzer hope. Maar aan dat werk Gods voor ons — dat noemen we het objectieve — heeft een mens geen deel, als er geen werk Gods in hem gedaan is. Dat is dan het subjectieve. Dat werk Gods in een mens bestaat in het wekken van kennis der zonde, maar ook van geloof op Christus, maar evenzeer van de lust om onder strijd en struikeling naar de wil van God te leven.'
Zo schreef prof. dr. A. H. Edelkoort destijds aan ouderling L. Klink uit onze gemeente. Deze brief vindt u in de bundel 'Wacht bij uw hart', een prekenbundel van de hand van prof. Edelkoort, samengesteld in 1965 door ds. J. Kooien en ds. Jac. Jongerden. Wijlen ouderling Klink heeft veel betekend voor onze gemeente. Hij was postbode, 'dorpsoudste', en ouderling.
Sirjansland had sinds 1943 geen eigen predikant meer gehad. Enkele hulppredikers hebben de gemeente gediend. Een goede herinnering is er aan de catechismuspreken van dr. D. Jacobs (1945-1948). Er was ook nogal eens leesdienst. Ouderling Klink las op den duur geen preken meer van confessionele predikanten, maar ging over op het lezen van preken van gereformeerde grondslag. Daar vond hij méér in terug van hetgeen prof. Edelkoort hem schreef. Zo werd langzamerhand de gemeente, van oorsprong ethisch, naar de gereformeerde beginselen omgebogen. De Grevelingendam kwam klaar. Predikanten van Goeree-Overflakkee kwamen naar hier om het Woord te verkondigen. Grote blijdschap gaf het in de gemeente toen ds. W.L. Tukker, na zijn emeritering in 1974, de gemeente ging dienen. Het betekende een opbloei. Na zijn vertrek werd een predikantsplaats gesticht.
Hervormden kwamen in de loop der jaren naar hier om het aloude Woord te horen. Ook kwamen er mensen uit andere kerken, die b.v. vanwege tv-bezit in eigen kerk niet mochten dopen. Later werd echter dieper ingegaan op de motivering om hervormd te worden. We zagen ook dat bij sommigen het Evangelie als een zuurdesem werkzaam was; zij raakten als vanzelf reformerend bezig in hun gezin. Er kwamen bovendien mensen over, vanwege het feit dat altijd in hun gemeente leesdienst werd gehouden. Nogal eens oude en zeker wel goede preken, maar geen levende verkondiging van het Woord en niet tijdgericht.
Zo mocht de gemeente groeien. We begeren te prediken: Wet en Evangelie, de noodzaak van de wedergeboorte, de gerechtigheid van Christus en het geloof in Hem, maar ook de heiliging door de Heilige Geest, die heel het leven beslaat.
We mogen bemerken dat het Woord wat doet in mensenlevens; van ouderen en jongeren. Er komt vraag naar Gods genade. Zondaren mogen Christus vinden.
Twee en een half jaar geleden werd onze kerk verbouwd. Er was behalve ruimtegebrek voor de zondagse erediensten behoefte aan eigen vergaderruimte. In de tijd van de verbouwing hebben we vijf maanden het prachtige middeleeuwse kerkgebouw van de hervormde gemeente van Dreischor mogen gebruiken.
Met dankbaarheid denken we aan die tijd terug, niet in het minst doordat de behandeling van de Dordtse Leerregels in de avonddiensten, voor iemand uit Dreischor die 's avonds kwam luisteren, tot zegen was. Wat bleek daaruit de vrijmacht van de genade. Het christenleven behoefde niet meer in eigen kracht waargemaakt te worden, maar God Drieënig schonk alles aan een verdorven mensenkind.
Aan de verbouwing hebben veel gemeenteleden meegewerkt. Dit alles onder de bezielende leiding van president-kerkvoogd D. Hanse. Dank zijn we verschuldigd aan de gemeenten die ons verblijdden met een gift.
Ruim twee jaar nu mogen we ons vernieuwde kerkgebouw gebruiken. De oorspronkelijke oude kerk was door de ramp in 1953 zodanig aangetast, dat restauratie niet meer mogelijk was. In 1959 ontstond een nieuwe kerk, die dus nu verbouwd is.
We zijn een streekgemeente, dat betekent dat zeker driekwart van de kerkgangers uit de omgeving komt. Niet zo goed voor het milieu. (!) Het is om des Woords wil.
Voorts is er een vrouwenvereniging, zijn er twee bijbelkringen, één voor ouderen en één gegroeid uit degenen die de laatste jaren belijdenis des geloofs aflegden.
Winteravondlezingen worden verzorgd door het Reformatorisch Contactorgaan. Er komen dan sprekers van buiten. Daar is steeds een goede belangstelling voor.
In de zomer evangeliseren we op de campings, gelegen aan de rand van Sirjansland. Folders worden verspreid, in de week wordt een avond belegd. Daaruit zijn verschillende contacten ontstaan. Bent u met vakantie op ons mooie 'eiland', dan bent u hartelijk welkom in onze kerkdiensten.
Gods werk gaat door, ondanks menselijk verzet. Hem alleen de eer!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 april 1991
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 april 1991
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's