Globaal bekeken

Zomaar opgemerkt..., stond boven een stukje, dat we aangeboden kregen door ds. W. Meijer te Fort Macleod (Canada). Het spreekt voor zichzelf.

'In de afgelopen dagen ontving ik tweemaal een belangrijk bericht uit Nederland. Het eerste betrof een mededeling dat een studiegenoot en collega van mij afscheid nam in zijn eerste gemeente. Het tweede bericht, u raadt het al, betrof een mededeling dat dezelfde persoon intrede zou doen in zijn tweede gemeente. Wij wensen onze vriend en broeder uiteraard van harte Gods rijke zegen toe in het nieuwe arbeidsveld, waarin hij gesteld wordt.
Het is verheugend, dat aan ons gedacht is bij het verzenden van deze kaarten. Uiteraard gingen deze kaarten vergezeld van een uitnodiging om zowel de afscheidsdienst als intrededienst bij te wonen. Nu, dat zal helaas niet mogelijk zijn. Maar we hopen mee te leven in gedachten en gebeden.
Er is echter een klein detail, dat mij aanleiding geeft om dit stukje te schrijven. Beide keren was er een antwoordkaart ingesloten. Op zo'n kaart hoef je alleen maar in te vullen dat je komt en met hoeveel personen. Het adres is al voorgedrukt En... er is ook al een postzegel opgeplakt. Een opvallend detail, met name als je deze antwoordkaart in Canada ontvangt, beplakt met een Nederlandse postzegel. U begrijpt, Canada Post heeft zijn eigen zegeltjes.
Ik verwijt niemand iets. Ik wil alleen ergen sop wijzen. Zulke kaarten worden natuurlijk in een bepaalde hoeveelheid verzonden. Ik weet niet precies hoe dat gaat, maar ik stel me voor dat iemand de adressen schrijft, een ander plakt de postzegels, en weer een ander doet de kaarten in de envelop. Automatisering met man/vrouwkracht dus. Maar ook deze vorm van automatisering gaat mank aan "onpersoonlijkheid". De handeling van het verzenden van de kaart staat min of meer los van de persoon aan wie deze verzonden wordt.
Automatisering heeft ervoor gezorgd dat personen nummers worden. Een hoeveelheid bits op een computerdisk. Op deze manier kunnen heel wat gegevens van een persoon geregistreerd worden, maar bijvoorbeeld niet gevoelens. Op deze manier raakt de maatschappij "ontpersoonlijkt". En het gevaar is, dat dit ook doordringt in de kerk. Het kerkelijk leven is op verschillende manieren georganiseerd. In leeftijdsgroepen (om catechisatiegroepen te vormen, bv.), qua huwelijkse staat, geografisch, etc. Maar letten we ook op die individuele man of vrouw, jongen, meisje, met bepaalde persoonlijke omstandigheden, die niet in een bepaald hokje onder te brengen zijn? Jezus had aandacht voor personen, met hun persoonlijke noden en hun persoonlijke omstandigheden. Dat is nog steeds onze roeping en in deze tijd van automatisering en "ontpersoonlijking".
Wat geeft eigenlijk zo'n Hollandse postzegel op die antwoordkaart? We kunnen toch niet komen! Het geeft niets. Het gaf alleen maar aanleiding om aandacht te vragen voor een persoonlijke benadering, vooral in het kerkelijk werk.
Nogmaals, dit is geen verwijt, dit is zomaar opgemerkt...'

'Prinsen rijden te hard, ministers doen dat ook (en ontkennen het), maar dominees schrijven over hun rijgedrag...', aldus de aanhef van een brief van een lezer, waarbij was gevoegd onderstaand stukje uit de Kerkbode van Zegveld, onder de titel Race tegen de klok.
Context: Ds. F. Stevens brengt ds. Klein Onstenk, die een gemeente-avond verzorgd heeft, vanuit Zegveld naar het CS Utrecht:

'Die begon maandag 14 april om 22.32 uur. Start: parkeerplaats De Voorhof. Finish: Centraal Station te Utrecht, ingang Hoog Catharijne. Beoogd doel: het halen van de laatste intercity richting Noord-Nederland. Vertrektijd: 22.54 uur...
... Samen op weg vertrokken zij. Uw pastor loci — chauffeur — en zijn chr. ger. ambtsbroeder, gevangenispastor in het huis van bewaring te Leeuwarden — passagier.
"Zouden we de trein nog halen, broeder?"
"O, zeker kollega, we hebben nog ongeveer een minuut of zeven."
Inmiddels suizen wij met duizelingwekkende vaart De Meern/Harmelen voorbij. Gelukkig is het donker en rustig aan de A12. Verheugd konstateer ik, dat we allebei ons aerodynamisch racekostuum aanhebben. Passagier: driedelig zwart. Chauffeur: donkerblauw, bijna zwart, tweedelig. Dat geeft in ieder geval minder weerstand.
Verkeersplein Oudenrijn doemt op in het avondlijk duister. Dan gebeurt het! Met een hoofd vol gedachten rijdt de bestuurder van de donkere personenauto van een bekend merk de afslag Nieuwegein/Utrecht voorbij. Wat een schrik! Niks zeggen, denkt hij. "Het moet lukken", klinkt hoopvol de stem van de passagier, "hier moeten we er af, afslag Utrecht/Jaarbeurs". Inderdaad, het bord Is duidelijk te over, maar een vangrail naast ons belemmert ons weerbarstig de begeerde afslag te nemen. "Ik geloof, dat ik iets te ver ben doorgereden, broeder. We kunnen er hier niet af!"
"Het zal toch niet waar wezen?"
Intussen spoeden we ons onder de borden Amersfoort etc. door. Dan een lumineus idee van de passagier. "Brengt u mij, beste broeder, naar Amersfoort!"
"Hoe laat vertrekt daar die bewuste intercity?", vraag ik wat onrustig.
"Elf uur tien", luidt het antwoord. Dat moet lukken. Het is nu tien voor elf. "Kent u Amersfoort, ik bedoel, weet u het station te vinden?"
"Feilloos nauwkeurig," antwoord ik zonder veel overtuiging.
Voort bewegen wij ons, in vliegende vaart. Wat is rijden toch heerlijk!
Amersfoort/Zuid eraf. Centrum in. Dan zie ik een bus. Die moet naar het station. Ik er achteraan. Links, rechts! Voor de zekerheid nog even een bij een verkeerslicht wachtende fietser gevraagd: "Gaan we zo richting station?" Je hoort hem denken: Wat een duo! Weer rechts en vijftig meter verderop het station. Klokslag zeven over elf lever ik mijn passagier af. Speling: drie minuten! Hij pakt hoed en tas en haast zich naar het perron. Maar 't is gelukt! Nu terug, rustig aan. Als de Zegveldse torenklok twaalf keer slaat, rijd ik m'n renpaardje het erf op. En de passagier? Hij arriveerde te Leeuwarden des nachts om 01.15 uur. De volgende morgen belt hij mij op: "Ik zit weer tussen de boeven!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen