TORENSPITSEN-GEMEENTEFLITSEN
DE BILT
Er is een tijd geweest, dat het dorp De Bilt – in de provincie Utrecht – met zijn ongeveer 400 inwoners twee kerken kende, één verbonden aan het Vrouwenklooster, de ander behorend bij het klooster Oostbroek. In de jaren tachtig van de zestiende eeuw werden ze beide vernield. De prille hervormde gemeente moest eerst ter kerke gaan in Zeist, daarna te Blauwkapel. Dat kon zo niet blijven. In 1650 klopten de rechtzinnige Utrechtse hoogleraar Johannes Hoornbeeck en de schout van De Bilt, Paulus Ruijsch, bij de Staten van Utrecht aan voor een nieuwe kerk. En niet tevergeefs. Dankzij een subsidie van ƒ 12.000,– kon op 27 april 1652 een als hervormd bedehuis gebouwde rechthoekige kerk in gebruik worden genomen.
Dit gebouw bleek een rumoerige toekomst tegemoet te gaan. Het dorp De Bilt was door zijn ligging kwetsbaar voor allen die het vanuit oostelijke richting op de stad Utrecht voorzien hadden. Zo waren er de Franse soldaten, die zich vanaf 1672 in de kerk van De Bilt inkwartierden. Kerkgang was soms onmogelijk. De rommel die men achterliet onbeschrijfelijk. Ongeveer 1787 speelde zich een deel van de strijd tussen prinsgezinden (vanuit Amersfoort) en patriotten (vanuit Utrecht) in De Bilt af. Na afloop van alles knapten de Biltenaren de kerk zo goed en zo kwaad als het ging maar weer op.
Aan het eind van de 19e eeuw was zelfs vergroting van de kerk tot een T-vormig gebouw met twee zijbeuken nodig waardoor men ruim 500 kerkgangers kon bergen.
Nu beschikt de hervormde gemeente van De Bilt (naast de moderne Opstandingskerk en de Morgensterkerk) over een goed onderhouden fraaie Dorpskerk met zelfs enkele gebrandschilderde ramen, sierlijke kronen, een mooi orgel en niet te vergeten een karakteristiek torentje, dat bij de bevolking bekend is onder de naam 'Peperbus'.
In dit kerkgebouw komt de Dorpswijk samen, één van drie wijkgemeenten die de hervormde gemeente te De Bilt telt. Deze wijkgemeente wordt sinds tientallen jaren door een hervormd-gereformeerd predikant gediend, terwijl de twee andere wijken een meer midden-orthodoxe signatuur dragen. Ter verduidelijking moge worden vermeld, dat binnen de burgerlijke gemeente De Bilt er ook sinds het begin van de jaren zestig de hervormde gemeente Bilthoven bestaat met twee middenorthodoxe wijkgemeenten en een hervormd-gereformeerde 'deelgemeente', welke laatste wordt bediend door een part-time voorganger. Mede omdat men de groenstroken tussen De Bilt en Utrecht en De Bilt en Zeist wil handhaven, kent burgerlijk De Bilt eigenlijk geen uitbreiding. Het gevolg is een langzame, maar zekere vermindering van het ledental van de hervormde gemeente te De Bilt en een toenemende vergrijzing, die op zijn beurt niet losstaat van het verlangen van vele ouderen in het centrum van het land te wonen.
Toch kent de Dorpswijk een trouwe kern van jongeren en ouderen, die zich – temidden van de ontkerkelijking enerzijds en de kerkelijke veranderingen anderzijds – aangesproken weet door de prediking en de liturgie. Het is een wijkgemeente, waarin het geloof, dat door de eeuwen heen is beleden, dankzij de werking van Gods Geest een duidelijke en onmiskenbare plaats heeft. Daardoor mag het een wijkgemeente met een eigen stijl zijn, die hopelijk ook tot zegen van anderen is.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 juni 1991
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 6 juni 1991
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's