De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

De grote bemoediging

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De grote bemoediging

7 minuten leestijd

Via de kerkelijke pers zullen de meesten van u wel op de hoogte zijn van het feit, dat ondergetekende op Hemelvaartsdag bevestigd mocht worden tot predikant voor buitengewone werkzaamheden. In de beroepsbrief vanwege de Generale Synode van onze kerk staat als specificatie van de opdracht: 'het realiseren van een missionair diakonaal centrum van de IZB'.
Deze taak mag verricht worden in samenwerking met de Generale Diakonale Raad.
In dit artikel wil ik proberen duidelijk te maken, waar het bij het MDC om gaat.
Het allereerste wat ik dan wil opmerken, is dat het M.D.C. niet de zoveelste vorm van centralisatie van werk is.
Grondgedachte bij de opzet van het M.D.C. is dat de plaatselijke gemeente centraal blijft staan als het gaat om de zorg voor mensen binnen en buiten de gemeente.
Daarom is het M.D.C. van en voor de gemeenten.
In onze samenleving zijn veel mensen die nauwelijks staande kunnen blijven. Ze hebben een groot verdriet te verwerken, ze zijn emotioneel beschadigd, zoeken naar houvast in hun leven. Die mensen zijn er niet alleen buiten de christelijke gemeente. Ook binnen de christelijke gemeente komen we dergelijke situaties tegen. Predikanten, ouderlingen, diakenen, evangelisten en gemeenteleden proberen een handreiking te doen, maar kunnen niet die intense aandacht geven die nodig is.
De mensen waar het om gaat, komen niet in aanmerking voor professionele hulpverlening omdat het 'niet erg genoeg is'. Toch is er niet genoeg kracht om de last te dragen. Deze mensen zouden er gedurende een aantal weken 'uit moeten' om rust te vinden, nieuwe krachten op te doen. En vooral een luisterend oor te vinden in een liefdevolle christelijke omgeving. Opdat temidden van de moeitevolle omstandigheden van hun leven ervaren mag worden dat de Heere God met ontferming bewogen is over menseti die vermoeid en belast zijn.
Zo wil het MDC een verlengstuk van de christelijke gemeente zijn. Een soort 'intensive care'.

Missionair
Ik heb drie redenen om aan te geven dat het M.D.C. van en voor de gemeente is:
1) Missionair komt van missio en staat voor: bewogenheid om de liefde van God in het verzoenend werk van de Heere Jezus Christus door te geven. Diakonaal komt van diakonia en staat voor: bewogenheid om vanuit diezelfde liefde van God barmhartigheid te betonen aan alle mensen.
Wel, die bewogenheid om in zending en dienstbetoon present te zijn, vormen samen de roeping van de gemeente van de Heere Jezus Christus. Het is ook de roeping van een ieder persoonlijk die de Heere Jezus in onverderfelijkheid heeft leren liefkrijgen.
Wie heeft leren verstaan, wat verzoening met God betekent, ziet duidelijker dan ooit hoe de breuk tussen God en mens zich doorgezet heeft in de schepping en tussen de mensen onderling.
Wat een opdracht ligt er om de dienst der verzoening gestalte te geven:
a) in de verkondiging van de boodschap van de vergeving.
b) in daadwerkelijke diakonia.
In Johannes 20:19 zegt de Opgestane Heere Jezus tot de kring van de discipelen (die zich afgezonderd hadden achter gesloten deuren): 'Gelijk Mij de Vader gezonden heeft, zend ik ook u. En toen Hij dat gezegd had, blies Hij op hen, en zeide tot hen: Ontvangt de Heilige Geest'.
Uit die roeping en opdracht volgt dat de gemeente vandaag als Lichaam van Christus in haar getuigenis en haar dienst iets zal uitstralen van de diakonia der verzoening. Als het goed is, dan grijpen het missionaire en diaconale op elkaar in als schering en inslag.


Herkenbaar
2) de tweede reden dat het M.D.C. van en voor de gemeente is, hangt nauw met het hierbovengenoemde samen. We willen als I.Z.B. geen taken aan de gemeente onttrekken. Dat doen we bij al het overige werk ook niet. Als I.Z.B. willen we ook met het M.D.C. dienstbaar-zijn aan de herkenbaarheid van de plaatselijke gemeente.
In de Bijbel zien we hoe de dienst der verzoening door Christus mensen innerlijk maar ook uiterlijk heelt. Denk aan de Samaritaanse vrouw (Joh. 4), Maria Magdalena, aan de bezetenen (Marcus 5).
Zo concreet als de machten van het kwaad het leven verwoesten, zo concreet ook heelt Christus' heerschappij in het leven van mensen hun bestaan.
De eenheid van Woord en daad zijn dan geen mogelijkheden, maar werkelijkheden, waardoor het bestaan vernieuwd wordt.
Daardoor mag de gemeente ook herkenbaar zijn. Wel, aan die herkenbaarheid wil het M.D.C. dienstbaar zijn door voor de predikanten, de kerkeraden, de evangelisten, evangelisatiecommissies en diaconale werkgroepen een plaats te bieden waar mensen in knelsituaties terecht kunnen om na verloop van tijd terug te keren in de gemeente.
En weet u dan waarop we hopen?
Dat die mensen die dáár terugkeren daar dan zullen zeggen (net als de Samaritaanse vrouw): 'Komt, ziet een Mens, Die mij gezegd heeft alles, wat ik gedaan heb; is Deze niet de Christus?'
Wat zal het geweldig zijn als op deze wijze de herkenbaarheid van de gemeente vergroot mag worden.
Wat zal het geweldig zijn als mede door het M.D.C. mensen het woord van de Apostel Paulus mogen gaan verstaan: 'Wie in Christus is, is een nieuw schepsel'. (2 Kor. 5 : 11-21).
Wat zal het geweldig zijn als zo 'die nieuwe schepping' als een beloftevol signaal door mag komen. Dat zo verstaan mag worden dat het verzoende leven geen illusie is.

Toelevering
3) als derde reden dat het M.D.C. van en voor de gemeente is, wil ik noemen de toeleverende taak van de gemeente. Als het goed is, dan staat de gemeente met open oren en open ogen middenin deze wereld. Ze leeft niet alleen in deze wereld. Ze staat daar niet buiten en ook niet boven. Ze maakt daar ook deel van uit. Ze is onderhevig aan de ontwikkelingen die zich in de wereld voltrekken. En ze ervaart in toenemende mate, wat ons in Romeinen 8 getekend wordt: 'Wij weten dat het ganse schepsel te zamen zucht en te zamen als in barensnood is tot nu toe'.
In het wij weten ligt ook het mee-lijden, omdat we als christelijke gemeente meedelen in het zuchten van de schepping.
Tegelijkertijd laat de Apostel zien, dat in het wij weten ook getekend wordt onze eigen zwakheid. In Rom. 8 gaat het niet om een tijdelijke zwakheid van sommige gelovigen, die niet zo'n sterk geloof hebben. De Apostel tekent ons daar een zwakheid als de bestaanswijze van alle gelovigen zolang de volkomen verlossing uitblijft.
Als we ons dan in het zuchten van de schepping tot God wenden, doen we dat in het besef dat we in onze geseculariseerde cultuur in het nochtans van het geloof mogen spreken van 'Hoop'.
Onze tijd loopt de Heere God niet uit de hand. Ook vandaag — in voor ons zo andere omstandigheden, gaat Hij Zijn weg met de mens, de mensheid en daarin met Zijn gemeente.
In die tijd wil het M.D.C. een plaats zijn, waar de diaconale gestalte van het evangelisatorisch werk van de gemeente concreet wordt. Een plaats waar de beschadigde mens kan ervaren dat Gods woorden een levende werkelijkheid zijn.
Het is een grote bemoediging, dat het initiatief van de IZB, om te komen tot een MDC van en voor de gemeente ineens zoveel ingang vindt. Het werk is nog maar amper begonnen, of er hebben zich tien personen gemeld, die de bereidheid uitspraken, in het huis te komen helpen. Mensen, die hun (goede) baan op willen zeggen om op deze manier dienstbaar te kunnen zijn. Maar het huis is er nog niet. We weten zelfs niet waar het komen zal.
Momenteel ben ik bezig met het uitwerken van een werkplan voor het komende jaar. U zult daar binnenkort van horen.
Heel verrassend was de mogelijkheid, die ik van het Hoofdbestuur van de Bond van Ned. Hervormde Vrouwenverenigingen op G.G. ontving. Ik mocht op hun jaarvergadering te Nijkerk op 28 mei jl. het MDC introduceren. Geweldig, hoevelen daarop al reageerden.
Zojuist ontving ik bericht over een trouwkaart, waarop bruid en bruidegom aangeven dat ze op hun trouwdag een grote melkbus zullen neerzetten: geen cadeaus voor henzelf, maar geld voor het MDC. Voor al die bemoedigende berichten ben ik zeer dankbaar. Wie meer wil weten, volge de komende publicaties van het MDC of neme reeds nu contact op met de IZB 033-611949 of met mij 050-344605.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 juni 1991

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's

De grote bemoediging

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 juni 1991

De Waarheidsvriend | 20 Pagina's