Globaal bekeken

Uit Het Zoeklicht het volgende over 'het getal van het beest, 666', onder de titel Duivelsplaat:

'De Britse autoriteiten zullen het getal 666 niet langer gebruiken op kentekenplaten, omdat het getal sommigen doet denken aan de duivel. Een man met 666 op het nummerbord zei dat een hondsdolle vos zijn auto had aangevallen en dat vogels zijn voorruit 22 keer als mikpunt van hun even plotse als vreemde agressiviteit kozen. Er was ook nog een moordenaar, die meldde dat zijn auto met de kentekenplaat 666 bezit van hem had genomen.
"Maar het is niet zozeer dat er ook werkelijk iets gebeurde", aldus een woordvoerder van het Britse bureau voor de kentekenregistratie.
"Wij kregen alleen veel brieven van mensen die bang waren voor ongelukken en een nieuw nummer vroegen."
Bijbelhoofdstuk 13 vers 18 van De Openbaring van Johannes luidt: "Hier is de wijsheid: wie verstand heeft, berekene het getal van het beest, want het is een getal van de mens, en zijn getal is zeshonderd zesenzestig." '

In De Wekker, het orgaan van de Christelijke Gereformeerde Kerken schreef (oud-burgemeester) mr. C.J. Verplancke over te aanschouwelijk onderwijs in een dienst in Zuid-Afrika:

'Als voorbeeld van een grensoverschrijding noem ik een preek, die ik onlangs beluisterde van een jonge predikant in de N.G. Kerk van de in Johannesburg gelegen wijk Aasvoëlskop.
Ontegenzeggelijk was het een boeiende preek over Christus Die stierf om ons van onze zonden te verlossen. Halverwege de preek kwam achter in de kerk een politie-agent binnenstappen, die rustig door het gangpad naar de kansel wandelde. De gemeente was met stomheid geslagen, de predikant zweeg verbijsterd en de achter in de kansel zittende tweede predikant – (grote gemeenten aldaar hebben vaak twee predikanten) – ging verschrikt staan. De politieagent besteeg de kansel en reikte de dominee een groot vel papier over. Dominee nam het aan, en deelde met gebroken stem mede, dat hij werd beschuldigd van fraude en dat het hier een arrestatie-bevel betrof. Hij vroeg de politieman, of hij zijn preek niet eerst mocht afmaken. De politieman schudde het hoofd ontkennend, waarna dominee zei, dat hij dan zijn collega zou vragen de preek af te maken. Hij liet hem het arrestatiebevel zien, waarna de collega het aanpakte en zich vervolgens bukte om er iets mee te doen wat wij niet konden zien. Na enkele ogenblikken gaf hij iets terug aan de dienstdoende dominee, die vervolgens triomfantelijk een houten kruis omhoog stak, waarop zijn collega met punaises het arrestatiebevel had vastgeprikt. En dominee riep juichend uit: Gemeente, zo verlost Christus ons van onze zonden! De politieman ging glimlachend weer weg en de gemeente haalde opgelucht adem.
Dat toneelspel ging mij te ver en acht ik niet passend op de kansel (hoewel ik de preek met deze akte nooit meer zal vergeten). Achteraf was ik me bewust, dat de kerkeraadsleden alles glimlachend hadden aanschouwd en dus van de dwaze opvoering op de hoogte waren geweest
Maar dat de gemeente wordt geboeid als een predikant niet alleen hoorbaar, maar ook aanschouwelijk onderwijs geeft, staat buiten twijfel. Men hoeft dat geen toneelspel te noemen, maar een vorm van presentatie, die vaak een natuurlijk charisma is en die niet gemakkelijk valt aan te leren maar waarin men zich toch wel enigszins kan bekwamen. En als eenvoudig regelmatig preekbeluisteraar zou ik daarvoor graag wat meer aandacht willen vragen.'

In Kerk ('informatie uit de christelijke wereld') stond een uitgebreid vraaggesprek met L.M.P. Scholten, v.h. kerknieuwsredacteur bij Trouw en toen (en thans) redacteur van De Wachter Sions, het orgaan van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland. Uit dit interview het volgende:

'Hij werd in 1939 geboren in een modaal gereformeerd gezin, studeerde enkele jaren theologie aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, maar sloot zich toen aan bij – wat de buitenwereld pleegt te bestempelen als – een van de "zwaarste" kerkgroepen van ons land, de Gereformeerde Gemeenten in Nederland. In die hoedanigheid deed hij een opmerkelijke stap: hij werd kerkredacteur, eerst bij De Rotterdammer en later – onder Bert Klei – bij het dagblad Trouw. Terwijl hij wekelijks in het orgaan van zijn kerken – De Wachter Sions – de bevindelijke puntjes op de i zette, rapporteerde hij van dag tot dag in Trouw over het wel en wee van kerkelijk Nederland dat zich in doorsnee wel heel ver verwijderd had van wat hij inmiddels zelf als de enige rechte leer erkende. "Natuurlijk had ik binnen de redactie een wat bijzondere positie, maar we hebben altijd uitstekend samengewerkt. Bert Klei placht tegen nieuwelingen op de redactie te zeggen: '"En daár zit Scholten, onze inwonende SGP'er. Als je wilt, mag je hem aanraken, hoor." '
Bert (L.M.P.) Scholten (52) glimlacht bij de herinnering. In 1982 zei hij de dagbladjournalistiek vaarwel en sinds 1988 zet hij zich als directeur van de Gereformeerde Bijbelstichting in voor het gebruik van de aloude Statenvertaling. "Als ik terugkijk op mijn jeugd in de Gereformeerde Kerken, moet ik altijd denken aan dat gezang dat ik toen honderden keren heb horen zingen: '"In het kruis zal 'k eeuwig roemen / en geen wet zal mij verdoemen / Christus droeg de vloek voor mij, enzovoorts. Dat is enerzijds zo rechtzinnig als 't maar kan, je kunt er geen speld tussenkrijgen. Maar dat gemakkelijke hè, dan denk ik: nee, het gaat allemaal te glad, te vanzelfsprekend. Zo is het ware geloof niet." '

'In de zondagse leesdiensten komen alleen preken van predikanten van de eigen kerken en van de Gereformeerde Gemeenten van voor de scheuring aan bod. "En oude schrijvers als Comrie, Van der Groe, Smijtegeld natuurlijk."
Hoe oud?
"Nou, Augustinus lees ik niet. Nee... dat zou ik toch niet durven. Calvijn ook niet. Die heeft toch een heel andere trant van preken dan wij gewend zijn. Dan zouden de mensen zeggen: wat is hieraan de hand?"
Calvijn op de kansel zou dus beroering verwekken?
"Ja, begrijp me goed: het gaat dan om zijn trant van preken. Dat is toch meer een kwestie van: uitleggen wat de bijbeltekst zegt. Dat zou vandaag bij ons heel vreemd overkomen. Wij zijn gewend aan: eerst de exegese, dan een versje en dan de expliciete toepassing. Dat vind je bij Calvijn niet. Maar dan heb ik het dus niet over de inhoud van zijn preken. Want er zijn 'r bij waarin je merkt dat hij op hetzelfde aambeeld hamert als wij."'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen