Vluchtelingen stellen ons voor vragen..

Een wereldprobleem
Zolang er mensen op de wereld hebben bestaan, zolang zijn er ook vluchtelingen geweest. In de Bijbel komen we ook verhalen tegen van mensen, die vluchten. Je kunt hierbij denken aan Mozes, Jacob, David, Jeremia en aan Maria en Jozef, die met Jezus uit angst voor Herodes naar Egypte vluchten. Vandaag zijn er heel veel mensen die ook vluchten. Vluchten voor natuurrampen, armoede en hongersnood. Maar ook voor oorlogsgevaar en voor vervolgingen en schending van de mensenrechten. Volgens het verdrag van Genève is alleen 'gegronde vrees voor vervolging' een geldige reden voor het vluchten en het verlenen van asiel. Maar mensen vluchten evenzeer voor honger en oorlogsgeweld. Over de gehele wereld trekken grote groepen van vluchtelingen, die door allerlei oorzaken op drift zijn geraakt. Zo zijn er 2.5 miljoen Afghaanse vluchtelingen in het 'arme' Pakistan. In Soedan zijn er ruim 1 miljoen. In een overvol geworden wereld met alom botsende politieke syste­men, rassenconflicten en grote tegenstellingen tussen arm en rijk, is de vluchtelingenproblematiek in onze eeuw steeds omvangrijker geworden. Er is sprake van een wereldprobleem.
In de hele wereld zijn er naar schatting medio 1990 ca. 15 miljoen vluchtelingen die hulp en bescherming behoeven, en dat is een verdubbeling sinds 1983. In 1991 steeg het aantal sterk (Koerden).
De VN (Verenigde Naties) Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen speelt met zijn organisatie een centrale rol in het internationale vluchtelingenwerk. In Derde Wereldlanden regelt de genoemde organisatie vaak de grootschalige opvang. In 1951 kwam te Geneve door de VN een Vluchtelingenverdrag tot stand. In 1967 werd dit verdrag uitgebreid met een aanvullend verdrag: het Protocol.
Het verdrag heeft betrekking op degene die 'uit gegronde vrees voor vervolging wegens ras, godsdienst, nationaliteit, het behoren tot een bepaalde sociale groep of politieke overtuiging, zich bevindt buiten het land waarvan hij de nationaliteit bezit, en die de bescherming van dat land niet kan of niet wil inroepen'. Intussen zijn meer dan 100 staten (waaronder die van West-Europa) bij dat Verdrag aangesloten. Eén van de belangrijkste regels van het Verdrag is dat 'Refoulement' (= terugzending van een vluchteling naar het land van herkomst, waar hij vervolging te vrezen heeft) niet mag plaatsvinden. ledere staat maakt evenwel zelf uit of er wel sprake is van 'gegronde vrees voor vervolging'. Het aantal vluchtelingen in West-Europa is de laatste jaren aanzienlijk toegenomen. Er is een massale trek geweest (en nog) van Oost- naar West-Europa. Maar ook uit alle andere delen van de wereld zijn er vluchtelingen in West Europa. Een publikatie van het Europees Parlement van 1987 gaf een schatting van totaal 1 miljoen voor de begin 1986 aanwezige erkende vluchtelingen én asielzoekers in de landen van de Europese Gemeenschap (E.E.G.).

Wie zijn welkom?
In principe zijn er twee groepen te onderscheiden. De eerste groep bestaat uit die vluchtelingen, die door de regering worden uitgenodigd, via de bestaande vluchtelingenkampen elders. Hierbij kan gedacht worden aan de Vietnamese vluchtelingen en de Chileense vluchtelingen. Er worden er per jaar 500 uitgenodigd. In totaal zijn er ca. 16.000 in Nederland. Deze groep heeft het in Nederland 'niet moeilijk' en krijgt alle faciliteiten aangeboden. De tweede groep zijn de asielzoekers. Deze komen niet uitgenodigd aan onze 'poorten' en vragen om asiel (= toelating). Bij deze groep zijn ook veel 'ongenode' gasten. De maffia probeert veel geld te verdienen aan asielzoekers door valse papieren te geven en zo te proberen een land binnen te komen. Dat kost de asielzoekers veel geld. De procedure voor toelating is erg ingewikkeld. Wanneer iemand tijdelijk wordt opgevangen — in afwachting van de definitieve procedure — vindt dit plaats aan de hand van Rijksopvangregeling Asielzoekers (ROA-regeling). Een regeling, die de burgerlijke gemeenten uitvoeren. Lokale gemeenten, die aan de Minister van WVC te kennen hebben gegeven wel asielzoekers willen herbergen. Plaatselijk zijn er dan groepen van vrijwilligers, die de asielzoekers helpen en ondersteunen. Vooral de Vereniging Vluchtelingenwerk Nederland heeft hier een bijzonder grote taak. Het is met name de VWN, die nagaat hoe de Nederlandse regering het verdrag van Genève uitvoert. Ruimhartig of benepen? Een vraag, die door ieder verschillend zal worden beantwoord.

Duidelijk is wel, dat niet iedereen kan binnenkomen. Toetsing is nodig, maar niet zo gemakkelijk. De verhalen van mensen zijn soms verward en onduidelijk. Geen wonder, wanneer je vluchten moet. De taal kan soms ook communicatiestoringen veroorzaken. Het is dus van groot belang om zorgvuldig om te gaan met procedures, maar vooral ook met de mensen!
Er zijn asielzoekers, die na een lange procedure geen asiel krijgen. Deze groep moet terug naar het land van herkomst. Sommigen duiken onder in de illegaliteit. Zij willen niet terug, omdat ze bang zijn voor zware straffen in hun land. Zo leven er veel vluchtelingen illegaal in Nederland en vooral in de grote steden.

Wat zegt de Bijbel?
In de Bijbel kunnen we regelmatig lezen, dat God zich op een bijzondere manier het lot van de vreemdeling aantrekt. In Leviticus 19 vers 33 en 34 lezen we dat Israël de vreemdeling moet liefhebben als zichzelf. Hij mag niet verdrukt worden, maar zal gelijke rechten hebben. Waarom deze bijzondere zorg? Omdat het volk Israël zelf zo goed weet wat het is om vreemdeling te zijn. Het gastvrij ontvangen van vreemdelingen moet Israël eraan herinneren hoe het zelf onderdrukt geweest is in Egypte en door de machtige hand van God uit die verdrukking werd uitgeleid op weg naar het beloofde land. Het was Gods grote liefde voor Zijn volk, dat Hij het niet liet omkomen in de verdrukking, maar met dit volk een doel voor ogen had namelijk een leven in Zijn barmhartigheid en gerechtigheid, in een land vloeiende van melk en honing.
Juist vanwege die bijzondere zorg van God voor Zijn volk is het volk geroepen in navolging van Hem de medeschepselen lief te hebben en met innerlijke ontferming over hen bewogen te zijn. Tevens wordt hiermee ook duidelijk het besef, dat de aarde des Heren is, zodat het volk Israël maar ook wij, geen recht kunnen doel gelden op een 'eigen plek' op deze wereld. Allen zijn we immers maar vreemdelingen en bijwoners bij God en hebben hier geen blijvende stad, maar zijn op zoek naar de toekomende stad. Wij allen worden geroepen om te delen met elkaar en anderen net zo goed een plaats te 'gunnen' om gehuisvest te worden. De vreemdeling liefhebben als onszelf betekent voor ons heel konkreet asielzoekers met open armen te ontvangen en aan hun de ruimte en de rust te geven om weer opnieuw tot hun recht te komen. Konkreet kan dit betekenen:
* dat we meedoen als christenen in een plaatselijke werkgroep voor de opvang van asielzoekers;
* dat we als gemeente eens bewust gaan nadenken (b.v. tijdens een gemeenteavond of bijbelkringavond) over mogelijkheden hoe we met onze 'medelanders' in gesprek kunnen komen over hun problematiek, hun toekomstverwachtingen, hun geloofsvragen en hun (tijdelijk) verblijf hier;
* dat we als kerk de overheid wijzen op haar taak om ruimhartig, gastvrij te zijn en vragen om al het mogelijke te doen om b.v. de ROA-regeling zo goed mogelijk uit te voeren en eventueel extra opvangplaatsen te creëren;
* dat we eens een (financiële) aktie organiseren voor het wereldwijde vluchtelingenprobleem en daarmee tonen, dat ons de vluchteling ook een 'lieve duit' waard is, naast vooral persoonlijke liefde en aandacht!
Vluchtelingen stellen ons voor vragen! Welke antwoorden geven wij op deze vragen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen