Torenspitsen-Gemeenteflitsen

GIESSENDAM-NEDER HARDINXVELD
Eertijds was de Alblasserwaard een grote wildernis, van stromen en geulen, van bossen en moerassen. Op enkele hoge plaatsen en oeverwallen leefden wel wat mensen, die zich door veeteelt en visvangst in het leven konden houden. Maar na het jaar 1000 komt ook in deze streken de ontginning op gang. Floris V speelde daarin een belangrijke rol. In het jaar 1105 wordt voor het eerst over Hardinxveld gesproken. Kerkelijk behoorde de streek tot het bisdom Utrecht.
De Reformatie vond betrekkelijk laat ingang; in 1591 werd in Hardinxveld de eerste predikant beroepen. Sommige gemeenten in de omgeving worden dan al zo'n 10 jaar door een predikant gediend. Aan de overkant van het kleine riviertje de Giessen lag Giessendam; deze plaats had zijn naam te danken aan een oversteekplaats over het eerder genoemde riviertje. Giessendam behoorde kerkelijk bij het verderop gelegen dorp Giessen Oudekerk. Omdat de afstand groot was en de toestand van de wegen dikwijls slecht, werd in Giessendam een kapelletje gebouwd.
Omdat Hardinxveld en Giessendam vrijwel één geheel vormden (slechts gescheiden door de Giessen), gingen er stemmen op, om de beide gemeenten samen te voegen. Dat leverde echter een groot aantal problemen op: de Giessendammers waren bang, de door hen verworven zelfstandigheid kwijt te raken en Giessen Oudekerk vreesde het verlies van een groot aantal gemeenteleden. Bovendien behoorde Hardinxveld tot de classis Gorinchem en Giessendam tot de classis Dordrecht.
Niettemin bezocht een groot aantal Hardinxvelders de Giessendamse kapel, omdat zij erg ver van hun eigenlijke kerk af woonden. Maar dat leidde weer tot een meningsverschil over de verdeling van de collecte en over de mate, waarin moest worden bijgedragen aan de tractementen van de predikanten.
Ondanks de voortdurende tegenstellingen tussen de beide dorpen bleef men streven naar éénwording. Deze werd in 1729 een feit. Men ging spreken van de kerkelijke gemeente Giessendam en Neder-Hardinxveld. De éénwording verliep niet altijd even soepel: er werd van weerskanten op toegezien, dat zowel Giessendam als Hardinxveld eenzelfde aantal ambtsdragers leverde. Aanvankelijk was er nog geen sprake van één diaconie, hetgeen weer leidde tot een verschillende aanpak van de armenzorg. Van tijd tot tijd laaiden om uiteenlopende redenen de emoties hoog op. In de loop van de tijd verdwenen deze tegenstellingen en in onze tijd speelt de verhouding tussen de beide delen geen enkele negatieve rol.
Vele predikanten hebben de gemeente Giessendam Neder-Hardinxveld gediend. De eerste, Johannes van Wingerden genaamd, vertrok reeds na 10 weken; één van zijn opvolgers, ds. Samuël de Waal, kwam als jong predikant en ging al spoedig met emeritaat; hij leefde daarna nog 50 jaar en stierf op 84-jarige leeftijd. Vele anderen, wier namen niet meer algemeen bekend zijn, arbeidden in het Woord. Aanvankelijk werd de kerk ter plaatse gediend door ethische predikanten; in 1913 verbond ds. A. Dekker zich als eerste hervormd gereformeerde predikant aan de gemeente. Jarenlang werd voorts door verschillende hulppredikers pastorale arbeid verricht.
De huidige 'Oude Kerk' aan de Peulenstraat werd in 1843 gebouwd. De aanschaf van een kerkorgel vond plaats in 1875. Regelmatig vindt hierop een orgelbespeling plaats. In 1956 werd een tweede kerk in gebruik genomen. Deze werd daarom 'De Nieuwe Kerk' genoemd.
Ook aan onze gemeente ging in de vorige eeuw de Afscheiding niet voorbij. Verschillende lidmaten voegden zich bij een afgescheiden gemeente. Daarvóór, rond het jaar 1751, maakte men een opwekking mee. Herbergen werden verlaten, mensen beweenden hun zonden en vele kwamen tot bekering. En ook in onze tijd laat de Heere de bediening van Zijn Woord voortgaan. Dat is het voornaamste. Het kerkewerk is er in zijn vele vormen en schakeringen. In dit alles ervaren we de trouw des Heeren; Hij onderhoudt Zijn gemeente door de levende bediening van Zijn Woord.
Toen de gemeente Giessendam Neder-Hardinxveld haar 250-jarige bestaan vierde, werd een gedenkboek uitgegeven met als titel: 'Van Geslachte tot Geslacht'. Deze woorden uit Psalm 135 spreken van de hoop op de doorwerking van de Heilige Geest in het hart van ouderen en jongeren. Ook deze gemeente bevindt zich 'buiten het Paradijs'. Maar ook daar laat de Heere spreken van zonde en genade en van het werk van de Heere Jezus. En dat is het hart van de prediking, waarop de Heere – naar Zijn belofte – zegen wil verlenen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen