Torenspitsen-Gemeenteflitsen

BUNSCHOTEN
De eerste informatie die we over kerkelijk Bunschoten hebben, komt uit twee aktes. Uit de eerste (uit 1294) blijkt, dat Bunschoten zich toen al een pastoor kon veroorloven. In de andere (uit 1300) wordt Bunschoten een kerspel genoemd. Dit houdt in, dat er een geestelijk leven was en dat er zeker — in welke vorm dan ook — een kerk is geweest.
In 1428 is de stad Bunschoten door de Bisschop van Utrecht verwoest en werd de kerk in brand gestoken. Dit omdat Bunschoten in een konflikt tussen de Bisschop van Utrecht en de Graaf van Holland de kant van de laatste gekozen had.
Na 1430 begint het langzame herstel van Bunschoten en wordt ook met de bouw van de kerk begonnen. De kerk werd gebouwd als kruiskerk en was gewijd aan de Heilige Catharina. Er waren vier vicarij-altaren aanwezig, die gewijd waren aan het Heilig Sacrament, de Heilige Maagd Maria, de Heilige Aartsengel Michaël en aan Sint Nicolaas en Margaretha.
In 1586 wordt de laatste pastoor, Jacob Mooy benoemd. Als hij in 1606 de eerste predikant wordt, is bijna de gehele gemeente Gereformeerd. Als gevolg van de Hervorming verdwenen de altaren en beelden uit de kerk.
De kansel, het doophek en de twee herenbanken zijn in 1673 in de kerk geplaatst. Na de inmiddels afgesloten restauratie van dit fraaie meubilair, is het interieur van de kerk weer in volle luister hersteld.
Wegens bouwvalligheid en te grote onderhoudskosten zijn in 1781 de zijbeuken en het koor gesloopt. Hierdoor kreeg de kerk haar huidige éénbeukige vorm. De zuidelijke zijbeuk werd verlaagd en is nu de consistorie.
Het orgel, dat in de kerk staat, dateert van 1860. Het is een Bätz-orgel, maar gebouwd door diens opvolger Christian F.G. Witte. Het is een fraai neo-gotisch instrument met twee manualen en aangehangen pedaal, dat zich wat betreft dispositie en uiterlijk nog volledig in de oorspronkelijke staat bevindt: iets unieks! Naast de kansel hangen twee tekstborden uit 1879. Op het ene is de wet geschreven en op het andere de apostolische geloofsbelijdenis en het Onze Vader. Een oud uit Bentheimer zandsteen vervaardigd doopvont en een Waterschapsbank maken het interieur compleet.
Schuin achter de kerk staat het verenigingsgebouw van onze gemeente: 'De Voorpost'. Dit is in 1963 gebouwd en in 1981 uitgebreid. Dit laatste geeft al aan, dat er groei binnen de gemeente is. Ook uit het kerkbezoek is Gods zegen duidelijk af te lezen. We kunnen God hier niet dankbaar genoeg voor zijn. Vooral niet als we kijken naar de moeilijke tijd, die hervormd Bunschoten heeft moeten doormaken. Relatief is onze gemeente namelijk vrij klein, doordat bij de Doleantie de bekende dr. G. van Goor als predikant met de dolerenden meeging en hierdoor bijna de gehele gemeente meenam, terwijl de gemeente door de Afscheiding ook al sterk was uitgedund.
Als we een zondag van nu met tweemaal een volle kerk dan ook vergelijken met een zondag met 's morgens 23 en 's avonds 7 aanwezigen, zoals het in de jaren dertig een tijdlang was (er is nooit één dienst afgezegd; een voorbeeld voor ons!?!) dan kunnen we niets anders doen dan God loven en danken, dat hij Bunschoten-Spakenburg altijd zo trouw heeft bewaard, en Hem bidden of Hij in de toekomst ook Zijn gemeente hier wil blijven bijstaan.

In verband met ziekte van mijn vader,
Bert Schroten

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen