Onheil afgewend

Even hield de wereld de adem in. Enkele dagen was er grote spanning. Zou de ene helft van de wereld opnieuw onder de knoet van doctrinaire communistische schurken komen en de àndere helft onder de dreiging ervan?
De Almachtige, Schepper en Onderhouder van alle dingen, in Wiens handen het lot van mensen en volkeren is en die de geschiedenis voortstuwt langs wegen door Hem bepaald, beschikte anders. Het arme Russische volk kon, na enkele dagen van samenpakkende wolken, opgelucht ademhalen. Het onheil was afgewend.
Maar al te zeer ontbrak de danktoon jegens de Allerhoogste in toespraken en commentaren van (ook christen-)staatslieden en in de media. Al vergeten we niet, dat christenen in Rusland zelve hun dank en lofzegging jegens de Allerhoogste in de kerken vertolkten. Ook hun levensruimte stond weer op het spel.

Erkentenis jegens de Heere der heirscharen belet ons niet respect uit te spreken jegens mensen, die hun leven veil hadden om leiding te geven aan de contracoup. Menselijkerwijs gesproken zou zonder Boris Jeltsin de afloop in Moskou vergelijkbaar zijn geweest met die in Boedapest in 1956 en in Tsjechoslowakije tijdens de Praagse lente. Jeltsin bezat de moed op tanks te klimmen, op het bordes een luidspreker te hanteren om het volk te instrueren, bevoegdheden aan zich te trekken, een regering in ballingschap te vormen, kortom alles te doen wat menselijk mogelijk was om het onheil te keren. En het Russische volk bleek wel zoveel van de vrijheid te hebben geroken, dat een weerbaarheid mogelijk bleek, die tot voor enkele jaren niet mogelijk zou zijn geweest.

Hoe menselijk intussen alles ook toegaat is gebleken uit de gang der dingen rondom Gorbatsjov. Hij kwam opeens in de schaduw van Jeltsin. Hij was de gevangene van de misdadigers en ook slachtoffer van eigen zwakten en misrekeningen. Maar de wereld zal niet mogen vergeten, dat deze kleine man als een middel in Gods Hand is gebruikt om de geknechte volkeren in het Oostblok uit te leiden uit het dienst huis. Wie zou hem dan mogen verwijten, dat hij bij zo'n gigantische exodus ook menselijke feilen toont! Maar ook nu weer is gebleken, dat in de politiek met menselijke zwakte niet gerekend wordt. Daar gaat het hard toe.

Overigens zullen we ook iets anders niet vergeten uit de kortstondige crisis van de laatste week.
Yasser Arafat, leider van de PLO, wist niet hoe snel hij, samen met andere bandieten (Khadaffi, Saddam Hoessein en Fidel Castro) de nieuwe machthebbers in de Sovjet Unie moest bijvallen. Opnieuw bleek hij zich enkele dagen later op de situatie te hebben verkeken. Opnieuw toonde Arafat zijn ware gedaante.
In de tweede plaats — in het verlengde van het eerste — is gebleken hoe kwetsbaar de Russische joden waren. Arafat had al een oproep doen uitgaan hun emigratie naar Israël stop te zetten. De nieuwe Russische machthebbers hadden Saddam Hoessein en Arafat al steun toegezegd. Waarom is hierover zo weinig geschre­ven?!
De Heere zegt in Zijn Woord: 'door Mij regeren de koningen'. Dat is ook het geval geweest in de afgelopen week. Dat belijden we. Dat geloven we. Hem zij de eer en de dank.
De komende tijd zal leren bij wie de echte staatsmanswijsheid ligt om, als de euforie voorbij is, een miljoenenvolk verder te leiden op de weg naar de vrijheid en ook welke vrijheid dit is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen