In memoriam ds. A.N. Langhout
(3-11-1915 / 26-8-1991)
Niet onverwacht, maar toch nog onverwachts overleed op 26 augustus jl. Adolf Nicolaas Langhout, emeritus predikant te Damwoude.
Onze vaderlijke vriend werd geboren op 3 november 1915 in de pastorie van Ter Heijde.
Na de H.B.S. studeerde hij eerst enkele jaren medicijnen aan de Rijksuniversiteit te Utrecht, maar vond hierin toch geen bevrediging. Daar was de begeerte tot het ambt van dienaar des Woords in zijn hart. Na in korte tijd door privé-lessen de oude talen zich eigen gemaakt te hebben, werd hij ingeschreven aan de theologische faculteit. Uitgeloot in Utrecht, moest hij noodgedwongen elders studeren. Via bemiddeling van één van vaders vrienden, werd dit de Faculté libre de Théologie protestante te Parijs. Daar waren goede contacten met Prof. Ie Cerf, hoogleraar in de dogmatiek en overtuigd Calvinist. Een lezingencyclus over 'Origine et Nature de l'Eglise' zal misschien aanleiding zijn geweest tot de keuze van het onderwerp van de thèse. De studie werd nl. in 1942 afgerond met de Thèse: Jean de Labadie en zijn kerkbegrip.
Hij werd toegelaten als Kandidaat tot de Heilige Dienst in de Eglise Réformée de France, maar moest vanwege de oorlogsomstandigheden onderduiken. Moeilijke jaren heeft Candidaat Langhout toen gehad. In het verzetswerk betrokken geraakt, mocht hij kinderen van Gods oude Bondsvolk met de trein van de Nederlandse grens naar Parijs brengen. Dit bracht hem soms in benauwende omstandigheden, maar hoewel het pistool hem wel op de borst werd gezet, bleef hij gespaard. Weinig sprak hij over deze tijd, maar dan altijd met het getuigenis dat de Heere hem als door een wonder uit de dood wedergebracht had.
Toen Parijs in 1944 werd bevrijd, werd hem gevraagd leiding te geven aan een gemeenschap van Nederlandse vluchtelingen. Zo kwam het dat hij van 1944-1946 predikant/voorganger was van deze vluchtelingengemeente en het Woord Gods bediende in L'Oratoire. In deze tijd trad hij in het huwelijk met zijn eerste vrouw, die hij in Frankrijk had leren kennen.
In 1946 werd ds. Langhout door zijn vader bevestigd in de Herv. Gemeente Zundert, in Brabant. Het was de eerste van de acht Hervormde gemeenten, die hij tot het emeritaat in 1981 mocht dienen. Het waren achtereenvolgens de gemeenten Giessen-Rijswijk, Sliedrecht, Heusden, Brakel, Bennekom, Akkerwoude, Murmerwoude en Wijnjeterp-Duurswoude.
Na de emeritering bleef hij nog ruim vier jaar aan de laatste gemeente verbonden. In het najaar van 1985 nam hij afscheid met de woorden uit Hebr. 13 : 20 en 21.
De levensgang van ds. Langhout was een weg met vele scherpe bochten en door diepe dalen. Groot verdriet was er na het overlijden van zijn eerste vrouw, die langdurig ziek was geweest.
Hij ging langs 's levens slingerpaden en eigen feilen en falen bracht hem in omstandigheden, die hem niet onberoerd hebben gelaten. Hier past daarover te zwijgen.
In 1966 trad hij weer in het huwelijk en mocht hij nog vijfentwintig jaar samen met z'n vrouw het leven delen.
De laatste jaren heeft zij haar man in alle getrouwe liefde mogen helpen en verplegen. Het gezichtsvermogen werd minder, lopen was niet meer mogelijk en zo zijn de laatste jaren stille jaren geworden. Dankbaar was hij voor ieder bezoek. Voor een jonge kandidaat was hij bereid een luisterend oor te zijn. 's Zaterdagsavonds ging de telefoon nog al eens: Waarover hoop je morgen te preken? Denk erom: niet naar, maar klaar en waar! En na een kort gesprek volgde steevast een zegenwens om Kracht van de Heere.
Ds. Langhout was begiftigd met een fenomenaal geheugen. Feilloos wist hij uit het hoofd tekst en puntenverdeling van diensten in het verleden gehouden. Catechisanten heeft hij vaak versteld doen staan met zijn parate kennis van allerlei feiten. Een grote steun was het voor hem in het memoriseren van de vele gehouden preken. Maar toen een kerkeraadslid eens vroeg of hij dat nu allemaal uit het hoofd deed, antwoordde hij: ik hoop uit het hart.
Hoe welbespraakt hij ook was en hoezeer hij ook vaak de boventoon voerde in een gesprek, over zichzelf sprak hij zelden. Daarvoor leende zich alleen de stilte. In het bijzonder wel de laatste twee jaren. Toen hij twee jaar geleden wist, dat het einde naderde, spraken we over zijn begrafenis en getuigde hij van de hoop die in hem was. Niets had hij in de hand, nergens kon hij over beschikken, maar de Heere was hem voorgekomen met Zijn belofte en daaruit was het gebed geboren: Laat toch Uw goedertierenheid zijn om mij te troosten, naar Uw toezegging aan Uw knecht (Ps. 119 : 76).
Het sprak ook uit het versje dat hij die avond zei:
O Geest van God zet op ons harte
het stempel van Uw eigendom.
Dat elke kreet van angst en smarte
bij 't staren op dat merk, verstom
en zij 't kenrnerk onzer eere
't welgelijkend beeld
van Jezus Christus onze Heere
Die in al Gods kind'ren heerlijk speelt.
De prediking van de Heere Jezus Christus als een volkomen Zaligmaker stond in de prediking van ds. Langhout centraal. Regelmatig werd de gemeente gevraagd wat er nu overbleef als alle door kerk en christendom overgeleverde vormen wegvielen. Hebt gij dan God in Christus tot uw deel? Dat te mogen verkondigen was hem een wonderlijk werk, zoals hij het eens vertolkte: wat een wonderlijk werk, dat de Heere arme mensenkinderen gebruiken wil als Zijn arbeiders, als een werktuig van de Geest, om het Leven te verkondigen in een wereld die midden in de dood ligt. Zou er groter voorrecht en hoger eer mogelijk zijn om dode zondaren te mogen roepen tot het Leven?
Ds. Langhout is niet meer, maar de Heere die hem zond om te prediken dat de Heere goedertieren is, gaat voort om te zenden en te laten prediken: vergeving van zonden en vernieuwing door het bloed van de Middelaar. Dat brengt waarlijk troost! Dat geve de Heere aan mevr. Langhout en de kinderen. Troost in het gemis. Troost in de God van het Woord, dat ook uw man en vader heeft gepredikt.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 september 1991
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 september 1991
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's