Boekbespreking

Dr. Antonie Vos Jaczn., Het is de Heer!, de opstanding voorstelbaar. Uitgave Kok, Kampen 1990, 172 blz., ƒ 25,–.
Dr. Anton Bos heeft onder onderstaande titel op zijn wijze een bijdrage gegeven aan de discussie m.b.t. het thema van de opstanding van Jezus Christus uit de doden. Een zeer aangelegen punt, vooral sinds de zgn. Leben Jesus Forschung op basis van een historisch-kritisch Schriftonderzoek, in de theologie zijn intrede deed. Onlangs nog is dit 'heilsfeit' van de opstanding weer opnieuw in het brandpunt van de belangstelling komen te staan door de geruchtmakende uitlatingen van de inmiddels overleden Leidse kerkelijke hoogleraar O. van Gennep.
In een reeks artikelen in Hervormd Nederland schreef Anton Vos over de opstanding. Deze bijdragen zijn thans gebundeld en aangevuld (met enkele overlappingen overigens) in een alleszins lezenswaardig boekwerk. Het mag er wezen. Voor de niet-filosofisch geschoolde lezer zal de gebruikte terminologie hier en daar wel eens een obstakel kunnen zijn. Maar al lezend — zo is het mij althans vergaan — boeit de lectuur van dit boek enorm. Achter de filosoof Vos schuilt de theoloog en de wetenschapper die met geloofsogen de Schrift gelezen wil hebben. Hij heeft er gewoon plezier in om steeds te laten zien, hoe bevooroordeeld en zonder bewijskracht de historische kritiek van de Bijbel een ongeloofwaardig boek heeft gemaakt. Anton Vos gelooft er echter in. 'Het is de Heer!'. Hij gelooft in een 'leeg graf'. In de levensechte verschijningen van de Heere Jezus, de opgestane, in de Paas-berichten van de Evangeliën betuigd. En het is dat geloof dat zich uit in een persoonlijke relatie met de levende en hemelse Christus, dat als een gouden draad door het boek heenloopt. Het is er — dunkt mij — niet minder wetenschappelijk om.
Het Paaswonder is altijd weer met vele vraagtekens omringd geweest. Het lijkt een onmogelijkheid, dat Jezus Christus, de Gekruisigde als de Opgestane met het leven is doorgegaan. Het lijkt een onmogelijkheid, dat Hij ergens in de ruimte (in de hemel) voortleeft. Anton Vos neemt al die schijnbare onmogelijkheden hoogst serieus. Een driemensionaal voortbe­staan van Jezus na Zijn dood hoeft daarom volgens hem ook niet. Is het lichamelijke leven na de dood niet ook voorstelbaar (het woord dat Vos inspireert) in een meerdimensionale bestaanswijze? Jezus kwam door gesloten deuren. Hij ging voor het oog van Zijn discipelen naar de hemel.
Een vraag tenslotte: Als Anton Vos deze voorstelbaarheid van de opstanding vooral zoekt in de richting van het laatste (het meer-dan-drie-dimensionale) voortbestaan (na de dood), hoe ziet hij dan de continuïteit tussen het bestaan vóór en na de dood? Zou het toch ook tenslotte daarom niet goed zijn om zo dicht mogelijk bij de eenvoudige (misschien wat kinderlijke) formuleringen van Calvijn te blijven (niet Luther). Wat mij betreft trouwens behoeft Kersten dan ook op dit punt ook niet zo'n hyper-calvinist te heten.
Ik dank Anton Vos overigens voor zijn geschrift. Wetenschap en geloof behoeven niet 'gedeeld en gescheiden' op te trekken. Dat is uit zijn boek wel duidelijk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen