Torenspitsen-Gemeenteflitsen

ZWARTEBROEK-TERSCHUUR
De hervormde gemeente in deze dorpen maakt deel uit van de ring Barneveld en de classis Ede. Begin volgend jaar gaat de ring Bameveld, waaronder Zwartebroek, waarschijnlijk over naar de dan nieuw gevormde classis Nijkerk. Het gaat hier om een 'jonge' gemeente, die pas in 1955 zelfstandig werd en daarvoor behoorde tot Voorthuizen. Ds. W.L. Mulder, voor een aantal oudere lezers vast niet onbekend, verleende bij en na de zelfstandigwording van de gemeente bijstand in het pastoraat. Op 8 september 1963 werd voor het eerst de predikantsplaats bezet door de overkomst van ds. W. van Hennekeler van Vreeswijk.
De geschiedenis van de gemeente begint in de tijd, dat de Doleantie in de lucht zat. Uit de notulen blijkt dat mr. dr. W. van den Bergh, die toen in Voorthuizen predikant was en een belangrijke rol speelde bij de Doleantie, in oktober 1884 voornemens was bijbellezingen te houden over het boek Exodus (!). 'Zo er in Zwartebroek bijbellezingen gewenst worden, dan zal dit zijn met donkere maan op woensdag te 1 1/2 ure' (half twee). In dat jaar nog begonnen de bijbellezingen in een schuur en een broeder Roelofsen krijgt van de kerkeraad te Voorthuizen verlof daar 'nu en dan op te treden'. Deze man was echter nog onbekend met de Drie Formulieren van Enigheid, zo bleek. Op 18 december 1884 kon dr. Van den Bergh zijn kerkeraad al meedelen dat br. Roelofsen met de Drie Formulieren instemt, al volgt nog een gesprek over Dordtse Leerregels 1.17, over de jonggestorven kinderen der gelovigen.
Twee dingen vallen hierbij op:
1. Een pril begin dus, weinig kader en nog weinig structuur van later gemeentelijk leven. Verwondering hierbij, want zware storm was op til. Voorthuizen gaat zich 4 februari 1886 – twee dagen na Kootwijk – losmaken uit het kerkverband. Een diepe kloof ontstond ook hier. Toch is er nu een gemeente (ruim 1300 leden). Ondanks ontkerstening en alle 20e eeuwse invloeden.
2. Het voortvarend handelen van de predikant. De vraag rijst in hoeverre dr. Van den Bergh met de a.s. ontwikkelingen ook Zwartebroek op het oog had.
Hoe dit zij, er kwamen hier meer kerkelijke activiteiten. In 1885 eenmaal per maand een kerkdienst in de openbare school, in 1886 ook catechisaties. Dat dr. Van den Bergh na twee diensten in Voorthuizen 's avonds naar Zwartebroek wandelt, wekt bij zijn kerkeraad zorg. Hij had geen sterke gezondheid. Later maakt hij de tocht met paard en wagen. Het werd 1886.
Dit jaar komt de kerkelijke breuk. De stroomversnelling in de bewerking van de gemeente is eruit. Het duurt nog tot ver in deze eeuw voor er per zondag twee diensten zijn. De behoefte daartoe groeide wel, en oudere gemeenteleden weten nog hoe ze voor de tweede kerkdienst lopend naar Hoevelaken of Voorthuizen trokken. De H. Doop wordt in 1946 voor het eerst bediend, viering van het H. Avondmaal in Zwartebroek-Terschuur enige jaren later. Voordien vond dit beide in Voorthuizen plaats. In de jaren vijftig is het kerkbezoek zodanig toegenomen, dat er in het voormalige schoolgebouw een groot tekort aan zitplaatsen kwam. Men besluit tot de bouw van een ruim, nieuw kerkgebouw tussen de beide dorpen in, naast de pastorie, die daar al enkele jaren stond. Woensdagmiddag 11 september 1957 werd dit kerkgebouw in gebruik genomen, 's Avonds de eerste dienst, waarin ds. Mulder preekt over Ps. 122: 'Ik verblijd mij in degenen, die tot mij zeggen: Ik zal in het huis des Heeren gaan', (vs. 1). Vierendertig jaar mag in dit kerkgebouw nu het Woord van God en de sacramenten worden bediend. Het oude gebouw deed nog dienst tot 1984 als verenigingsgebouw. Inmiddels is het vervangen door nieuwbouw achter het kerkgebouw. Wat niet vervangen is, zijn de bijbellezingen, waar het destijds mee begon. Om de veertien dagen worden deze in het winterseizoen gehouden, al is dat nu onder de naam bijbelkring. De belangstelling hiervoor uit de gemeente is zonder meer groot. Hiernaast is er ook kring-, jeugd-, club- en verenigingswerk, dat in het gebouw achter de kerk wordt gehouden.
In de laatste (ruim) honderd jaar moest er hier veel van de grond komen, en in de grond worden gedaan. Fundamenten werden gelegd en er werd gebouwd. Het was ook ploegen en zaaien. Maar er kwam ook groei en ontwikkeling. Dànkzij de trouwe en eeuwige God, van Wie we geloven dat Hij vóór de grondlegging der wereld ook aan de gemeente hier dacht, toen Hij Zijn Zoon naar deze aarde zond. Het Evangelie van deze Zaligmaker mag hier nu nog steeds verkondigd worden aan zondaren.
Dus, eigenlijk toch geen korte kerkgeschiedenis van deze gemeente, als we helemaal terugzien. Een 310.000 stenen moeten in het kerkgebouw zijn verwerkt. Hoeveel levende stenen zijn er inmiddels in Gods gebouw ingevoegd? De Heere weet het. En wij mogen weten, dat 't vast gebouw van Zijn gunstbewijzen, naar Zijn gemaakt bestek in eeuwigheid zal rijzen. Door... onwankelbare... Trouw!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen