Boekbespreking

A. Noordegraaf, Leven voor Gods aangezicht, Gedachten over het mens zijn, Uitgeversmaatschappij J.H. Kok, Kampen, 127 blz., ƒ 21, —.
In de serie Bij-tijds geloven is dit het achtste deel. De reeks bedoelt de actualiteit van het geloof en de gereformeerde belijdenis te accentueren. Met andere woorden, de redactie van de serie wil van het oude geloof uitgaande op nieuwe vragen antwoord geven.
Welnu, dit thema voor ogen hebbende, kunnen wij zeggen dat Noordegraaf erin geslaagd is, in dit werk aan de bedoeling van de reeks te beantwoorden.
In een viertal hoofdstukken geeft de auteur de stof weer. Noordegraaf begint met na te denken over de mens. De secularisatie komt daarbij aan bod, de inbreng van de menswetenschappen, in één woord: hoe denkt men thans over de mens? Het eerste hoofdstuk is een vertrekpunt. Een situatieschets.
Daarna komt de schepping van de mens aan de orde. Een menigte van moderne theologen treedt op het veld en de reformatorische theologie wordt uitgedaagd. Het blijkt dan, dat on­der andere de Heidelbergse Catechismus zich nog uitstekend kan verweren. De schrijver is goed op de hoogte van de nieuwe problematiek.
Met name treffen ons de bladzijden 41-44. De schrijver doet daar dan een pleidooi om de gelijkwaardigheid van man en vrouw niet te laten vervagen in gelijksoortigheid. Er werken in onze maatschappij krachten, die de gezinsvorming van geen enkele waarde achten. Ook de tweeëenheid van lichaam en ziel mag niet vervagen in de bedoeling, alles te nivelleren.
Het derde hoofdstuk heet: zondaar voor God. Ook daarin treffen ons de heldere lijnen. Juist tegenover de filosofische vraagstellingen beklemtoont de auteur telkens weer de reformatorische theologie. De confessie kan de moderne theologie koninklijk áán.
Het vierde hoofdstuk handelt over de nieuwe mens. Het is voornamelijk soteriologisch-eschatologisch van toon. Hier valt veel licht over het huwelijk, de eros en de agapè.
Wij hebben grote waardering voor dit geschrift. De schrijver is goed ingevoerd in de moderne theologische problematiek. Een menigte namen komt in zijn boek voor. In tal van citaten vinden wij de moderne gedachtengang verwoord. Prachtige aanhalingen uit Calvijn, de confessies en andere oude werken ondersteunen zijn defensief Het blijkt breeduit, dat de moderne vraagstelling de confessie lang niet inéén doet zijgen. De klassieke leer vertoont op menig punt een diepere mensenkennis dan de moderne. De nieuwere theologie blijkt vaak filosofisch besmet te zijn door de geest van de tijd. Wie dit boek leest, is door tal van aanhalingen uitnemend op de hoogte. Didactisch is dit geschrift voortreffelijk ingedeeld, ook door grote en kleine druk.
Desalniettemin vragen wij: is de titel niet te breed gekozen? Wij zouden denken dat de huidige titel doet vermoeden het gehele christenleven voor Gods aangezicht te behandelen. Voorts, de stijl van het werk is zeer compact en hoog wetenschappelijk. Het vraagt van de lezers een hoog niveau, ook al is het boek zeer helder geschreven. Maar de zinrijkheid van het betoog vraagt een klemmende concentratie, ook al is het betoog zeer boeiend.
Wij zouden dit boek gaarne willen aanbevelen aan lezers, die historisch filosofisch en theologisch zijn geschoold. Predikanten zullen aan dit boek veel hebben, ook al omdat de schrijver telkens verwijzingen geeft naar actuele problemen. De lectuur van dit boek zal de waardering van onze confessie bij ons doen toenemen. Zo althans hebben wij het beleefd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen