Hoe nieuw is de boodschap

(Zijn zendelingen gevangenen in hun eigen keine subcultuur?)

De boodschap is nieuw 'ondanks' zending en zendelingen. Dit zegt dr. P.N. Holtrop in Trouw van 1 oktober l.l.
Terecht merkt hij op, dat zendingsarbeiders theologisch goed geschoold moeten zijn. En zij moeten ook kennis van – en inzicht in de cultuur hebben van de volken, temidden waarvan zij werken.
Het is echter geheel onjuist om te zeggen, dat christelijke zendingswerkers kwamen uit een kleine sub-cultuur.
Zouden zendingscorporaties van verschillende confessie en m.n. de zendelingen uit de Gereformeerde Gezindte, dragers van een geloofsen kerkleertraditie van bijna 2000 jaar, cultureel ondermaats zijn? Waren in de loop der tijden spiritualiteit en leerstellige vorming in de kerkgemeenschappen, niet van een niveau, waarop dezen de confrontatie met de buitenchristelijke wereld ruimschoots aankonden?
Ook de geschiedenis van de Hervormde en de Gereformeerde zending vanuit Nederland, laat zien, dat hier niet de weg van de minste weerstand gevolgd is. Denk bv. aan het werk van taalgeleerden, die de bijbel in Indonesische talen hebben overgezet. Ook de keuze van de Gereformeerde Kerken voor zending op Midden-Java, waar de Islam grote invloed heeft, laat zien dat hier een culturele uitdaging niet uit de weg gegaan is.
Stellig geeft de evangelieverkondiging mensen 'een nieuwe kijk op zichzelf en op hun geschiedenis'. Zo heeft ook de Reformatie en m.n. de calvinistische reformatie een culturele- en ook een politieke uitstraling gehad. Die is op de wereld, de Nederlanden, Europa en de U.S.A. van grote invloed geweest, en is ook in de zending aanwijsbaar. Zo waren er, ten gunste van de Indonesische onafhankelijkheid, ook krachten vanuit de zending werkzaam.
Wij geloven, dat – ondanks menselijke tekorten – God, door Zijn Geest, heilbrengend wil handelen. Wie echter de Nederlandse zendingsgeschiedenis overziet, kan vaststellen, dat mede door gelovige èn vooruitziende taal, volkenkundige arbeid van zendingswetenschappers, Nederlandse zendelingen een goed inzicht hadden in de godsdienst en in de cultuur van hen op wie hun verkondiging gericht was. Van een zich opsluiten in een kleine sub-cultuur was bij hen dan ook geen sprake.
Dat mensen christen zijn geworden, was daarom niet 'ondanks' de zending, maar dank zij de getrouwe geloofsverkondiging van die zending. Die heeft als middel daartoe mogen dienen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen