Het ’moderne levensgevoel’ en de WAO

Het lijkt allemaal weer wat rustiger te worden op de toneelvloer, waar enkele maanden geleden het WAO-spel werd opgevoerd. Meningen werden geuit. Stellingen werden ingenomen. De politiek won het uiteindelijk van de vakbond. De voorzitter van de FNV was diep teleurgesteld. Als een klein kind werd hij aan de zijlijn gezet. Zo voelde hij zich kennelijk toen hij na afloop van een vergadering niets anders kon uitbrengen dan de kreet: 'Ik vind het allemaal maar niks!' Voor veel mensen was het tijdens de zomervakantie allemaal maar kommer en kwel, wat zij hoorden op de radio, zagen op de TV en lazen in de kranten. Elke dag maar weer die WAO-discussies. De media brachten het heel spannend. Soms leek het op een detective. Allerlei steekspelletjes werden ten tonele gevoerd. Ontknopingen bleven vaag, of bleven uit. Resultaten van besprekingen en overeenkomsten hingen de ene dag af van de vakbond, de andere dag van de minister en weer een volgende dag van de fraktieleiders. Uiteindelijk was er voor velen een alibi: de PvdA kreeg de schuld. Alle schijnwerpers dus op de PvdA. De spanning werd groter en groter. Velen vroegen zich af, wat Wim Kok uiteindelijk zou doen. Hij bleef evenwel minister van financiën.
Grote groepen van uitkeringsgerechtigden gingen de straat op met leuzen als: 'handen af van de WAO'. Manifestaties werden gehouden. Op het Binnenhof werden de politici concreet geconfronteerd met WAO-ers. Af en toe nam er één de moeite om even een praatje te maken, om even te luisteren naar de leuzen. Echt tijd om achter die leuzen de mens te ontmoeten, was er niet! Nee, de WAO-er heeft het in de vakantie niet gemakkelijk gehad!
Voor veel andere mensen bleef de WAO-discussie op een afstand. Niet alleen omdat miljoenen Nederlanders op vakantie wa­ren, maar vooral ook omdat het hen niet wezenlijk aansprak. Wie een goede werkkring heeft en een goed salaris en dagelijks geniet van het tegenwoordig zogenoemde moderne levensgevoel, zal zich niet zo gauw druk maken om pijnlijke ingrepen binnen uitkeringen van arbeidsongeschikten. De media waren er nu ook niet beslist op uit om eens goed op een rijtje te zetten, wat de gevolgen nu zouden gaan worden voor de huishoudportemonnee. En... 'Wie weet de gevolgen nu eigenlijk wel precies uit de doeken te doen?' Diakenen, misschien? Veel werd gesproken over maatregelen en over politieke stellingen en meningen, maar weinig, zeer weinig vanuit de maatregelen zelf. Staatssecretaris mevr. Ter Veld deed nog een poging. Zij riep na afloop van het beraad: 'Waar het mij om gaat, is wat de WAO-ers uiteindelijk aan "spijkers" overhouden om van te leven'.

Het 'moderne levensgevoel'
Wat bedoel ik eigenlijk met de uitdrukking het moderne levensgevoel en vanwaar de link naar de WAO? De uitdrukking (term) het moderne levensgevoel, is een uitdrukking die nogal 'in' is in deze tijd. Vooral bij de reclamemakers, die — ingehuurd door veel verzekeringsmaatschappijen en beleggingsfondsen — met deze term aardig goed weten om te springen. Veel mensen worden erdoor aangesproken. Het moderne levensgevoel wordt weleens vergeleken met een wandelaar, die hoog in de Zwiterse bergen geniet van het landschap, de hoge bergtoppen en schitterende vergezichten. Het geeft je een gevoel van ontspanning en opluchting. Je hoeft even nergens aan te denken. Niet aan je zaak, je problemen, je inkomsten en vooral ook niet aan je inkomsten voor later. Je hebt dat allemaal wel goed geregeld. Er kan je niets overko­men. Je geniet nu met volle teugen van het leven!
Wat kan je nog gebeuren, als je geen kip bezit, die windeieren legt, maar een kip, die gouden eieren legt! Wat een heerlijk gevoel als je in de VUT gaat. Je laatste werkdag is achter de rug. Je komt thuis en het is feest. Je vrouw, je kinderen verwelkomen je hartelijk. Maar toch komen ze allemaal even op de tweede (? ) plaats, als de postbode een brief brengt met de mededeling dat aan jou een bedrag van ƒ 50.000,– ineens wordt uitgekeerd... Het geluk lacht je toe! Het moderne levensgevoel blijkt dus kennelijk te maken te hebben met geld!

En de WAO-er dan?
Wat heeft nu een WAO-er te maken met het moderne levensgevoel, zult u zich afvragen. Wel, aan de ene kant kan deze er zich niets of nauwelijks iets bij voorstellen, terwijl er toch aan de andere kant wel heel pijnlijke confrontaties kunnen ontstaan. Je wordt met dat moderne levensgevoel gewoon geconfronteerd, of je nu wilt of niet. En dat niet alleen d.m.v. de media; maar ook heel direkt en gericht op de man (mens) af.
Ik wil dit graag illustreren met een praktijkvoorbeeld.
Mijnheer X zit al een poosje in de ziektewet. Ernstige rugklachten beletten hem als bouwvakker te werken. De pijn wil maar niet over gaan. Veel onderzoeken zijn er geweest. Echter allemaal op niets uitgelopen. Therapie geeft wel eens wat verlichting, maar neemt de kwaal niet weg. Hij voelt zich nog jong en wil graag werken. Zou het nog kunnen? Er is sprake van een versleten rug.
Als na enkele maanden nog alles hetzelfde blijft, zakt de moed mijnheer X behoorlijk in de schoenen. Papieren voor een WAO-uitkering glijden op een zekere dag door de brievenbus. Daar sta je dan. Uitgerangeerd. De eerste klap!
De telefoon gaat... Een zekere medewerker van een bekende verzekeringsbank aan de lijn, die meedeelt op korte termijn eens langs (aan) te willen komen om te praten over een spaarvorm voor later, die helemaal bij mijnheer X past.
Met heel veel voordelen... Liever nu geen afspraak, omdat ik met ziekteverlof thuis ben. Kunt u een folder sturen? Mogelijk kunnen we later nog eens praten. En dan komt die folder, de tweede klap!
Ik citeer nu letterlijk uit de folder en laat het commentaar graag aan de lezer over. Wel hoop ik, dat u iets aanvoelt en begrijpt van wat ik bedoel met de titel van dit artikel en het schrille contrast tussen het moderne levensgevoel en de WAO.
... Je hebt je draai gevonden. Je hebt een plaats veroverd in de maatschappij. Je hebt een baan, een gezin, jonge kinderen, je weet wat je wilt. Je hebt je draai gevonden. Je bent niet ontevreden met je financiële positie. En je inkomen zou de komende jaren nog wel kunnen groeien. Het leven lacht je toe.
Je durft de uitdagingen best aan. Risico's heb je natuurlijk goed afgedekt met de gebruikelijke verzekeringen. Je bent in staat om van je inkomen zo nu en dan wat opzij te leggen. Voor noodzakelijke, grote uitgaven. Maar ook voor de leuke dingen in het leven. Wat wil je nog meer? Je hebt je zaken dus goed in de hand; je kijkt verder dan vandaag. Je hebt het goed verzorgd. En dat wil je zo houden. Ook als later de inkomsten aanmerkelijk lager zouden zijn dan wat je gewend was. Bijvoorbeeld als je met pensioen gaat of gebruik maakt van de vut. Of als je partner alleen zou komen te staan. Het is juist nu — als je midden in het leven staat — de tijd om iets te regelen. Voor jezelf, je partner, je gezin. Dat betekent: sparen en verzekeren! Het is vakwerk om de beste oplossing te vinden. Ons vak dus. Want... (NN) weet van sparen; en van beleggen. En... (NN) weet van risico's; en van verzekeren. En... (NN) speelt op safe. Al meer dan... jaar.
Weten (kennen) we iets (af) van het één (de WAO), of het andere (het moderne levensgevoel) en hoe gaan we ermee om?
Een vraag ter bespreking voor predikant(en), ouderlingen en diakenen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen