Geen onderscheid meer tussen mannen en vrouwen bij consulentschap

'In tweede lezing aanvaardde de hervormde synode, op 21 november bijeen in het pastoraal centrum Hydepark in Doorn, een wijziging in ordinantie 13.23 c.q. 13.23a. Er waren 13 tegenstemmers.
Het ging hierbij om een onderdeel van de regelingen betreffende de waarneming van het dienstwerk. Wanneer een predikantsplaats vakant raakt, moet de ring (het samenwer­kingsverband van met name de predikanten van een aantal naburige gemeenten) een der predikanten als consulent aanwijzen. Als een kerkeraad bezwaar heeft tegen een bepaalde consulent, kan deze zich wenden tot het breed moderamen van de classis, dat vervolgens de knoop doorhakt, aldus 13.23.
Artikel 13.23a dateert uit 1966. Toen in dat jaar ook het ambt van predikant volledig voor vrouwen werd opengesteld, besloot de synode tegemoet te komen aan de ernstige bezwaren van bepaalde gemeenten tegen een vrouwelijke predikant. Artikel 13.23a bepaalt dat in zo'n geval de kerkeraad schriftelijk aan de ring laat weten dat hij bezwaren heeft.
Thans, 25 jaar later, wordt dit artikel in toenemende mate ervaren als discriminerend tegenover vrouwen. Men behoeft immers geen nadere motivering te geven, zoals bij bezwaren tegen mannelijke consulenten: alleen het feit dat betrokkene een vrouw is, is voldoende om haar af te wijzen. En dat kan toch niet meer, aldus de initiatiefnemers tot de wijziging: schrap derhalve dit artikel.
Om de bezwaarden niettemin zoveel mogelijk recht te doen wordt 13.23 enigszins uitgebreid: de classis hakt niet meer de knoop door ('geeft een eindbeslissing'), maar geeft 'een regeling', die eventueel getoetst kan worden door een commissie voor bezwaren en geschillen. Deze regeling moet zorgvuldig tot stand komen, immers 'niet dan nadat dit breed moderamen gepoogd heeft het bezwaar in overleg tot een oplossing te brengen'.
(Hervormd Persbureau)

In de discussie ter synode vroeg ds. H. Roseboom, Hardinxveld-Giessendam, hoelang hem nog een plaats gegund zal zijn in de kerk, als hij in gehoorzaamheid aan de Heilige Schrift bezwaar heeft tegen de vrouw in het ambt. Hij refereerde aan wat de classis Edam en Emmen hadden gezegd over 'vooroordelen' en discriminatie:
'Edam is in meerderheid voor de voorgestelde wijziging. Naar aanleiding van de voorgestelde wijziging ontstond een discussie over de discriminatie van vrouwelijke predikanten door kerkeraden die zich bezwaard voelen. Een groot deel van de vergadering had het gevoel dat er toch nog teveel tegemoet gekomen wordt aan dergelijke discriminerende vooroordelen, waarvoor geen enkele theologische grond bestaat. Naar de mening van een gedeelte van de afgevaardigden zou de gehele bepaling niet meer moeten worden gehanteerd, als was het alleen maar omdat dit als dekmantel zou kunnen dienen voor dergelijke cultuurgebonden praktijken.
Emmen kan zich wel vinden in de voorgestelde wijziging. Enkele opmerkingen worden weergegeven: een vrouwelijke predikant heeft net zo goed recht op een plaats; kan men in deze tijd van emancipatie de vrouw weren uit het ambt? Waarom wordt deze bepaling nog gewijzigd nu er toch een geheel nieuwe kerkorde komt?'
Ds. D.M. de Jong, Oss, zei (niet zonder reden) dat het hier kennelijk 'al weer' om een regeling ging om G.B. gemeenten in het defensief te drijven. 'Maar het kan geen kwaad de pijn te voelen die vrouwen voelen in de kerk!'
Uiteindelijk werd een amendement van ds. P.M. Breugem, ds. H. Roseboom en ds. A. van de Beek, waarin gesteld werd dat de classis 'een voor de bezwaarde gemeenten benodigde regeling treft' met 13 stemmen vóór verworpen.

We leven inderdaad 25 jaar ná aanvaarding van 'de vrouw in het ambt'. Dat betekent dat een nieuw geslacht (van ambtsdragers) is aangetreden, dat van de principiële discussies in de zestiger jaren niet meer weet. Daarom moet inderdaad het gesprek telkens weer gevoerd worden. Maar dan niet vanuit het vooroordeel, dat het bij de tegenstanders van de vrouw in het ambt om vooróórdelen gaat. De kwestie is nog net zo principieel als in 1966. Nu lijkt het erop dat tegenstanders zich moeten verdedigen tegenover het (bij voorbaat gestelde) gelijk van de voorstanders. Dat wordt een ongelijke en onmogelijke discussie. De hele principiële discussie nog eens overdoen is intussen geen sinecure.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen