Torenspitsen-Gemeenteflitsen

RENKUM
Toen na de bevrijding in het voorjaar van 1945 ook de Hervormden van Renkum weer thuis kwamen, vonden zij, naast een grotendeels verwoest dorp, hun kerkgebouw zwaar beschadigd terug. Ook de eens zo fraaie torenspits was ernstig gehavend. Met de luchtlandingen van zondag 17 september 1944 kwam Renkum opeens in de frontlinie te liggen. Al spoedig werden al de bewoners geëvacueerd. Het dorp bleef verlaten achter en had ernstig te lijden onder de beschietingen. Enkele jaren heeft het kerkgebouw zo gehavend aan de Kerkstraat gestaan. Voor onmiddellijk herstel of nieuwbouw was geen materiaal beschikbaar. Eerst in 1949 kon, na sloop van toren en kerkgebouw, met de herbouw van een nieuwe kerk worden begonnen. In januari 1950 was het werk geklaard en kon de kerk in gebruik worden genomen. En een nieuwe torenspits siert sinds dat jaar weer het kerkgebouw, dat hoog oprijst temidden van de inmiddels ook weer herbouwde woningen. De hervormde gemeente van Renkum heeft weer een eigen kerk.
Voor zover kan worden nagegaan, wordt in het jaar 1031 hier voor het eerst van de kerk als 'ecclesia' gesproken. Later (1146) is er sprake van een kapel. In de hierna volgende eeuwen werd de kapel uitgebreid en verbouwd tot een volwaardige kerk. In 1598 kunnen we zeker stellen, dat de voorheen r.k.-kerk een hervormde kerk is geworden, want in dat jaar gaat de eerste predikant voor in de diensten. Kort na het midden van de vorige eeuw voldeed het kerkgebouw niet meer. Het was te klein geworden en verkeerde in een slechte staat. In 1864 werd een nieuwe kerk in gebruik genomen. Deze was niet op de plaats van de vorige gebouwd, maar aan de later zogenoemde Kerkstraat. Tot het oorlogsgeweld, zoals hiervoor beschreven, deze kerk trof.
Tot 1920 was er sprake van de hervormde gemeente van Renkum-Heelsum. De predikant van Renkum had het eveneens tot zijn taak om eenmaal per zondag in de kerk van Heelsum voor te gaan. Hieraan kwam een einde toen Heelsum in het genoemde jaar een zelfstandige gemeente werd.
Sinds 1953 kent de gemeente twee predikanten. In dat jaar werd een tweede predikantsplaats gesticht. Behalve een predikant, behorend tot de G.B., kent de gemeente vanaf dat moment ook een confessionele voorganger. Hoewel vele jaren eerst met een gezamenlijke kerkeraad werd gewerkt, werd naderhand overgegaan tot het instellen van twee kerkeraden. Een belangrijke zaak is nog gemeenschappelijk en dat is het ene kerkgebouw voor gezamenlijk gebruik van de beide wijkgemeenten. Elke kerkeraad draagt de verantwoordelijkheid voor één van de twee diensten per zondag. Dat de gemeente zo op één kerkgebouw is aangewezen, betekent dan ook dat beide wijkgemeenten sterker op elkaar betrokken zijn dan anders waarschijnlijk het geval zou zijn geweest. Het leert ons terdege met elkaar rekening houden om geen breuk in een goede verstandhouding aan te brengen.
Op dit moment is de gemeente bezig met de totstandkoming van een nieuw orgel. Het in de jaren vijftig geplaatste orgel is toe aan hetzij een kostbare, maar op den duur niet afdoende restauratie, hetzij een nieuw orgel. Voor het laatste is gekozen. Een bijzonderheid van het huidige orgel is, dat het onzichtbaar is voor de gemeente. Het werd namelijk achter de muur boven de kansel in het torengedeelte geplaatst. In de muur zijn lange, open sleuven gemetseld, die het geluid goed doorlaten naar de kerk. Bij een nieuw orgel zal deze bijzondere situatie worden opgeheven door het te plaatsen op de galerij.
Hervormd Renkum heeft tot op heden 39 predikanten gekend, die er het Woord van God mochten bedienen. Eén van hen (ds. E.E. Gewin, predikant te Renkum van 1879-1884 en daarna vertrokken naar Utrecht) dichtte op dat Woord eens aldus:

Ze hebben u menige slag toegebracht
en aanval op aanval gedaan,
toch zijt g'eeuwig jong, van geslacht tot geslacht
al d'eeuwen door blijven bestaan

O, Woord van God, wat mij immer ontvall',
wat ooit voor mij wankelen moog',
blijf gij heel mijn leven mijn een en mijn al,
mijn roem voor Gods troon daar omhoog.

Met dat Woord mag de gemeente Renkum nog steeds leven, ook vandaag. De torenspits wijst nog naar omhoog als een stille getuige. Hoewel ontkerkelijking haar deur niet voorbijgaat, is er nog een meelevende gemeente, die elke zondag het Woord Gods komt horen en die daaraan ook gestalte tracht te geven op allerlei manier.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen