Vlees

'Maar ik ben vleselijk, verkocht onder de zonde'. Met dit diepe woord van ontdekte zelfkennis geeft de apostel Paulus aan, wat de zonde van hem heeft gemaakt en van alle kinderen van Adam. Onder de heerschappij van de zonde zijn zij niet meer dan 'vlees'.
Nu heeft het woord 'vlees' niet overal deze theologische lading. De meeste keren, dat het in de Bijbel voorkomt, betekent het eenvoudig het vlees, zoals wij dat kennen, bijvoorbeeld vlees van offerdieren, het vlees van ons lichaam. Het Hebreeuwse woord is 'basar', het Griekse is vooral 'sarx'.
Van het begin af aan echter heeft het woord 'vlees' ook de notie aan zich van zwakheid en bederf. Het mensenleven, dat door de zonde aan de dood is onderworpen, is 'vlees'. Het is broos en breekbaar geworden; de heerlijkheid die het in Gods wondere schepping had, is er af. Daarom moet de profeet roepen: 'Alle vlees is gras en al zijn goedertierenheid als een bloem des velds. Het gras verdort, de bloem valt af...' Zo is de mens vlees, in zijn kwetsbaarheid, in zijn trefbaarheid ook voor Gods gerichten.
We mogen echter de positieve kanten van dit woord niet vergeten. Te denken is dan aan het wonder van het huwelijk, waarin God geeft dat twee mensen 'één vlees' mogen zijn. En ook is daar de belofte van een nieuw hart, dat God door Zijn Geest wil geven, in plaats van het 'stenen hart' geeft hij een 'vlezen hart'. Het is ook het woord, dat de verbondenheid van bloedverwantschap aangeeft. Adam noemt Eva: 'vlees van mijn vlees'.
Vooral in het Nieuwe Testament gaat de betekenis van dit woord nog verder en duidt het naast de zwakheid vanwege de zonde ook op de werkelijkheid van de zonde zelf. In de prediking van Paulus komt dit woord het meest voor als een aanduiding van de tegenstand tegen God, het verzet tegen het werk van Zijn genade. Het bedenken van het vlees is vijandschap tegen God. De mens wil in zijn vlees roemen, hij wil voor God groot zijn met zichzelf en met zijn eigen gerechtigheid. Het gaat om de intentie van het leven van de mens, die zichzelf, zijn eigen-ik, wil handhaven. Hij wil zich aan God niet onderwerpen. Daarom moet het vlees, met de bewegingen en begeerlijkheden des vleses gekruisigd worden.
'Vlees', het staat ook lijnrecht tegenover 'Geest'. Van onze kant zijn deze twee niet te verzoenen of bij elkaar te brengen. Maar het wonder is, dat we in de Bijbel ook mogen lezen, dat wat bij mensen onmogelijk is, dat is mogelijk bij God. Daarom mag Paulus aan Timotheüs toch schrijven: 'En buiten alle twijfel, de verborgenheid der godzaligheid is groot: God is geopenbaard in het vlees'. En de Heilige Geest is op de Pinksterdag uitgestort op 'alle vlees'. Want 'het Woord is vlees geworden en heeft onder ons gewoond'. Gods Zoon, Christus Jezus kwam in de gelijkheid van ons zondige vlees. Niet uit de wil des vleses, maar uit God geboren, om mensen te verlossen van de verlorenheid van hun vleselijke bestaan vol zonde en verzet. In Hem wordt de profetie van de oude dag vervuld: 'En alle vlees zal de zaligheid Gods zien'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen