Geen ding bij God onmogelijk

Het is zondagavond. Zoals altijd zit hij weer in het café in Aberavon (ergens in Wales). Aan een tafeltje. Heel alleen. Hopeloos, depressief. Onderdrukkend zijn innerlijke kwellingen en angsten met het ene glas na het andere. Staffordshire Bill wordt hij genoemd.

Voor God zijn er geen hopeloze gevallen
Even luistert hij naar een gesprek dat twee mannen naast hem met elkaar voeren. Het gaat over een kerkdienst waarin een zekere Lloyd Jones voorging, een week geleden. 'Ik was daar', zegt de één tegen de ander. 'En de prediker zei, dat niemand hopeloos was; er was hoop voor iedereen.'
Van de rest van de conversatie hoort Bill niets. Het zijn simpel deze woorden die blijven hangen, die hem overmeesteren en in beweging brengen. 'Niemand echt hope­loos?' 'Maar als dat waar is', zegt hij tot zichzelf, 'dan ga ik daar ook eens kijken.' Nog diezelfde avond staat hij voor de deur van de kerk. Maar hij aarzelt en gaat haastig huiswaarts. De volgende zondag gaat hij opnieuw. De dienst is echter al begonnen. Teleurgesteld gaat hij ook nu maar weg. Maar een week later staat hij voor de derde keer bij de ingang van de kerk. Een kerkganger spreekt hem aan: 'Kom je binnen, Bill? Kom naast mij zitten.'
En dan het grote wonder. Een dronkaard, een hopeloze wordt uit de hel van zijn verslaving verlost. Het Evangelie van een Zaligmaker voor wie er geen hopeloze gevallen bestaan, verovert zijn hart. Hij krijgt vrede bij God door onze Heere Jezus Christus. Want geen ding zal bij God onmogelijk zijn.
Staffordshire Bill is één van de gezegenden geweest die onder de prediking van de bekende D. Martyn Lloyd Jones uit de duisternis is geroepen tot Gods wonderbaar licht, Eén uit velen. Het was in de dagen waarin er in Wales (Aberavon) een opzienbarende opwekking plaatsvond (1927-1938). God gebruikte er een afgestudeerde medicus voor, die zich geroepen wist om aan de armen het Evangelie te gaan verkondigen. Het was met hem, zoals hij later schreef m.b.t. een dienaar van Gods Woord: 'De enige mens die geroepen is om te prediken is de mens die niets anders kan doen dan dat'. Vele jaren van zijn leven heeft hij daarna doorgebracht in Londen, waar hij duizenden onder zijn gehoor kreeg. De opwekkingsprediker van de Westminster Chapel.
Op 12 december 1933 – nog in Wales dus – preekt hij in Aberavon over een tekst uit Luk. 1 : 37: 'Want geen ding zal bij God onmogelijk zijn'. *
Het kan zijn nut hebben, nu 'revivals' tot een grijs verleden lijken te horen, om ons die preek nog eens voor de geest te halen. Hoe eenvoudig, op de man af, sprankelend van geest en leven wordt ons hier het Wonder van het Evangelie (titel van de preek) uit de doeken gedaan. We geven er een korte samenvatting van en laten de prediker intussen ook telkens zelf aan het woord.

Och, of nu al wat in mij is, Hem prees
Het Evangelie van Gods komst naar deze aarde in Jezus Christus is er goed voor om ons tot verwondering en aanbidding te brengen. Er is maar één echt goed antwoord op dat Evangelie. En dat is, dat wij er ons met geheel ons wezen aan uitleveren. 'Geloven in God en in de Godheid van Jezus Christus bewijzen op zich nog niet, dat iemand een christen is.' De duivelen geloven dat immers ook, perfect orthodox. Het komt erop aan, dat wij ons geheel en al, met ons verstand, met ons gevoel en met onze wil aan Christus overgeven. Zo dat wij mee gaan zingen met Maria in haar 'Magnificat': Mijn ziel maakt groot de Heere, met Zacharias in zijn 'Benedictus': Geloofd zij de Heere, de God van Israël, met de engelen in Bethlehem in hun 'Gloria in excelsis' en met Simeon in zijn 'Nunc dimitis': Nu laat Gij, Heere, Uw dienstknecht gaan in vrede naar Uw Woord.
'Een christen is iemand wiens gehele wezen is bewogen en beroerd door het Evangelie.' 'Drijft de gedachte aan Kerstfeest er u toe om God te prijzen? Heeft de komst van Jezus Christus in de wereld, u tot in uw diepste wezen in beweging gebracht?'
Geen ding zal bij God onmogelijk zijn. Ziedaar de sleutel tot het verstaan van al de 'verbazende en verbazingwekkende dingen die geschied zijn als het resultaat van de komst van de Zoon van God in deze zondige wereld van de tijd'.
Na deze toonzetting van de preek, ontlokt Lloyd Jones verder een schone drieklank aan de tekst. Een drietal motieven om zich in verwondering en aanbidding neer te buigen voor het Kind in de kribbe.

Het komt van God alleen
De eerste reden om God te prijzen om Zijn Evangelie is gelegen in het feit, dat redding enkel en alleen van God komt. In onze tijd ligt alle nadruk op wat wij hebben te doen en te denken. Het lijkt alsof God slechts passief wacht en toekijkt en klaar staat om ons te belonen voor al onze wondervolle inspanningen en prestaties. De mens is actief God is passief.
Maar in Gods Woord en in de tekst is het precies omgekeerd. God doet het voor de mens onmogelijke. 'Hier vinden wij niet een passieve God, maar een actieve God, niet een God die slechts gereed is om ons te ontvangen, maar een God die daadwerkelijk achter ons aangaat en ons zoekt; niet een God die overreed kan worden door ons leven en onze acties tot een vergeven van onze zonden, maar een God wiens liefde werkelijk zo groot is, dat Hij ons niet slechts vergeeft, maar er ons ook van overtuigt, dat ons vergeving geschonken is.
'Alles komt van God. En dat is het waarom de heiligen altijd Zijn Heilige Naam hebben geprezen en groot gemaakt.' 'Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft' (Joh. 3 : 16).

'Bedenk het eens, de God die u hebt getart, de God die u hebt miskend en niet gehoorzaamd, heeft niet alleen u niet verdoemd en vernield, maar zond werkelijk Zijn eniggeboren Zoon om te sterven voor u en om u te verlossen.'
Geen ding zal bij God onmogelijk zijn. Voor de Heere bestaan er geen hopeloze gevallen.

Het is bovennatuurlijk en wonderbaarlijk
Het tweede dat de tekst van Luk. 1 : 37 wil zeggen is, dat de grote zaligheid wezenlijk bovennatuurlijk en wonderbaarlijk is. Ook dat is het wat ons dringt om God te prijzen om Zijn Evangelie.
'De geboorte van de Heere Zelf was een wonder. Zij kan niet worden verklaard in menselijke termen. Ze is uniek.' Zijn daden waren het. Zijn opstanding uit de doden. Zijn hemelvaart. 'Het is alles ongewoon. Het is nieuw. Het is wonderbaarlijk. Het is Goddelijk.' En zo is het ook gesteld met het werk van Gods Geest in ons. 'Het is geen proces van ontwikkeling en geleidelijke groei.' 'De discipelen op de Pinksterdag werden plotseling veranderd en vervuld met kracht.' Resultaat van wat God met hen deed. niet van wat zij hadden gedaan. Daarom prezen zij Hem.
Laten we het zeggen met de woorden van Johannes Calvijn: 'De Zoon van God werd de zoon van een mens, opdat de zonen van mensen konden worden de zonen van God'.
'Daarom is het vanavond nog voor u mogelijk om niet slechts een beter mens te worden, maar om een geheel nieuw mens te worden.'
Geen ding zal bij God onmogelijk zijn. Voor de Heere bestaan er geen hopeloze gevallen.

Het is nooit geheel te doorgronden
De derde reden om God te loven voor Zijn reddende genade in Christus Jezus is, dat die nooit geheel te doorgronden is. Onze categorieën zijn beperkt en eindig. 'Hoe kunnen deze dingen geschieden?' vragen wij. Nicodemus vroeg het ook, toen Jezus met Hem sprak over de wedergeboorte. De Grieken vonden de prediking van het kruis zelfs dwaasheid. 'En zo zijn er ook nu duizenden die zeggen iets niet te zullen geloven, tenzij zij het kunnen begrijpen.' 'Maar wie kan de maagdelijke geboorte begrijpen? En de incarnatie? Wie kan het kruis begrijpen en de dood (van Christus) en de hele zaak van de verzoening?' 'De werking van de Heilige Geest in de wedergeboorte en het nieuwe leven?'
'Er zijn slechts twee alternatieven: weigeren het te geloven, omdat we het niet begrijpen en het verwerpen, omdat we het niet kunnen verklaren of ons als Maria eerbiedig onderwerpen en het aanvaarden: "Zie, de dienstmaagd des Heeren, mij geschiede naar Uw Woord" (Luk. 1 : 38): En dat is de zaak voor vanavond.'
'Ik vraag u niet te proberen deze dingen te begrijpen. Dat kan niemand. Ik vraag u juist ze te aanvaarden en er uzelf aan uit te leveren.'
Geen ding zal bij God onmogelijk zijn. Voor de Heere bestaan er geen hopeloze gevallen.

Opwekking – nu
'Dat is onze enige hoop. Het is de enige weg. Het is het enige Evangelie, de enige werkelijk goede tijding. Het is het enige ding dat mij in staat stelt op de preekstoel te staan en te preken met vertrouwen en zekerheid.' 'De meest hopelozen van de hopelozen, de meest hulpelozen van de hulpelozen. Kan Jezus iets voor hen doen? Hoe kunnen deze dingen zijn? Kan het werkelijk gebeuren?'
Er zijn geen grenzen aan Jezus' macht. En toen Hij aan Zijn kruis hing dan? En de mensen riepen: 'Anderen heeft Hij verlost, dat Hij nu Zichzelf verlosse...?' Dat heeft Hij dan toch maar niet gekund.
Niets onmogelijk voor Hem? Ja toch. Want zelfs de dood kon Hem niet houden. Hij stond op uit het graf.
Grepen uit het Kerstboek van een opwekkingsprediker. Jaren nadat deze preek werd gehouden, schrijft de vrouw van Lloyd Jones: 'In die eerste jaren te Aberavon, verheugde ik mij in het zien van al die mannen en vrouwen – dronkaards, kwaaddoeners – van allerlei slag en achtergrond en van verschillende leeftijd. Ik verheugde mij hen te zien en ik benijdde hen en soms wenste ik, als ik hun stralende gezichten zag en hun veranderde leven, dat ik ook zo'n dronkaard of slecht mens zou zijn geweest, zodat ook ik bekeerd kon zijn. Ik realiseerde me echter nooit, dat ook ik bekeerd moest worden, al was ik dan altijd een "christin" geweest of dat ik iets meer kon bekomen dan ik reeds had. In deze eerste twee jaren echter heeft God genadiglijk Martyns morgenpreken gebruikt om mijn ogen te openen en om mij mezelf te tonen en wat ik nodig had. En ook ik kreeg weet van de vergeving van mijn zonden en van de vrede van God in mijn hart.'
Want hopeloze gevallen zijn we allemaal. Niemand uitgezonderd. Maar bij God zijn alle dingen mogelijk. Ook in een tijd waarin 'revivals' verleden tijd lijken te zijn. Voor God bestaan er geen hopeloze gevallen.

* De preek is te vinden in 'Evangelistic Sermons' at Aberavon, D.M. Lloyd Jones (The Banner of Truth Trust (Edinburgh, Carlisle), first published 1983.

Onderschrift foto:
Jozef en Maria van Jan Sanders van Hemessen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen