Torenspitsen-gemeenteflitsen

KOCKENGEN
Ingeklemd tussen de twee oude weteringen Heicop en Bijleveld ligt het hart van het mooie dorp Kockengen, een dorp met een rijk verleden. De Heicop zou in opdracht van de bisschop van Utrecht in 1385 zijn gegraven, maar omdat de bisschop de Hollandse graven weigerde vaarrecht te verlenen, zouden die op hun beurt in deze grenssituatie een identieke wetering, de Bijleveld, hebben laten aanleggen. Hoe het zij, deze ligging is ideaal geweest voor het behoud van de oude dorpskern. Midden in de dorpskern staat de Ned. Herv. Kerk. Deze kerk is gebouwd in de 15e eeuw en de toren in de 13e eeuw; het is een laatgotische, eenbeukige, bakstenen kruiskerk. De toren is in 1635 herbouwd in de huidige vorm. De Ned. Herv. Kerk was oorspronkelijk een rooms-katholieke kerk, genaamd Maria Hemelvaart Kerk. Dat de Reformatie in Utrecht lang niet zo enthousiast ging als in Holland, moge blijken uit het synodeverslag uit 1606, waarin naar voren komt dat in de provincie Utrecht nog altijd drie drukbezochte bedevaartplaatsen zijn: Amerongen (St. Cunera), Wilnis (H. Sacramentsdag) en Kockengen (Maria Hemelvaart). Zelfs in 1612 klaagt ds. Joannes Lyndenius, dat rondreizende priesters te Kockengen nog altijd van harte welkom zijn bij doop- en trouwgelegenheden en dat... 'de luyden op sommige plaetsen opte Nieuwejaarsdagen met roers ende ander getuych omtrent de Kercke komen', waardoor zij de preek storen en andere dingen doen, 'tgene na tpausdom smaackt'.
Onder de predikanten van Kockengen tref­fen we in de 17e eeuw o.a. aan Guiljelmus Saldenus, Theol. Doet. 1652-1655 en Gijsbertus Cocq, Phil. Doet. 1655-1708.
In de loop der jaren was het gebouw zodanig verwaarloosd dat het meer op een bouwval dan op een Godshuis leek. Het koor, waarvan alle ramen in de loop der eeuwen waren dichtgemetseld, was een kolenopslag geworden, de muren zaten vol scheuren, de kerk was op verschillende plaatsen verzakt. Dit alles moest wel, wilde men nog veilig onder het betrouwbare Woord zitten, tot een algehele restauratie van kerk en toren leiden. Deze vond plaats van 1955-1958 en is met grote vakbekwaamheid, gepaard aan liefde voor het historisch verleden, ter hand genomen. De kansel kreeg de gebruikelijke plaats op de noordwesthoek van het koor, in aansluiting hierop werd het antieke doophek geplaatst, met koperen lezenaar, bogen en doopvont. Hiertegenover konden de oude voorname schepenenbanken, met wapens, op hun oorspronkelijke plaats gehandhaafd blijven. Het houten tonggewelf in koor en schip werd met eenvoudige motieven beschilderd en in het koor zijn op de aanzetpunten onder de ribben van het gewelf beschilderde wapens toegevoegd. Bij de restauratie zijn drie gebrandschilderde ramen aangebracht, als geschenk van de provincie Utrecht, de stad Utrecht en de gemeente Kockengen. Door nalatenschappen en geschenken zijn er nu tien gebrandschil­derde ramen, die alle een bijbelse voorstelling hebben. De kerk bezit een Witte-orgel uit 1884 hetwelk een fraai geheel vormt met het mooie koorhek, dat nu als een prachtige scheidingswand onder de gaanderij dienst doet.
Nog vele bezienswaardigheden zouden te noemen zijn in en om de Herv. Kerk van Kockengen. Maar voor de ware kerkganger en meelevend gemeentelid zal daar zeker niet het zwaartepunt liggen. Dit gebouw zal hem lief zijn, omdat het de plaats is, waar de gemeente samenkomt, waar Gods Woord opengeslagen ligt en verkondigd wordt. Dit oude kerkgebouw getuigt, juist ook in zijn oudheid, van Gods trouw, waardoor Hij Zijn gemeente en kerk in stand houdt.
Onze kerkelijke gemeente heeft veel om dankbaar voor te zijn. Vele jongeren en ouderen mogen zondags èn in de week met het Woord des Heeren in aanraking komen. Jongeren èn ouderen zetten zich met de broeders van de kerkeraad in voor het kerkelijke werk en gebruiken de hun door God geschonken gaven op de zondagsschool, jeugdclubs en verenigingen. Met dankbaarheid mogen we zeggen dat er veel jeugd in de kerkdiensten aanwezig is.
Maar ook voor Kockengen geldt: 'Zo de Heere het huis niet bouwt, tevergeefs arbeiden deszelfs bouwlieden daaraan; Zo de Heere de stad niet bewaart, tevergeefs waakt de wachter' (Ps. 127 : 1).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen