Geest

Vlees en Geest, die beide vormen een onoverbrugbare tegenstelling. Het eerste woord komt, als het niet aan het begin van een zin staat, alleen met een kleine letter voor, het hoort alleen aan onze kant thuis. Het tweede woord heeft echter de bijzonderheid, dat het zowel met kleine, als ook met een hoofdletter kan worden geschreven. De geest van de mens, en de Geest van God, in beide gevallen staat er hetzelfde woord: 'ruach' in het hebreeuws, 'pneuma' in het grieks. Voor alle volledigheid zij ook gemeld dat naast de Geest van God, de Heilige Geest en de geest van mensen ook sprake kan zijn van een 'boze geest', die van buiten de mens beïnvloedt.
Het grondwoord heeft te maken met blazen, waaien. We moeten denken aan wind, adem, die onzichtbaar en toch zo merkbaar kan zijn. De Heere Jezus heeft voor de uitwerking van de Heilige Geest in de levensvernieuwing van de mens het zo bekende woord gesproken: 'De wind blaast waarheen hij wil, en gij hoort zijn geluid; maar gij weet niet, van waar hij komt, en waar hij heengaat; alzo is een iegelijk, die uit de Geest geboren is'. Daarmee wordt het leven van de wedergeboorte – 'hetgeen uit den Geest geboren is, dat is geest' – vergeleken met de raadselachtige onontkenbare aanwezigheid van de wind.
Soms is het moeilijk om precies uit te maken of het woord met een hoofdletter of met kleine letter moet worden vertaald, wordt de Geest van God bedoeld, of de geest van de mens? Dat geldt dan daar waar het leven van de genade in de mens, dat 'geest' genoemd wordt, heel nabij is aan de Bron van dat leven, de Geest van God. Wat is het precies, als Paulus van 1 Kor. 14 : 14 en 15 spreekt over 'bidden met de geest?' Kan het laatste woord hier niet evengoed een hoofdletter hebben?
Het woord 'geest' kan de betekenis hebben van 'leven, levensadem'. Sterven heet dan ook 'de geest geven', het leven dat God gegeven heeft door de bijzondere inblazing van de levensadem, gaat er dan weer uit. Op zich kan het dus een neutraal begrip zijn, dat de mens duidt in zijn levensenergie, van waaruit het handelen voortkomt. Het is datgene in de mens, waardoor hij gevoelig is voor indrukken, de dingen doorziet en reageert. Het is de geest waardoor de mens zijn onderscheidingsvermogen heeft.
Werkelijk 'geest en leven' is er echter waar het hart en leven vernieuwd is door de Heilige Geest, tot een geestelijk leven van genade. Zo zingt David in Psalm 51 van een 'vaste geest' en een 'vrijmoedige geest', die vrucht zijn van de vergevende goedheid Gods wanneer Zijn Heilige Geest niet wordt weggenomen. Alles wat Gods Geest in hart en leven van mensen werkt, in de geest van gebed, in geloof en heiliging, dat is 'geest' tegenover het 'vlees' van willen en bedenken van mensenkant. En eigenlijk is het dan toch altijd met een hoofdletter te schrijven, want 'geest en waarheid' zijn er in ons alleen uit de Geest van Christus, die Heere is en Ievend maakt. Er is niets uit de mens dat hem werkelijk tot een spiritueel wezen maakt. Geestelijk leven doen wij alleen als de Geest Gods in ons woont en werkt. 'Dezelve Geest getuigt met onze geest dat wij kinderen Gods zijn.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen