De werkwijze van De Herberg

In het voormalig conferentieoord De Pietersberg in Oosterbeek wordt — naar verwachting eind '92 — het Missionair Diakonaal Centrum De Herberg geopend. Het is een huis voor retraite, een plek om even op verhaal te komen, speciaal voor mensen die in de professioneel-therapeutische hulpverlening niet terecht kunnen. Dat klinkt fraai, maar hoe wordt dat in de praktijk uitgewerkt?
Ds. De Fijter, door de Generale Synode aangesteld als 'bouwpastor' van De Herberg, licht dat toe. 'Het huis biedt ruimte voor tijdelijke (maximaal zes weken) opvang van twintig personen, gewone mensen bij wie de verhouding tussen draagkracht en draaglast is verstoord.
Het huis wordt gerund door ervaren hulpverleners: de hoofdverantwoordelijkheid berust bij een gekwalificeerd evangelistenechtpaar, dat wordt bijgestaan door een maatschappelijk werker. In de huishoudelijke dienst wordt gerekend op de inzet van vrijwilligers uit de omgeving, of uit het land. Deze vrijwilligers kunnen voor een aantal weken tegen kost en inwoning in het centrum verblijven. Het onderhoud aan het pand/tuin wordt mede door vrijwilligers verricht, bijvoorbeeld werkloze jongeren, vutters, wao-ers, die eveneens tegen kost en inwoning enkele dagen/weken in het huis kunnen verblijven. Ook wordt ge­dacht aan de mogelijkheid stagiaires en diakonaal medewerkers in te zetten. Er worden plannen uitgewerkt om de mogelijkheid van een zgn. diakonaal jaar aan te kunnen bieden.

Stigmatiseren
Om te voorkomen dat een verblijf in de Pietersberg stigmatiserend werkt, worden enkele appartementen beschikbaar gesteld aan mensen die zonder dringende reden tijdelijk een retraitemogelijkheid zoeken; denk bijvoorbeeld aan predikanten die rust zoeken om te studeren, of druk bezette gemeenteleden die hun dagelijks werk even achter zich willen laten. Zij verblijven er tegen betaling van de gemaakte kosten. Het voordeel is dat deze constructie drempelverlagend werkt. Voorkomen moet worden dat iemand die in De Herberg heeft gewoond, het stempel krijgt dat hij of zij 'al met een been in een psychiatrische inrichting heeft gestaan'. Op gemeenteavonden en tijdens bezoeken aan de kerkeraden hoort ds. De Fijter regelmatig dat ook nog binnen de christelijke gemeente mensen die er eens tussenuit moeten een stempel krijgen opgedrukt. Men zegt dan: 'Hij of zij heeft in Den Dolder, Vught, Zuidlaren gezeten'. En daarmee is dan alles gezegd. Heel jammer.
Door ruimte te scheppen voor een verblijf op de Pietersberg als retraitemogelijkheid zal het stigma geen kans krijgen..

Bel of schrijf voor meer informatie over De Herberg:
IZB, Joh. van Oldebarneveltlaan 10,
3818 HB Amersfoort,
tel. 033-611949,
giro 3194812 of
Rabobank rek. nr. 30.22.63.330 t.n.v. De Herberg (IZB), Amersfoort.
Ds. G. de Fijter,
Rijksstraatweg 339,
9752 CH Haren,
el. 050-344605.

'Vergeet de herbergzaamheid niet'.
Daaraan herinnert ons de schrijver van de Hebreeënbrief in H. 13 : 2. Is dat inmiddels geen achterhaalde vermaning? Ieder heeft toch een plek om te wonen en te rusten?
Wie een open oog en oor heeft voor mensen om zich heen, weet echter dat er ook nu nog velen zijn, die — om allerlei redenen — het bestaan als onherbergzaam beleven. Geestelijk min of meer ontworteld, zoeken zij naar beschutting en geestelijk herstel. Of vermoeid door tegenslagen. Hopeloos door teleurstelling op teleurstelling.
Ook binnen de christelijke gemeente komt dat voor.
Functioneert uw en mijn herbergzaamheid? Maar niet altijd zijn onze persoonlijke mogelijkheden toereikend. Daarom is het zinvol dat de IZB hiervoor een voorziening treft.
Vergeet dus ook De Herberg niet.

dr. J. van der Wal,
directeur GLIAGG De Poort

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen