Torenspitsen-Gemeenteflitsen

OOSTWOLD (OLDAMBT)
Geschiedenis
Het dorp Oostwold is in de 13e eeuw ontstaan in het Oldambt, een gebied in het noordoosten van de provincie Groningen, gelegen onder de Dollard. Eeuwenlang heeft Oostwold te lijden gehad onder het watergeweld van de Dollard. Dit heeft ertoe geleid, dat het dorp in de 16e eeuw naar het zuiden moest worden verplaatst en werd herbouwd op een hoger gelegen zandrug. Inpolderingen in de 18e eeuw betekenden voor de kerk een grote toename van landerijen en dus van de inkomsten. Het kleine zaalkerkje, dat in het nieuwe Oostwold was gebouwd, werd in 1775 vervangen door een nieuwe kerk, nadat al in 1771 een monumentale pastorie was gereed gekomen. De kerk is gebouwd volgens het grondplan van een Grieks kruis, d.w.z. het is een kruiskerk, die vier even diepe armen heeft. In 1882 werd de westelijke kruisarm wegens ruimtegebrek met vijf meter verlengd en kwam er een grote galerij. Het meubilair van de kerk en het houtsnijwerk (Lodewijk XVI-stijl) is ongewijzigd bewaard gebleven. De preekstoel is rijk versierd met prachtige panelen houtsnijwerk met bijbelse taferelen. Het orgel dateert van 1811 en is gebouwd door de bekende orgelbouwer Heinrich Hermann Freytag. In de periode 1988-1990 werden achtereenvolgens de kerk, het orgel en de pastorie gerestaureerd, ter gelegenheid van de orgelrestauratie heeft onze organist Koos Tiggelaar een boek geschreven over H.H. Freytag als orgelbouwer, geïllustreerd met fraaie foto's van alle Freytagorgels, uitgegeven door de kerkvoogdij. Voor orgelliefhebbers een bijzonder lezenswaardig boek!

Kerkelijke situatie
De hervormde gemeente van Oostwold heeft door haar 'ligging' vanouds in een geïsoleerde positie verkeerd in het Oldambt. Predikanten als dr. J.C. Kromsigt, die Oostwold gediend heeft van 1908-1928, (hij promoveerde op Schortinghuis), en zijn opvolgers waren voluit rechtzinnige predikers, die zich gebonden wisten aan Schrift en belijdenis en die zich in de strijd om het herstel van de hervormde-kerk als belijdende kerk niet onbetuigd hebben gelaten. En dat in een gebied waar vele predikanten en gemeenten vrijzinnig waren en zijn en waar vele arbeiders de kerk massaal de rug toekeerden en zich tot het communisme bekeerden zoals in Finsterwolde en Beerta.
Er is daarom grote dankbaarheid, dat er tot op vandaag in Oostwold een gemeente is, die tweemaal per zondag bijeenkomt rondom de Schriften, die zich gebonden weet aan het belijden der reformatie, die getuigen mag van die Ene Naam, die onder de hemel gegeven is, waardoor allen behouden moeten worden: Jezus Christus en dien gekruisigd. Dankbaarheid is er ook, dat men nog altijd goed in staat is om een volledige predikantsplaats in stand te houden. Dat er ook zorgen zijn, zal duidelijk zijn. Een van de grootste zorgen, die we met andere gemeenten in het noorden hebben is wel, dat het voor veel gemeenten in de noordelijke provincies moeilijk is om predikanten, die zich gebonden weten aan Schrift en belijdenis, naar hier te krijgen. Ik weet van een gemeente, die zestig (!) predikanten benaderde, waarvan verreweg de meesten niet eens een beroep wilden overwegen, omdat men per se niet naar het noorden wilde!
Daarom besluit ik met de woorden van de Heiland: de oogst is wel groot, maar arbeiders zijn er weinig. Bidt daarom de Heer van de oogst, dat Hij arbeiders uitzende in Zijn oogst. (Matth. 9 : 37, 38).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen