De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Torenspitsen-Gemeenteflitsen

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Torenspitsen-Gemeenteflitsen

4 minuten leestijd

WIJK BIJ HEUSDEN
Op grote afstand ziet men de hoge toren van de Ned. Herv. Kerk te Wijk. Sinds eeuwen komt de gemeente bijeen in het heiligdom, waar het volk vergaderd is.
De gemeenten Wijk en Aalburg zijn tot 1616 gecombineerd geweest. De eerste predikant die na de Reformatie voor de gemeenten Wijk en Aalburg werd benoemd, was Jakobus Snoek in het jaar 1610. Na zijn overlijden werd de combinatie Wijk en Aalburg ontkoppeld.
Zonder anderen te vergeten, staan we stil bij vier predikanten, die in Wijk het Woord van God gesproken hebben.
Ds. D.A. Detmar diende de gemeente van 1807-1815. In de beroepingsbrief verwachtte de kerkeraad, dat de predikant Gods Woord zuiver zou brengen en de jeugd zou onderwijzen in de 'regtzinnige gereformeerde leer'. De prediking van Detmar trok in Wijk veel mensen. Zijn kracht lag in het pastoraat, in de catechese en vooral in de prediking. Detmar was een emotioneel man, die misschien te veel op zijn gevoel dreef. Onder zijn portret staan de veelzeggende woorden:
Veel zondaars in te winnen voor 't Rijk van zijnen Heer
Is Detmar's grootste lust, zijn blijdschap en zijn eer.

Ds. B. Moorrees heeft twee perioden in Wijk doorgebracht. Eerst van 1815-1816. Daarna van 1831-1851. Moorrees vergeleek de Nederlandse situatie tijdens de overheersing van Napoleon met een 'gesel Gods' en zag in de bevrijding van de Franse overheersing Gods vinger.
Bij zijn eerste verblijf in Wijk trof hij een sterke bevindelijkheid en emotionaliteit in de gemeente aan. De oorzaak vond hij zowel in de gezelschappen van soms vijftig à zeventig man en in de emotionele prediking van zijn voorganger ds. D.A. Detmar. Moorrees probeerde de subjectieve geloofsbeleving om te buigen naar een objectieve en confessionele richting. De mystiekbevindelijke geloofsbeleving werd vooral gevonden bij een aantal vrouwen, die meer op 'gestalten' (visioenen) en ervaringen bouwden dan op Christus, aldus Moorrees. Als men kon vertellen van bijzondere gebeurtenissen, tekenen en visioenen die men had ervaren, gold men voor een bekeerd mens.
Met de Afscheiding is Moorrees niet meegegaan, ofschoon men hem daartoe wel heeft trachten te bewegen en men uit de kringen van de afgescheidenen zich meermalen onder zijn prediking schaarde. Hij keerde zich tegen de methode van de Afscheiding en schijnt haar zelfs een werk van de duivel te hebben betiteld.
Ds. J.C.G. Gobius du Sart deelde 39 jaren lief en leed met de gemeente Wijk (van 1897-1936). Hij bezocht in Elberfeld het Gymnasium en kreeg catechetisch onderwijs in de Niederländisch Reformierte Gemeinde. In zijn jeugd was dr. H.F. Kohlbrugge zijn leermeester. Van Gobius du Sart zijn enige gedichten bewaard gebleven. Op maatschappelijk gebied hielp hij gemeenteleden. Velen hadden in hem een stille weldoener. In de kerk is een gedenksteen aangebracht ter gedachtenis van ds. Jacob Cornells Guilielmus Gobius du Sart.
Ds. H. Harkema (1942-1949) heeft de verschrikkelijke laatste maanden van de oorlog meegemaakt. Het kerkgebouw en de toren werden in 1944 grotendeels verwoest. Eerst werd in een garage gepreekt. Eind 1944 werden zelfs op gewone werkdagen in verschillende delen van de gemeente godsdienstoefeningen gehouden. In een bakkerij, in een schuur. Op één van de kerstdagen preekte ds. Harkema in een stal.
De gemeente raakte daarna verstrooid. Na de evacuatie keerde de gemeente terug. De kerk is snel herbouwd. De gemeente was te klein om alleen de kosten van de herbouw te dragen. De Hervormde gemeenten te Doornspijk, Elburg, Oldebroek, Oosterwolde en Wezep hebben als adopterende gemeenten financieel bijgedragen. In juli 1949 kon de herbouwde kerk officieel in gebruik worden genomen. Ds. Harkema sprak uit 2 Kronieken 6 : 40: 'Nu, mijn God, laat toch Uw ogen open en Uw oren opmerkende zijn tot het gebed dezer plaats'.
De restauratie van de 15e eeuwse toren is in 1955 voltooid.
De predikanten J. van Rootselaar, J. den Hoed, J. Jongerden en W. van Gorsel hebben na ds. Harkema de gemeente mogen dienen.
De hervormde gemeente telt momenteel ongeveer 2200 gemeenteleden. Zondags komen er in beide diensten 600 mensen in de kerk. Bovendien luisteren veel bejaarden en chronisch zieken via de kerktelefoon naar de preek.
We sluiten af met de woorden die in het kerkzegel staan: 'Het oude is voorbij gegaan, ziet, het is alles nieuw geworden'. 2 Korinthe 5 : 17.
Ook in Wijk wordt nu al eeuwenlang het oude en toch steeds weer nieuwe Evangelie verkondigd, waardoor mensenlevens worden vernieuwd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 februari 1992

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's

Torenspitsen-Gemeenteflitsen

Bekijk de hele uitgave van donderdag 20 februari 1992

De Waarheidsvriend | 16 Pagina's