Eén

Op één januari las ik het blad 'Windstreken', waar meestal een frisse evangelisatorische wind uit waait. Telkens opnieuw probeert ze duidelijk te maken, dat een gemeente pas gezond is, als ze er voortdurend aan denkt, dat ze door God in de wereld gezonden is. Ik citeer drie slotzinnen van drie artikelen: 'Wellicht is in deze (crisis)tijd de zending een welkom perspectief. 'Eureka (een evangelisatieproject in Delft) is daarom alleen al voor de medewerkers van grote betekenis. Ze hebben geleerd, dat evangeliseren een levensstijl is'. 'Maar als hij in de zwoele zomernacht om twaalf uur naar huis fietst, is hij toch voldaan. Opnieuw heeft hij mensen de Boodschap mogen verkondigen'.
Ja, is er een heerlijker taak voor een christen dan om God te verheerlijken door iets goeds van Hem te vertellen? Wat is een kerk en een christen zonder evangelisatorisch elan? Een stilstaand watertje, dat al heel spoedig begint te stinken. Begrijp me goed... ik propageer niet van die opgeklopte klop-klop (namaak slagroom) christenen, waar sommigen met de neus invallen en dan weer voor een paar jaar genoeg hebben van 'dat geloof'. Maar het kan, dunkt me, geen kwaad om nog weer eens te her­ halen hoe belangrijk het is, dat we aan evangelisatie en zending doen of, nog beter en dieper, dat we een gezonde(n) gemeente zijn. Dat we in al de dimensies van ons kerk- en christenzijn ermee rekening houden, dat God ons wil gebruiken om andere mensen tot Christus te brengen. We worden tegenwoordig meer dan ooit opgeslokt door binnenkerkelijke zaken en twisten. Vergaderen doen we veel en intussen beginnen we te lijden aan aderverkalking. Het evangelisatorisch bloed kruipt niet meer waar het gaan wil. Neem nu uw scribent: en zendeling, uitgezonden om te evangeliseren. Erg druk is hij. Maar het is waar dat zij, die leiding moeten geven aan de kerk, volgens de statistieken het minst in aanraking komen met niet-gelovigen en dus ook het minst evangeliseren. Ik prijs mijzelf zeer gelukkig, dat in onze kerkdiensten regelmatig iemand komt, die nieuw en zoekende is en die dan tijdens de dienst een kans loopt om bekeerd te worden. Ik vind het een voorrecht, dat ik enkele gemeenteleden heb, die me eraan herinneren hoe belangrijk het is, een evangeliserende gemeente te zijn. Opvallend is het, dat juist voorheen diepgevallen zondaren, die door God uit de goot gehaald zijn, de­genen zijn die het meest evangeliseren. Vandaar dat het de dood in de pot is, als er geen nieuwe bekeerlingen meer bijkomen in de gemeenten. Dan gaan we er samen om bidden in de gebedsdiensten of dan nemen we ons dringend voor: 'cada uno gana uno' (elkéén wint er één). Ja, want er is blijdschap in de hemel als één zondaar zich bekeert (Lucas 15 : 7). Nee, het staat er nog scherper: in de hemel is er méér blijdschap om één zondaar die zich bekeert, dan om negen-en-negentig nette rechtvaardigen, die zonder zelfkritiek, zonder zonde kennis en Christuskennis met zure gezichten en meetlatten naar anderen zitten te kijken. Een is in de Bijbel heel veel als het gaat om een zondaar die tot bekering komt. Ik heb het al verscheidene keren mogen meemaken, hoe het getuigenis van een pasbekeerde een hele gemeente herinnert aan haar eerste liefde.
Aan het begin van het nieuwe jaar is het goed om onszelfde vraag te stellen: is er bij mij dat hartstochtelijke verlangen, dat God mij dit jaar wil gebruiken om een zondaar tot Christus te leiden? Bidt er geregeld om, dat God u iemand op uw weg zet, die horen wil. Legt u er zich in 's Heeren Naam niet bij neer, dat het aantal avondmaalgangers afneemt, maar leer toch geloven, dat Gods genade groot genoeg is om dat aantal te laten toenemen.
Als elkéén waarachtig bidt om een, dan zal het aantal zelfs zichtbaar toenemen. Of is dat een te kinderlijk geloof van mij, waarvan ze mij straks in Holland wel snel af zullen helpen, wanneer ze mij met al de cijfers van de kerkverlating zullen confronteren? Pas toch op dat u niet alle op zending en evangelisatie gerichte medechristenen als idealistische dromers in de kantlijn van het kerkelijk bedrijf zet. De gemeenten, waar zending en evangelisatie niet van gewicht zijn, worden in wezen lichtzinnig en vrijzinnig, ook al zijn ze ogenschijnlijk loodzwaar.
En als er één zondaar tot bekering komt, luister dan ook eens naar zijn mening over de gemeente en de kerkdiensten; vraag hem eens wat hem opvalt in de Bijbel; laat je door hem meenemen in zijn verlangen om als bedelaar bij andere bedelaars Diegene aan te prijzen, die het Brood des levens is en die gaarne en gul geeft aan ieder die zijn lege hand ophoudt.
Laat u dit jaar op de een of andere manier in een georganiseerde vorm van evangelisatiewerk inschakelen. Ga Dabar-werk doen (tel. 033-622802). Leid een vakantie Bijbelclub of een kinderclub. Zet een Bijbelkring op voor belangstellende buren. Denk eens heel bewust na wie u voor de kerkdiensten zult uitnodigen. Sla uw familieleden niet over!
Stuur eens bewust aan op een gesprek over de dienst aan God.
Georganiseerde vormen van evangelisatiewerk helpen u om dit hele jaar alert te zijn op hoe God u wil gebruiken om Zijn licht te reflecteren in deze donkere wereld. Zijn licht schijne overal!
Eén erbij vult de hemel al met vreugde. En reken maar dat er dan op aarde ook meer echte vreugde zal zijn!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen