Torenspitsen-Gemeenteflitsen

ANDEL
De geschiedenis van het dorpje Andel gaat wel terug naar de eerste eeuwen van onze jaartelling. Het dorp heeft verschillende malen met de verwoestende werking van het water te maken gehad, onder andere toen de Maastak zich vormde in de eerste helft van de dertiende eeuw van Andel naar Woudrichem. Dit gebeuren brengt ons direct bij de kerkgeschiedenis van Andel, want bij Poederoyen, gelegen tegenover Andel, stroomde het water van de rivier de Maas in de rivier de Alm, wat tot gevolg had dat de rivierbocht groter werd in de richting Andel, waardoor een groot deel van Andel met de kerk in het water verdween. Meer in westelijke richting, de plaats waar nu de kerk staat, werd opnieuw gebouwd. Later kwam de kerk binnendijks te liggen. Vanwege dijkdoorbraken moest de kerk in 1477 vanaf de fundering weer worden opgebouwd. Uit gehouden kerkvisitaties in de jaren 1571 en 1572 blijkt, dat de kerk stond onder bescherming van St. Maarten en dat deze buiten het koor twee niet geconsacreerde altaren had ter ere van Onze Lieve Vrouwe en van de Heilige Geest. Wanneer de kerk tot de Reformatie is overgegaan, is niet bekend. De verdere geschiedenis leert ons, dat in de zeventiende eeuw en in 1852 diverse verbouwingen hebben plaatsgevonden. In 1852 is de kerk vergroot en is er een klokkestoel in geplaatst. Tevens is toen het pleisterwerk in een blauwe kleur geverfd, aanvankelijk lichtblauw, later donkerder. In het jaar 1958 heeft men bij de restauratie en uitbreiding van de kerk het blauwe pleisterwerk achter een nieuw stenen muur laten verdwijnen. Tevens werd een toren aan de kerk gebouwd. Toch hoor je, zeker bij de ouderen, nog vaak spreken van 'het blauwe kerkje'. De naamlijst van predikanten in de kerk geeft ons te kennen, dat in het jaar 1603 Dithmarus Bleskens als eerste predikant zijn intrede deed. Ondergetekende is nu de 32e predikant. Zo zijn we dan met grote sprongen bij het heden aangekomen.
De gemeente telt nu rond de 1500 zielen. Daaronder mag nu gearbeid worden, omdat de Heere nog doorgaat met Zich een ge­meente te vergaderen uit alle geslachten, talen, natiën en tongen. En laten we zo het verleden maar niet gaan verheerlijken, het heden niet, maar wel Hem, Die is en Die was en Die komen zal en Die in Zijn komst Zijn Gemeente, Zijn Bruidskerk tot Zich nemen zal ten eeuwige leven. Zo spreken we over een kerkelijk verleden, een kerkelijk heden (al is het heel summier), maar we mogen ook spreken overeen Kerkelijke toekomst, maar dan Kerkelijk met een hoofdletter geschreven. We kunnen niet kijken in de toekomst van Hervormd Andel. De tijd en ook de eeuwigheid zal leren hoe het zal gaan en hoe het gegaan is. Maar een ding ligt vast, wanneer we een levende steen zijn, gebouwd op het fundament Jezus Christus, dan zal het hier in het heden zijn, evenals de geschiedenis van de Andelse kerk leert, dat er veel golven over haar heen zullen gaan en dat de opgebouwde muren, zoals in 1477, tot de fundering zullen moeten worden afgebroken, om zo steed groter en groter te worden door restauratie na restauratie, namelijk dat we zo worden afgebroken naar de oude mens en mogen worden opgebouwd naar de nieuwe mens, totdat we uiteindelijk onder de gemeente der uitverkorenen onbevlekt zullen gesteld worden in het eeuwige leven. Dat zo dit stenen gebouw mag bijdragen tot opbouw van het geestelijke gebouw.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen