Carnaval

In De Waarheidsvriend van 20 februari wordt in een artikel over (of beter: tegen) carnaval ook iets over de oorsprong van dit woord gezegd. De meest aannemelijke verklaring zou zijn die uiteen Italiaanse akte uit 965, waarin 'carnivale' zou betekenen 'vlees, vaarwel!'
Als dit zo is (maar ik kan het niet controleren), dan moeten we constateren, dat in de 10de eeuw in Italië de kennis van het Latijn ook al achteruit gegaan was. Het vlees werd immers helemaal niet vaarwel gezegd, men deed zich juist bijzonder te goed aan eten en drinken!
Bovendien is 'het vlees vaarwel zeggen' een tamelijk abstracte uitdrukking; en omdat concreetheid een van de kenmerken van het Latijn is, kan deze afleiding moeilijk worden geaccepteerd.
Daarom verdient het aanbeveling het woord te laten komen van 'carrus navalis', scheepskar. Deze term uit de Middeleeuwse Latiniteit, ook wel vertaald door 'wagenschip', een synoniem van narrenschip, is ontstaan naar aanleiding van de gewoonte om het volk in het voorjaar met allerlei kluchtige vertoningen te amuseren. Dit deed het Narrengilde. Zo stichtte Graaf Adolf van Kleef in 1381 zo'n gilde.
Het schip was voorzien van wielen, vandaar wagenschip of scheepskar, met een aantal potsierlijk uitgedoste personen erin, en werd voortgetrokken door narren, bijv. van Aken over Maastricht naar Tongeren. Dit had veel bekijks en veroorzaakte veel vermaak.
Geestelijken keurden dit gebruik af wegens de excessen, maar de plaatselijke overheid gaf soms subsidie, zoals Nijmegen in 1550.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen