Globaal bekeken

Nog één keer 'uit de schatkamer van het Afrikaans' (Zuid-Afrika nú):

Betyds keer is 'n goeie geweer – voorkomen is beter dan genezen

Al jou kindere onder een kombers toemaak – alle kinderen nog thuis hebben

Hy loop of hy 'n kierie ingesluk het – hij loopt kaarsrecht

Van sy kies 'n looikuip maak – pruimen

Die kind se naam is Adoons – gedane zaken nemen geen keer

Met 'n kind en 'n steeks perd moet jy nooit spog nie – een kind is onberekenbaar en kan je in verlegenheid brengen

Kluitjies bak – leugens vertellen

Hy het van Koerland se vleis geëet – liever lui dan moe

'n Mens noem nie 'n koei bont as daar nie 'n vlekkie aan is nie – waar rook is, is vuur

Hulle kombers is geskeur – ze zijn gescheiden

Daar sit oom Kool – dat is de boosdoener

'n Korrelkop – een eigenwijs persoon die met iedereen ruzie maakt

Hy het kromnekkaatjie gesoen – hij is dronken

Kwaggapolitiek – struisvogelpolitiek

Onder die kweperlat deurloop – een pak slaag krijgen

Een predikant-lezer signaleerde een onnauwkeurigheid in het artikel van schrijver dezes 'Als een cultuur kantelt' (20 febr. I.I.). In dank voor zijn correctie geven we het volgende door:

'Een onnauwkeurigheid, die heel vaak te signaleren valt, is deze, dat men onder "kerkvaders" ook figuren uit de vroege kerk rekent, die onder deze kategorie niet gerekend kúnnen en mògen worden vanwege één of meer door hen aangehangen leerstellingen, die afwijken van de orthodoxie en door een concilie zijn veroordeeld.
Onder hen valt naast bijvoorb. Origenesook Tertullianus. Deze was een Montanist en het Montanisme werd afgewezen op een synode te Iconium in 230, op de synode van Laodicea, tussen 341 en 381, en op het tweede oecumenisch concilie te Constantinopel in 381.
Dr. J.N. Bakhuizen van den Brink schrijft in Handboek der kerkgeschiedenis, eerste deel, op biz. 115: "De titel kerkvader, pater ecclesiae, gebruiken wij voor de leraars, meest bisschoppen van de vroege Kerk, wier werken wij bezitten. Zij geven aan de waarheid uit het verleden getuigenis, zegt Vincentius Lerinensis (Commonitorium XXIX 41), maar zij zijn het ook, die de theologie verder hebben gebracht... Wij onderscheiden verder: doctores ecclesiae, aan wie deze eretitel bepaaldelijk door concilie of paus is verleend, en scriptores ecclesiaetici, wier orthodoxie niet volkomen is". En op bIz. 118 lezen we over Tertullianus: "daardoor (nl. door zijn Montanisme) geldt hij niet als "'kerkvader'" ".'

Hoe dr. H.F. Kohlbrugge de kracht van het Woord Gods onderging, blijkt uit wat hij schreef aan één van zijn intieme vrienden. We nemen het over uit het voorwoord bij de uitgave van Kohlbrugges 'Schriftverklaringen' over Efeze en Filippenzen (uitgave Den Hertog, Houten):

'Eigenaardig toch, zijn de leidingen Gods met een mens van zijn jeugd af. Mijn beste catechiseermeester liet mij eens Filippenzen 3 van buiten leren. Het maakte een buitengewone indruk op mij. Het was mij, alsof ik alles begreep, hoe jong ik nog was; en zo vaak ik aan de verzen 18 en 19 toekwam, was het mij, als zag ik een heel leger tegenover mij, en alsof mijn zwakke armen met een vreemde kracht, uit de hoogte van de schouder af, doorstroomd werden. Hoezeer ligt toch onze gehele biografie in dat hoofdstuk!'
Dat hoofdstuk eindigt als volgt: "Maar onze wandel is in de hemelen, waaruit wij ook den Zaligmaker verwachten, namelijk den Heere Jezus Christus, Die ons vernederd lichaam veranderen zal, opdat hetzelve gelijkvormig worde aan Zijn heerlijk lichaam, naar de werking waardoor Hij ook alle dingen Zichzelven kan onderwerpen.'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen