Torenspitsen-Gemeenteflitsen

KRIMPEN AAN DE LEK
Op de torenspits van het hervormde kerkgebouw in Krimpen aan de Lek prijkt geen haan als windwijzer, maar een walvis. In de 18e eeuw was dit dorp namelijk een centrum van walvisvaart. De reders en commandeurs woonden er en er was een grote traankokerij. Ook het koorhek van prachtig houtsnijwerk vertoont daar afbeeldingen over. 't Was een tijd van bloei, maar evenzeer van verdriet. Want er zijn nogal wat schepen vergaan en ook bij de jacht sneuvelden er bemanningsleden. Snel is door te weinig vangst een eind aan die periode gekomen. Daarvóór moet een derde deel van de bevolking op zee de kost hebben verdiend met de vangst van haring, kabeljauw, tong en schol, een derde deel op de rivieren naar zalm, steur en elft hebben gevist en een derde deel zich met veeteelt en landbouw hebben beziggehouden, alsook met het onderhoud van dammen, dijken en sloten, dus met het drooghouden van het polderland. Dat blijkt althans uit een stuk van 1514 over de 'verponding', een soort onroerend goedbelasting. Daarná kwam de industriële nijverheid opzetten, die alles te maken had met de ligging aan de rivier en de nabijheid van Rotterdam: touwslagerijen, zeil-, blok- en sloepmakerijen. Ook houtzagerijen met molens. Later complete scheepsbouw. Veel oude ambachten zijn nu verdwenen. In de scheepsbouw is de klad gekomen. Toch zijn er nu nog vrij veel kleine bedrijfjes gevestigd die aan dat verleden herinneren, vooral op het gebied van metaalconstructie en houtbewerking. Veeteelt is er niet veel meer. Verder wonen er veel forenzen, die in het Rijnmondgebied werk hebben, met name in overheidsinstellingen, in het bankwezen en in het vrachtvervoer.
Op de plaats van de huidige, in 1940 gebouwde kerk moet in de Romaanse tijd, 11e-13e eeuw, een parochiekerk of kapel hebben gestaan. Volgens opgravingen moet deze ong. het oppervlak hebben beslagen van het koor van de veel grotere kruiskerk, die uit ong. 1425 stamt en in 1939 is afgebroken. Door aanslibbing van de rivierbodem en stijging van het zeewater steeg de waterstand in de Lek zó, dat restauratie niet mogelijk was, maar nieuwbouw op een hoger niveau moest plaatsvinden. Wel is veel fraai houtsnijwerk en koperwerk uit de oude kerk in de nieuwe gekomen, alsmede het huidige rugwerk van het orgel. Verder ook de kansel, die uit 1615 stamt en bij de wederopbouw van de kerk tijdens het twaalfjarig bestand als teken van meeleven na de doorstane oorlogsellende door de admiraliteiten van Amsterdam, Rotterdam en Hoorn geschonken is. In de 80-jarige oorlog was hier nl. een schans, een bolwerk met kanonnen, met de Lek en de Noord in hun schutsveld. Deze was beurtelings in handen van de Spanjaarden en Prins Willem van Oranje. Elk leger vroeg zijn tol aan de bevolking door inkwartiering en inundatie van land.
Ook veel recenter kunstwerk is bezienswaardig, zoals de glas-in-lood ramen, waarvan er een geschonken is door de bevolking van Rhenen, die bij de evacuatie in de meidagen van 1940 met schepen de Lek afkwamen, door het bombardement van Rotterdam niet verder konden en hier onderdak vonden. De kerk is fraai gelegen, buitendijks, met de voet in het water, naast de stoep van het veer naar Kinderdijk, als een gebedsplaats aan de rivier (Hand. 16 : 13). Het verenigingsgebouw 'De Rotonde' staat in het hart van het dorp en in zekere zin klopt daar ook het hart van het dorp, omdat daar behalve kerkelijke ook veel sociale aktiviteiten plaatsvinden.
Krimpen is vanouds wel een kerkdorp, maar geen kerks dorp. De arbeidersbevolking is sterk socialistisch georiënteerd en de bovenlaag van de families met bedrijven liberaal. De christelijke partijen zijn in de gemeenteraad van Nederlek, tot welke burgerlijke gemeente Krimpen aan de Lek samen met Lekkerkerk hoort, een kleine minderheid. Van de ong. 6500 personen, die onze woonkern telt, zijn er rond de 2000 lid van de hervormde gemeente. In het spectrum van de landelijke modaliteiten zit haar kleur tussen de richting van de Ger. Bond en die van de Conf. Vereniging in. Botste het voorheen wel eens tussen verschillende groepen, de laatste jaren zijn gelukkig gekenmerkt door rust en harmonie. Dat geldt ook van de wijze waarop de oorspronkelijke bevolking en de import samen met elkaar de gemeente vormen. Met dankbaarheid mag geconstateerd worden, dat de meelevendheid de laatste jaren langzaam maar zeker is toegenomen. Dit ondanks het feit, dat we, vlak bij Rotterdam gelegen, de kille tocht van de secularisatie goed voelen. Juist daarom begeren we van de gemeente een warme gemeenschap te maken. Maar wel een rond het Woord. Zo is er veel kringwerk. Het pastoraat van de wijkouderlingen wordt ondersteund door bezoekwerk van leden van een pastoraal team en ook door de hervormde vrouwendienst. Ook is er sinds kort een bijstand in het pastoraat, mogelijk geworden door een aanmerkelijke groei van de financiële bijdragen van de gemeenteleden. We hebben ook onze zorgen. Dat geldt met name de betrokkenheid van de jeugd bij de kerk, al zien we 's zondags lang niet alleen maar vergrijsde hoofden. Zo mogen we ook in Krimpen aan de Lek bij al onze gebreken en zonden, ook in het gemeentelijk leven merkbaar, toch voorwerp zijn van het kerkvergaderend werk van de Koning der Kerk, de Heere Jezus Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen