Boekbespreking

Dr. A. Wind, Zending en oecumene in de twintigste eeuw, deel 2a, 536 blz. gebonden, Kok, Kampen, ƒ 115,90.
Dr. Wind heeft als wetenschappelijk hoofdmedewerker in de missiologie aan de Theologische Hogeschool te Kampen gewerkt en het omvangrijke materiaal voor zijn handboek over de geschiedenis van zending en oecumene verzameld. In dit deel, dat loopt van Ghana 1957-58 tot Uppsala 1968, toont hij opnieuw, wat een goed compilator kan doen op dit terrein van de kerk- en dogmengeschiedenis. Het werk wordt gekenmerkt door een grote zorgvuldigheid en evenwichtigheid, die vooral tot uitdrukking komt in de wijze van rubricering. Hoewel Wind zich voor een groot deel met data en gegevens bezighoudt, die een buitenstaander niet of nauwelijks interesseren, ben ik er toch van overtuigd dat zijn wijze van benadering en beschrijving zelfs een buitenstaander zal boeien. Heel jammer is dat het materiaal van de rooms-katholieke missie buiten beschouwding is gebleven, al geeft de auteur zelf aan dat de beschrijving daarvan deze studie te omvangrijk zou maken. Indien dit wel was gebeurd, dan zouden wij met name bij de dialoog der religies en ook bij de waardering van de theologie der religies nog heel andere doorkijkjes in dit boek hebben gekregen. Een groot manco in dit boek is dat een register ontbreekt. Ook dit is overigens te begrijpen. Het register op een boek met zoveel gegevens zou een boek apart zijn geworden. Misschien ziet de auteur kans om, wanneer hij naar wij hopen zijn werk zal hebben voltooid voor de periode die hij zichzelf heeft gesteld, alsnog over het geheel een register te (doen) maken.
Heel blij was ik te merken, dat keer op keer ook stukjes gewijd worden aan de relatie tussen christendom, zending en Israël. Het is jammer dat dit wat vluchtig geschiedt, zoals met name blijkt uit de verkeerde conclusie die Wind aan een bewering van Van 't Hof op blz. 189-190 verbindt. Van 't Hof meent dat de wereldzendingsconferentie van Mexico-City de hele christenheid en bovendien Israël binnen het oecumenisch gezichtsveld bracht. Wind is dan van mening dat reeds vóór 1963 er aandacht was voor de relatie Kerk-Israël binnen de Wereldraad. Maar dit is m.i. niet wat Van 't Hof bedoelt. Het gaat erom dat in Mexico-City, althans in die periode, de oecumenische taak van Israël in het vizier kwam en bespreekbaar gemaakt werd in de kontakten tussen christenen en Israël. Dit was vóór de zestiger jaren in de relatie tussen christenen en Israël niet vertoond. Ook het antwoord dat Wind op blz. 191 poogt te vertolken aan Beyerhaus en de evangelicals, als het gaat om het gevaar van horizontalisme in Mexico-City en te Uppsala, is niet ter zake. Immers, ook Beyerhaus c.s. ontkent niet dat het gaat om de implicaties van Christus Heer-zijn over de wereld, zoals Wind het omschrijft, maar hij stelt vragen bij de kwestie of de humanisering van de wereld behoort tot de konsekwenties daarvan dat Christus de Heer is over alles.
Zo zijn er meer voorbeelden van een niet altijd adekwaat theologiseren van Wind. Onze waardering ligt met name bij de verzameling van materiaal en gegevens, en we feliciteren hem met deze uitgave, die nagenoeg zonder drukfouten en fraai uitgevoerd verscheen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen