Twee of drie

Er is blijdschap in de hemel over een zondaar die zich bekeert, daarover heb ik de vorige keer geschreven. Nu wil ik het hebben over twee of drie. Want één bekeerde zondaar blijft nooit alleen. Daar zorgt God zelf voor. Een is echt een minimum volgens de maatstaven van God. Het 'Een uit een stad' van Jer. 3 : 14 is een minimum dat een maximum uitdrukt van de ontferming Gods over het afkerige Israël. God vindt het heerlijk om er meer dan een in een gezin te bekeren. Nog groter zal dan immers de blijdschap in de hemel zijn! 'In de menigte des volks is des Konings heerlijkheid' (Spr. 14 : 28). Bovendien zal een bekeerde zondaar er ook zélf voor zorgen dat hij niet alleen blijft. Niet alleen vanwege de algemeen menselijke behoefte aan gemeenschap onder woorden gebracht door de Prediker (4 : 9): 'Twee zijn beter dan een', maar vooral omdat hij grote behoefte zal gevoelen om samen met anderen God te loven. Zijn woord te horen en tot Hem te bidden. De behoefte om de gemeenschap der heiligen te zoeken hoort bij het geloof. God doet ons wedergeboren worden binnen een gemeenschap die samen gehoor geeft aan Hem die ons roept èn die het ook doen zal. Ik heb dit gelukkig verscheidene malen mogen meemaken in Peru. Hoe zoekt men de gemeenschap met andere christenen! De vijf diensten die we per week hebben, zijn voor hen die in de eerste liefde zijn nog niet genoeg! Waarom hebben we op maandag, woensdag en vrijdag geen dienst?, vragen ze me. Wat heb je hier de gemeenschap der heiligen ook nodig om stand te houden tegen de listige verleidingen van de duivel. Veel meer nog dan in Holland ben ik hier het belang gaan zien van de gemeente als gemeenschap, die elkaar door dik en dun tracht vast te houden. Een gemeenschap die elkaar kent en met elkaar meeleeft; die elkaar leert dragen en verdragen, dát ook. Ik heb op vier plaatsen van binnenuit of van dichtbij een gemeente zien groeien, hier in Lima. 't Zijn volgens onze Nederlandse criteria maar kleine gemeenten. Wat is nu een gemeente van veertig of zestig leden. De eerste avondmaalsdienst in Lima vergeet ik nooit weer: met zeven leden zaten we aan. Meer leden waren er niet. Ik ben God dankbaar dat ik opgegroeid ben in Hengelo (O.) waar nu nog elke zondagavond een dienst gehouden wordt waar de gereformeerde prediking gehoord kan worden. Als er tachtig waren dan zeiden we: ''n volle dienst hè'. Vaak waren er maar zestig en dan citeerden de dominees, die vollere kerken in Rijssen en Wierden gewend waren in hun gebed nogals eens Mattheüs 18 : 20: 'waar twee of drie vergaderd zijn in Mijn naam, daar ben Ik in het midden van hen'. Nu kun je zo'n citaat op twee manieren opvatten: ls een indirecte (schrale) troost voor zo'n klein koppeltje mensen in de kerk: 'Zolang jullie nog met meer dan twee of drie zijn valt 't gelukkig nog wel mee en nog gelukkiger: de Heere wil zelfbij ons zijn. Laten we niet kijken naar 't getal'. Dan wordt 'twee of drie' verstaan als een minimum. Als er maar minimaal twee of drie zijn. In het dankgebed was dan wel vaak te merken dat de dominee dankbaar was dat er zo goed geluisterd werd. Er was soms meer 'afname' voor z'n gevoel dan 's morgens in de volle rumoerige kerk. In de loop van de tijd ben ik die tekst anders gaan verstaan mede door wat ik hier ervaren heb. Voor mij is twee of drie geen zielig minimum, maar eerder een beloftevol maximum: Als er twee of drie gemeenteleden ècht in de Naam van Jezus bijeen gekomen zijn dan is dat een groot goed. Ik lees vers 20 dan vanuit vers 19: 'Weer zeg Ik u': indien er twee van u samenstemmen op de aarde over enige zaak, die zij zouden begeren, dan zal hun geschieden van Mijn Vader die in de hemelen is'! Het is werkelijk een wonder als twee bekeerde mensen ècht samenstemmen op de aarde over iets. Als ze 't hartelijk met elkaar eens zijn. Er in hartelijke verbondenheid samen om bidden. Samen in de Naam van Jezus wordt in een sym-fonie samengestemd tot één doel. Dat kan dan nooit een solistisch en egoïstisch gebed zijn. Twee harten die in de kerk hetzelfde begeren, dat is een grote zaak. Er is in de kerk vaak immers meer twee-dracht dan een-dracht, meer gekrakeel dan symfonie. Kent u twee gemeenteleden, twee ouderlingen of twee dominees die zonder wrange gevoelens en bijgeluiden (zoals: jaloersheid; 't zich niet begrepen voelen, hoogmoed en gebrek aan openhartigheid) met elkaar samenstemmen op de aarde? Ik bedoel dus niet een oppervlakkige koekoek-een-zang, maar een diepe saamhorigheid zonder enig gevoel van twee-spalt. Gelukkig mag ik dat samenstemmen van twee op aarde kennen. Om te beginnen in mijn huwelijk, 't Is zo bemoedigend om samen in Gods zendingsdienst te staan. Samen te kunnen stemmen in dezelfde moedertaal, knielend biddend om de voortgang van Gòds werk en Gòds zaak. Vers 19 is dus als tekst voor een preek in een huwelijksdienst te gebruiken. Vers 20 ook wel, maar kan dan enige aanleiding tot hilariteit geven. Ook zal ik niet gauw vergeten hoe we hier in Lima tijdens de gebedsdiensten in groepjes van twee, drie of vier bidden. Wat mochten we dan soms ervaren dat de Immanuël bij ons was. Beter nog dat Hij in ons midden was en de lof en eer ontving die Hij waard is. Hij in 't centrum, wij als bedelaars aan Zijn troon der genade. Hij moet wassen, wij minder worden. Die gebeden zijn de kurken waarop de kerk drijft. Dan wordt hemel en aarde met elkaar verbonden in en door Christus, het Hoofd der kerk. Daaruit bloeit op: de liturgie, het samenbelijden, hetzelfde zeggen (= Grieks: homologein); het diakonale werk, het evangelisatiewerk, het kunnen vergeven van elkaar (vs. 21-35); de zorg en aandacht voor de kleinsten (vs. 21-35), en de rechte tucht naar procedure (twee of drie getuigen) en inhoud (vs. 15-18). Laten we de waarde van het harmonieus gebed van twee niet onderschatten. Twee of drie is geen minimum maar een maximum in de zin van een groot wonder in deze tijd nu de kerk door gemurmureer en polarisatie geteisterd wordt. Slechts daar geeft God Zijn tegenwoordigheid waar wij in liefde en gebed samenstemmen (Ps. 133). Wacht niet tot er veel kerkmensen zo samen gaan bidden. Begin vandaag. Twee of drie is al heel veel! Want als Hij zelf aanwezig is, zijn we voltallig!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen