Een levende hoop

Het opschrift boven de meditatie is in onze tijd een zeer actuele zaak. Er zijn zo ontzettend veel mensen, die zonder hoop leven. De kreet, die je alom kunt horen, is, dat ze het niet meer zien zitten. De problemen stapelen zich op. Gezinnen, die totaal ontwricht zijn. Kinderen, die vervreemd zijn van hun ouders en hun eigen weg gaan. Een man en een vrouw, die elkaar in het huwelijk niet meer verdragen kunne. Iemand die zeer ernstig ziek is en de dood in de ogen ziet. Geen uitzicht, geen toekomst. Een leven zonder hoop.
Er zijn er die zich koesteren met een valse hoop. Ze zeggen: 'Christus Jezus is aan het kruis voor zondaren gestorven. Ik ben een zondaar. Dus is Hij ook voor mij gestorven. Dat geloof ik.' Maar ze weten niet hoe ze aan dat geloof gekomen zijn. Een zondaar voor God zijn ze niet geworden. De zondeschuld werd hen niet tot een last. De noodzakelijkheid en onmisbaarheid van een Zaligmaker is hen vreemd. Ze noemen zich een christen, maar ze hebben geen geestelijke diepgang in hun leven. De apostel spreekt van een levende hoop. Een hoop, die echt, die waar is. Een hoop waaraan je werkelijk iets hebt. Een hoop, die je houvast geeft. Een hoop in het leven en een hoop in het sterven. De hoop op een onverderfelijke, onbevlekkelijke en onvenvelkelijke erfenis, die in de.hemelen bewaard wordt.
Hoe komen wij aan deze hoop? Petrus geeft hierop een duidelijk antwoord. Het is door wedergeboorte. Waarom kan in een onwedergeboren hart deze levende hoop niet zijn? Omdat ons natuurlijk hart zich altijd neigt tot aardse dingen. In ons hart is geen plaats voor God en goddelijke zaken. Wedergeboorte is de vernieuwing van ons hart en leven. Ons bidden en danken, ons in de bijbel lezen, hoe nodig en belangrijk, voeren ons niet als vanzelf tot de zaligheid. Ons gedoopt zijn, ons belijdenis gedaan hebben, ons naar het Avondmaal gaan, behoeven op zich geen bewijzen te zijn van een wedergeboren hart. Wedergeboorte is niet iets dat we van onszelf hebben of be­zitten. We kunnen het niet verdienen. We mogen er de Heere wel om vragen. We kunnen er niet genoeg om vragen. Wedergeboorte is de voorwaarde om tot het geestelijke leven te komen.
De grond van de wedergeboorte ligt niet in ons mensen. De apostel spreekt van Gods grote barmhartigheid. Wie zal deze grote barmhartigheid kunnen peilen? In Hem is een oceaan van ontfermende liefde. Wij behoeven Hem niet te bewegen tot barmhartigheid. Hij is in Zichzelf daartoe van eeuwigheid bewogen.
Sommigen zeggen: je moet de dag en het uur van je wedergeboorte kunnen aanwijzen. Nee, dat is niet noodzakelijk. Van mezelf weet ik niet op welke dag en welk uur ik geboren werd. Dat heb ik later van m'n ouders gehoord. Als zij het mij niet hadden verteld, had ik dat nooit geweten. Zo is het ook bij de wedergeboorte. Later, achteraf, gaat u het verstaan dat God met u in het leven begonnen is. Eén ding weet u zeker: u was niet de eerste. Hij was de eerste. Hij strekte in genadige en liefdevolle ontferming Zijn hand naar u uit. Wat is het dat U, Heere God, naar mij hebt willen omzien en dat met voorbijgaan van zo vele anderen, die niet slechter zijn dan ik? De dag en het uur zijn niet zo belangrijk, wel het feit op zich. Want tenzij dat iemand wederom geboren wordt, hij kan het Koninkrijk van God niet zien. Ware God niet groot van barmhartigheid, de hemel zou onbevolkt blijven. Geen mens werd ooit zalig, 't Is vrije gunst, die eeuwig Hem bewoog.
Wedergeboorte is het werk van God door de Heilige Geest. De apostel onderwijst ons dat het ook en niet minder is door de opstanding van Jezus Christus uit de doden.
Zijn opstanding is van geweldig grote betekenis. Als Borg en Middelaar van zondaren stond Hij op uit de dood en het graf. Tot Martha zei Hij: 'Ik ben de Opstanding en het Leven; die in Mij gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven.' Christus' opstanding is de grondslag voor het leven in de gelovigen. Hun leven vloeit uit het Zijne voort. Wat moet Zijn liefde tot zondaren ontzagwekkend groot zijn. Zij vragen uit en van zichzelf niet naar Hem. Zij zoeken Hem niet. Zijn liefde beantwoorden zij met haat en verachting. Vrijwillig en met volle inzet heeft Hij ondanks al het onze het grote verlossingswerk op Zich genomen en volbracht. Hij heeft het zo volbracht, dat er aan onze kant niets overblijft om te volbrengen. Hij is een getrouwe en volkomen Zaligmaker. Door Zijn opstanding is Hij in staat om onze geestelijke doodstaat voor God te niet te doen en het leven, het eeuwige, welgelukzalige leven te schenken. Dat kan Hij bewerken zelfs bij de grootste zondaar of zondares. U kunt niet zo lang en zo zwaar gezondigd hebben of Hij kan door Zijn opstandingskracht uw dood te niet doen en het leven u schenken. Christus' opstanding brengt u bij de wedergeboorte uw opstanding. U staat op tot een levende hoop. Dat is de boodschap van Pasen. Dat blijft de boodschap na Pasen. Misschien maakt de duivel u wijs, dat deze genade niet voor u is. Het is voor mensen, die beter zijn dan u bent. Gelooft de duivel niet. De Heere let er niet op of u Zijn genade waard bent, maar wel of u van uzelf arm en ellendig bent en Zijn genade u onmisbaar is.
Wedergeboren tot een levende hoop. Daar gaat het om. Opdat de vreemdelingen, de uitverkorenen Gods, wonend in diverse provincies van Klein-Azië door het geloof elke dag vanuit deze levende hoop zullen leven. Daardoor blijmoedig en standvastig de geestelijke strijd zullen strijden. Ten einde toe. Op deze wijze steekt de apostel hun een hart onder de riem. Een belangrijke boodschap ook voor ons na Pasen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen