Vrijheid

Geen groter misverstand is er dan over dit woord. Vrijheid heeft in de Bijbel nergens iets uit te staan met het ideaal van de autonome mens, de vrijheid die hij wil nemen om zijn leven vorm te geven naar eigen inzichten. Zo komt het woord vrijheid, bijbels gezien in negatieve zin, één keer voor in 2 Petrus 2 : 19, waar de apostel waarschuwt voor de vrijheid, die de dwaalleraren beloven, die niets anders is dan een nieuwe slavernij aan de verdorvenheid van het vlees. De ware vrijheid daarentegen is de genade om verlost van deze valse vrijheid God te mogen dienen met een hart dat aan Hem verbonden is.
Het woord 'vrijheid' heeft in de Bijbel uiteraard de voor de hand liggende betekenis van een verlossing uit gevangenschap en slavernij. Het juk van gedwongen dienstbaarheid wordt van de schouders opgelicht. Zo vinden we o.a. een aantal teksten, die voorschriften geven over de vrijlating van slaven. Ook de burgerlijke status van Paulus als geboren Romein heet vrijheid volgens Hand. 22 : 28.
In de geestelijke zin is het woord vrijheid in de eerste plaats een geschenk van vrije genade. Het gaat om de vrijheid, waarmee Christus ons heeft vrijgemaakt. Het is de vrijheid, 'die wij in Christus Jezus hebben' (Gal. 2 : 4). Het is de vrijheid der kinderen Gods, die we deelachtig zijn door de Geest Gods. Immers, 'waar de Geest des Heeren is, aldaar is vrijheid'.
Zo wordt dit woord de aanduiding voor de ruimte, waarin het leven voor God zich af mag spelen. Vrijgemaakt van de zonde en van het vlees, om Hem te mogen dienen in nieuwigheid des Geestes, dat is de christelijke vrijheid. Het is de ruimte, waar Psalm 119 : 45 van zingt: 'En ik zal wandelen in de ruimte, omdat ik Uw bevelen gezocht heb.' Vrijheid gaat dus heel goed samen met gebondenheid aan de Wet des Heeren die onze lust en ons leven wordt. Daarom spreekt Jacobus ook over de 'volmaakte wet, die der vrijheid is' (Jak. 1 : 25). De vrijheid, die wij geneigd zijn om primair te zien als vrijheid van iets, is in de Bijbel allereerst een vrijheid tot iets. De vrijheid om, verlost van de zonde, God te mogen dienen, hier al op aarde en straks in het Jeruzalem hierboven, dat vrij is en ons aller Moeder.
Bij vrijheid past tenslotte ook een waarschuwing. De vrijheid wordt namelijk van buitenaf en van binnenuit bedreigd. Van buiten zijn er de valse broeders, die opnieuw een juk willen opleggen, van wettische dienst waarin het vrome vlees de maat weer wordt. 'Staat dan in de vrijheid, met welke Christus ons vrijgemaakt heeft, en wordt niet wederom met het juk der dienstbaarheid bevangen', is het dienstbevel dat Paulus geeft in Gal. 5 : 1. Maar ook van binnenuit zijn er gevaren. De vrijheid waartoe we geroepen zijn kan een 'oorzaak' worden van het vlees, een listige uitvalsbasis van waaruit we op bedekte manier toch weer ons 'eigen-ik' kunnen laten gelden. Daar waarschuwt de apostel Petrus, broederlijk met Paulus verbonden, ons evenzeer voor waar hij wijst op de christelijke onderdanigheid om te leven 'als vrijen, en niet de vrijheid hebbende als een deksel der boosheid, maar als dienstknechten van God' (1 Petrus 2 : 16).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen