Globaal bekeken
In een kerkblad troffen we het volgende 'Gebed bij de bevrijding in 1945', uitgesproken door dr. K.H. Mlskotte op 9 mei 1945 in de Nieuwe Kerk in Amsterdam.
'Hier zijn wij, o God, wij mensen van uw Kerk, wij mensen, nu in de vrijheid, door uw sterke hand, uit dit volk, hier zijn wij, die gekweld waren en opgejaagd. Hier zijn wij, weer gebracht in de vreugde van uw goedheid en wij hebben het niet verdiend. Wij hebben het niet verdiend, dat Gij ons halfslachtig gedrag zoudt verdragen en vergeven; wij hebben het ook niet verdiend, omdat wij niet werkelijk begrepen, wat ons eigenlijk deze jaren werd aangedaan en hoe al dit donker ons tot uw waarheid moest uitdrijven.
O Here, ga niet met ons in het gericht, ook al zouden wij, zelfs op deze dag van vreugde het wel verdienen, dat Gij ons daagdet voor uw hoge vierschaar. Maar Gij zijt overvloedig van vergeving en wist om Christus' wil al onze overtredingen uit en delgt uit dat alles wat tussen U en ons gerezen is.
O Here, de benauwenis die over ons volk is gegaan, o Vader, de angst en de trouw die kwam in zovele harten en in zovele levens... O God, wij allen, hoofd voor hoofd en ziel voorziet, die onze ogenblikken hebben gekend van het op te geven en U los te laten vanwege uw verborgenheid en vanwege de overmacht der duivelen, wij allen komen nu voor uw aangezicht, verwonderd en beschaamd, beschaamd en verwonderd, dat wij nog zijn, die wij zijn en nog hebben, wat wij hebben.
Here, wij gedenken degenen, die gevallen zijn, die zijn weggeraapt door het lood van de vijand, die zijn dood geplaagd en dood gemarteld,... wij gedenken degenen, die hun nastonden en die het niet hebben kunnen verwerken, tot deze dag niet... o zij zouden wel willen op- en ondergaan in de algemene nationale vreugde, maar zij hebben hun eigen hart en hun eigen leven en hun eigen herinneringen,... en het is tegelijk vol onuitsprekelijke weemoed. Here, wil Gij hun allen geven iets van uw troost, iets van het gevoel uwer toekomst en iets van de zoetheid uwer beloften.
Wij danken U, Here, dat Gij uw Kerk hebt standvastig gemaakt in deze landen, dat er althans zijn geweest, die direct in het begin hebben doorzien wat dit voor vijand was en die hebben begrepen, dat dit geen gewone oorlog tussen twee staten zou zijn. Wij danken U, dat Gij zo een geest der wijsheid en der kennis, zo een geest der profetie, der onthulling en ontmaskering der geesten onder ons hebt uitgegoten.
Wij danken U, dat velen in deze tijden zijn gewekt, zich hebben bekeerd en zijn toegegaan tot uw Woord en tot uw heilige sacramenten. Wij danken U, dat wij nog samen zijn op deze Nederlandse bodem, waar nog trouwhartig de kerken rijzen en waar het Woord wordt uitgedeeld van Zondag tot Zondag, en waar wij in de waanzin van het laatste der dagen leiding zullen mogen ontvangen voor onze gedachten en ordening voor onze levens.
Wij danken U, Here, dat Gij ons het huis van Oranje hebt bewaard, ons in het uitzicht hebt gesteld, dat onze geërbiedigde koningin weer spoedig in ons midden zal verkeren en met haar ganse huis,... dat wij de band weer mogen vernieuwen, die band, die ons meer is dan een nationale of historische binding, een band, door uw Woord en door uw Geest en door uw trouw gewijd.
Here, bewaar ons er voor, dat wij, aan onszelf overgelaten, weer terugvallen in onze oude vooroorlogse dodigheid en kleingeestigheid, dat wij elkander het licht in de ogen niet gunnen en alleen maar op het eigen kleine belang ingesteld zijn,... bewaar ons er voor, Here, dat deze oude, kleine, Hollandse volkszonden door ons weer beoefend zullen worden. O God, als wij daarover gaan denken, dan bekruipt ons de schaamte over hoe het vóór de oorlog geweest is, maar... dan overvalt ons ook de angst, dat wij, nu die druk voorbij is, het misschien toch, ondanks alles wat geschied is, weer op de oude voet zullen gaan voortzetten. O Gij, die een vaderlijk rechter zijt, erbarm U over deze onze dwaasheid, stort een nieuwe geest uit over ons, breng ons samen tot de aanbidding van het heilig hart van Jezus, tot het verlangen om uw wet te betrachten in het leven der samenleving, in de omgang met de naaste, in het dagelijks bestaan, uw Naam tot eer, ons volk tot zegen en onze ziel tot zaligheid.
Wij vragen het U in de Naam van onze Here Jezus Christus, hooggeloofd in eeuwigheid. Amen.'
In het mededelingenblad van de hervormde gemeente te Sint Pancras troffen we de volgende impressie van de Zwitserse ds. B. Rothan over het kerkelijk leven in Nederland en Zwitserland:
'Toen ik op Koninginnedag in de kerk het lied van Willem van Oranje hoorde zingen, dacht ik: O ja, de Spanjaarden; zij waren met de Habsburgers verbonden en dat waren ook de vijanden van Zwiterland. Wij zijn beide kleine volken en dat verbindt ons. Anderzijds is Holland in vergelijking met Zwitserland een tolerant en open land. Dat komt zeker ook door de geografie: de enge bergdalen bij ons en de wijde vlakten hier, dat stempelt het karakter anders.
De Zwitsers zijn eigenzinnig, vaak wantrouwend, zijn op zichzelf en geven niet zo om anderen. Dat bezorgt ons vandaag de dag vaak een slechte naam: wij willen aan de anderen slechts verdienen maar niet de lasten meedragen.
Van de Hollanders hebben wij juist een zeer vriendelijk en beminnelijke indruk gekregen. Uit de geschiedenis weten we dat dit land steeds een beschermer van de verdraagzaamheid en toevluchtsoord voor nieuwe ideeën was. Dat heeft Europa veel goeds gebracht
Maar de Hollanders hebben hun openheid ook duur moeten betalen. In de laatste wereldoorlog werd dit land met geweld overvallen. Voor ons, Zwitsers zijn de vele monumenten een onbekende maar nuttige herinnering aan de geschiedenis. Toen hebben vele volken gevochten en geleden, ook voor ons welzijn. Gedurende ons verblijf hebben we ons ook wel afgevraagd of de schone deugd van de verdraagzaamheid het volk hier niet in grote gevaren voert. Er is op het gebied van de zeden een openheid die er in Zwitserland nog niet is. Wat in bepaalde buurten in Amsterdam te zien is, doet ons hart pijn. De politiek t.a.v. drugs en gezin en relaties is veel toleranter dan bij ons. In de kerk daarentegen zijn er nog levende en krachtige gemeenten (vooral in de meer orthodoxe kringen); zulke gemeenten zijn er bij ons niet meer. We hebben kerkbezoek gezien en zingen gehoord dat ons hart zeer verblijdde. Maar er zijn ook gemeenten waar het verval erg groot is, nog meer dan bij ons. In Nederland zijn veel meer mensen de kerk uitgegaan en horen nooit meer iets van het Evangelie, dan bij ons.
(Op alle scholen is godsdienstonderwijs door de predikanten, vaak op 15-jarige leeftijd afgesloten met "Konfirmation" enigszins te vergelijken met onze belijdenis.)
Zo gaat het wanneer een gemeente erg met zichzelf bezig is, maar het verband met het volk vergeet. In de meeste gemeenten in Zwitserland heeft de kerk zich moeite gegeven het volk als geheel bij de kerk te houden. Inhoudelijk heeft men daarbij veel toegegeven tot schade. Dat is ook niet goed. Maar in de grond is de aandacht voor het hele volk terecht
In West-Europa lijken de kerken thans overal zwak (heel anders dan in Oost-Europa); slechts kleine minderheden komen ter kerk. Als wij gaan, moeten we daarom bedenken dat we voor het hele volk een dienst doen. Als er maar tien rechtvaardigen in Sodom waren geweest, zou de stad gespaard zijn (Genesis 18 : 32).
We mogen er dus niet aan twijfelen dat we met ons geloven en ons voorbede-gebed en door de prediking van het Woord voor het hele volk iets belangrijks, ja, beslissends doen.
Ook voor het tijdelijk welzijn. We mogen niet individualistisch slechts voor onze gemeente en haar enkele leden zorgen, maar ons volk als geheel in het oog houden.
Christus heeft immers zijn discipelen gezonden, niet opdat zij enkelingen maar opdat ze volkeren zouden dopen en onderwijzen!'
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van woensdag 29 april 1992
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van woensdag 29 april 1992
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's