Kerknieuws
AFSCHEID VAN DS. H. VISSER VAN KATWIJK AAN ZEE
In een overvolle Nieuwe Kerk nam ds. Visser zondagavond 26 april jl. afscheid van de hervormde gemeente van Katwijk aan Zee i.v.m. zijn emeritaat op 1 mei. Voor de dienst begon richtte de predikant zich tot de verschillende instanties met enkele dankwoorden. Dit om de dienst met het Woord van God af te sluiten. De schriftlezing was uit Joh. 3 : 27-36 en Joh. 10 : 40-42. De tekst van de prediking was Joh. 10 : 41b en 42: 'Maar alles wat Johannes van Deze zeide, was waar en velen geloofden aldaar in Hem'.
Geliefde gemeente van Katwijk aan Zee, wij willen dit uur van afscheid niet besteden aan een soort herinneringen die de verkondiging van het Evangelie van zijn plaats dringt.
Bij de terugblik blijft er bij Paulus niets anders over dan dat hij de minste van de apostelen is en de grootste der zondaren en enigszins kan ik de apostel volgen, aldus ds. Visser. Ik wil u nog één keer als uw eigen dienaar om Christus wil herinneren aan Hem en u in het geheugen roepen wat ik in uw hart heb willen prenten dat te allen tijde Christus zal grootgemaakt worden. We zien vanavond een Christusverkondiging 1) met een zegenrijke herinnering, 2) in een heilzame herkenning en 3) met een hartelijke geloofsbevestiging. Twee woorden uit onze tekst vormen de kern van de verkondiging: Deze en Hem. Dat is de Here Jezus. Ze vormen het hart van het evangelie en het rustpunt van ons hart. Christus verschijning brengt bij veel mensen in herinnering alles wat Johannes ooit van Christus had gezegd. Een zegenrijke herinnering. Hierin bestond de zegen: dat Jezus zich openbaart en de woorden van Johannes levend worden. Van zegen op de prediking is sprake als u Deze hebt zien oplichten in Zijn heerlijke gestalte. Johannes deed geen teken, maar hij tekende Jezus ten voeten uit. 't Ging altijd om Deze. Ik bid God, gemeente, dat u en jullie jonge vrienden aan onze bediening de allergezegendste herinneringen mogen overhouden, aan Hem die wij u verkondigd hebben. De kern van elke woordbediening van Johannes en ook van elke dienaar ligt in dit woord: en ik heb gezien en ik heb getuigd dat Deze de Zoon Gods is. De draagkracht van de prediking lag bij Johannes in de persoonlijke ontmoeting met Christus.
Aan Hem bewaar ik de beste herinneringen in mijn leven en als straks alle herinneringen aan de gemeente wegvallen, blijft die herinnering over. En als bij u alle herinneringen aan mij wegvallen, laat Hij dan overblijven. Een heilzame herkenning komt van hen, die Johannes hebben horen preken en nu aan de verschijning van Christus zelf ontdekken: alles wat Johannes van Deze zeide was waar. In de ontmoeting met Christus worden de woorden van Johannes waar. Johannes kwam vaak hard over. Sommigen hebben weleens gezegd: het was wel eens erg scherp, maar waarom ging het nu zo? Om gauw bij Christus te komen en vanuit de opdracht van God: Hebt acht op uzelf en op de leer, volhard daarin, want dat doende zult gij en uzelf behouden en die u horen, opdat alle grond zou ontnomen worden en u zich laat bekleden met de gerechtigheid van Christus.
En dan komt het tot een hartelijke geloofsbevestiging. En velen geloofden aldaar in Hem. Dat is de ruimte van het evangelie. Dat deden ze na de verdwijning van Johannes. Toen kwam de verschijning van Christus. Gods werk gaat door. Hij houdt de draad vast. Zo kan ik u loslaten. Hij zal z'n dorsvloer doorzuiveren. Het kaf in het vuur schuiven, maar de tarwe in Zijn schuur verzamelen.
Waar hoort u bij? Geloven in Hem is genoeg. Erkennen dat alles wat van Hem gezegd is, waar is. Ga dan tot Hem die goddelozen rechtvaardigt om niet. Aan het eind van de dienst werd de scheidende predikant van de Maranathawijk nog toegesproken namens classis, ring en kerkeraad door de consulent ds. J.R. Volk. Deze liet ds. Visser nog toezingen Psalm 121 : 4, waarna ds. Visser voor de laatste keer als dienstdoend predikant de zegen op de gemeente legde.
Vrijdagavond 24 april werd de afscheidsavond voor de gemeente en genodigden in het Hervormd Kerkelijk Centrum Maranatha gehouden. Diaken D. Wijnands heette ds. en mevrouw Visser, kinderen, kleinkinderen en overige aanwezigen welkom. In de kerkzaal hadden ruim 300 genodigden plaatsgenomen. Na het gebed las hij Psalm 111. Hierna volgde een hele reeks sprekers.
De rij werd geopend door de voorzitter van de Gereformeerde Bond, ds. C. van den Bergh uit Noordwijk. Hij sprak van de zegen te mogen emeriteren, maar ook te moeten emeriteren. Hij wees hierbij als vriend op Deuteronomium 8, waar Mozes ook moeilijk de herdersstaf over Israël kon overgeven aan Jozua. Maar God zeide; 'Het is genoeg'. En ook Paulus mocht horen uit de mond der Heeren: 'Mijn genade is u genoeg'. De Koning der Kerk gaat niet met emeritaat! Wij mogen alles in de handen des Heeren leggen. U was visser bij de gratie Gods. Gelukkig is de afscheidsavond alleen een afscheid van het werk in de gemeente en niet van het Hoofdbestuur van de Ger. Bond. U had daar een bijzondere plaats en had oog voor het welzijn van de gehele Kerk. Voorts wees ds. Van den Bergh op de vele publikaties, die van zijn hand verschenen en wellicht ook verder zullen verschijnen. De spreker dankte ds. Visser daar hartelijk voor.
Daarna sprak ds. J. Verwelius uit Veenendaal. Hij vertelde dat hij met ds. Visser hetzelfde dorp bewoonde en ook dat zij beiden lid waren van Jongelingsvereniging Samuël. Namens het Bestuur van de Bond van Ned. Herv. Mannenverenigingen op G.G. bracht hij de hartelijke groeten over en wenste hem alle sterkte bij dit afscheid. U was voluit dienaar van het Woord. O God, Gij hebt mij geleerd van mijn jeugd af aan, zegt de dichter. Hij wees op de vreugde en trouw in de prediking. Het had de liefde van uw hart. Voluit het Woord verkondigen, dat God zondaren rechtvaardigt om niet, alleen om het volbrachte werk van onze Heere Jezus Christus. Hij gaf u de kracht en wijsheid om dit te mogen doen. Hij wenste ds. Visser en zijn vrouw gezegende jaren toe, zeker als voorzitter van de Mannenbond, want de Mannenbond heeft geen emeritaatsregeling.
Namens de classis Leiden sprak ds. G.F. Smaling uit Leiden. Hij was blij dit nu nog als praeses te mogen doen. Over 1 maand zal de classis Leiden gesplitst worden in 2 classes. Vooral voor de adviezen bij de consideraties, het actief deelnemen aan de classicale vergaderingen wordt de hartelijke dank aan het adres van ds. Visser uitgesproken. Enkele malen werden de classicale vergaderingen aan het begin van het jaar door ds. Visser geopend als oudst dienstdoend predikant. Ds. Smaling dankte ds. Visser voor de wijze waarop hij dat gedaan heeft. Een indrukwekkend Bijbelgetuigenis werd gegeven. Hij sprak de wens uit dat ds. Visser en zijn vrouw nu meer van hun kinderen en kleinkinderen zullen kunnen genieten.
Namens de collega's van de predikanten van Hervormd Katwijk aan Zee sprak ds. J.R. Volk. Hij mocht spreken van een fijne samenwerking in het ministerievergaderingen, op de centrale vergaderingen, in de gemeente en ook in de prediking en in het pastoraat. Het ging steeds om het volgen van Hem. Dat bindt ons het meeste samen. Hij is de grote Ambtsdrager, de grote Dienaar, die dienaren achter zich aan wil hebben. Wij mogen ook mond zijn van de Heere, spreken wat Hij ons voorzegt, het was ook een samenspreken, opdat de Heere verheerlijkt wordt. Daar gaat het bovenal toch om. Emeritaat geeft pijn, toch wat buiten de volle bediening te moeten staan. Want de Koning had uw hart en die zegt: 'Volg Mij'. Hij gaat vooraan. Wij mogen dan zijn voetstappen drukken. Hij geve u eenmaal te dienen in de eeuwige dienst. Ds. Volk bedankte daarna de familie Visser voor de fijne contacten. Hen werd een gezegende afscheidsdienst toegewenst en ook een goede tijd in Katwijk.
De tweede voorzitter van de kerkvoogdij van de herv. gemeente, de heer J. van der Plas, voerde daarna het woord. Hij herinnerde aan een stukje in het Kerkblad, waar één van de predikanten aankondigde, dat we afscheid gingen nemen van een echte Katwijkse dominee. Er bestaan tussen u en Katwijk al heel lang banden van ver voor de tijd, dat u predikant was. U preekte toen vaak in de doordeweekse diensten in de voormalige kapel aan de Voorstraat. Twee ambtsperioden heeft u in Katwijk doorgebracht. U had ook een open oog voor de stoffelijke zaken. Bij de toedeling van giften was er steeds aandacht voor de plaatselijke kerk, zoals orgel Nieuwe Kerk, bouw Maranathacentrum en restauratie van de Oude en Nieuwe Kerk. Ook de catechisanten werd dat geleerd en altijd werd de kerkvoogdij in de gelegenheid gesteld om op aannemingsavonden iets te vertellen van het werk van de kerkvoogdij. Ook als bewoners van de pastorie was u niet veeleisend in de vorm. De pastorie werd heel netjes achtergelaten. We danken u voor de gedegen adviezen op de kerkvoogdijvergaderingen. waar u als afgevaardigde van de centrale kerkeraad aanwezig was. Hij spreekt de hartelijke dank voor het vele werk op zowel geestelijk gebied alsook op het terrein van de kerkvoogdij. De Heere sterke u en geve u beiden Zijn zegen voor de komende jaren.
Namens de vrouwenverenigingen Febe, Ruth en Damaris sprak daarna mevrouw Barnhoorn, de presidente van Febe. Dominee, verkoopdagen van onze verenigingen werden vaak door u geopend en gesloten. Ook de meditaties op onze verenigingsavonden verzorgde u vaak. De liefde en bewogenheid van u als predikant waren altijd zeer sterk aanwezig. U weet mensen te boeien en te bezielen en u maakt er geen geheim van door Wie u bezield wordt. We willen de Heere danken voor de aan u geschonken gaven. We betrekken in de dank ook uw vrouw, die actief is op onze verenigingen. De Heere heeft u rijk gezegend, alle kinderen zijn predikant of predikantsvrouw. Fijn dat u in ons midden blijft wonen. Wij hopen dat u een goede tijd mag hebben. Ik eindig met Psalm 119 vers 7: 'k Heb and'ren al de rechten van Uw mond met lust verteld, hen vlijtig onderwezen. Uit al den schat van 't grote wereldrond is nooit de vreugd in mijn gemoed gerezen, die 'k steeds in Uw getuigenissen vond, door mij betracht, en and'ren aangeprezen. Dat hebt u mogen doen, dominee, in de zegen des Heeren. Ik dank u.
Ook de catechisanten waren vertegenwoordigd. Namens hen waren Gerard Smit, Ellen Guijt en Marjan van Rijn aanwezig. Gerard bedankte voor de fijne lessen op vrijdag- en dinsdagavond. U was altijd bezig met de jeugd!
In de Maranathawijk leidde ds. Visser ook de lidmatenkringen. Namens de kringen boden Heleen Heerikhuisen en Jaap van der Plas de predikant twee mappen met persoonlijke opmerkingen, indrukken en dankwoorden van de kringleden. De titel van het werkstuk luidde: 'Visserslatijn'. Jaap vertelde dat de 'Dikke van Dale' dan wel aangaf dat de betekenis hiervan was: Grootspraak van vissers met betrekking tot hun vangst, maar dat dit niet gold voor ds. Visser. Immers uw visserslatijn is Soli Deo Gloria! Dat geeft meteen aan over Wie groot werd gesproken op de lidmatenkririg.
Daarna sprak ouderling A. den Hollander enkele woorden van dank namens gemeente en kerkeraad. Met dankbaarheid mogen we terugzien. U was de eerste predikant van de wijkgemeente Maranatha. U had altijd een heldere kijk op stoffelijke en geestelijke zaken. U stelde Hem ons helder voor. U moet nu afscheid nemen. Belangrijk is dat Hij blijft. Vervolgens werd namens de gemeente een envelop met inhoud overhandigd voor het nieuwe bureau van ds. Visser. Daarna werd de scheidende predikant Psalm 134 vers 3 toegezongen.
Als extra spreker had zich inmiddels aangemeld Marieke Kommers, de oudste kleindochter van ds. Visser. Heel spontaan werden de volgende woorden gesproken: 'Ik wil u heel hartelijk bedanken namens de familie, de kleinkinderen en ook namens de kinderen zelf U was altijd een voorbeeld voor ons, vooral op geestelijk gebied. U was niet alleen onze grootvader, maar ook onze leraar. We konden altijd bij u en oma terecht.'
Ds. Visser zei in zijn dankwoord dat hij met zijn vrouw de avond met verschillende gevoelens had tegemoet gezien. Hij bedankte voor de geweldige belangstelling om het afscheid bij te wonen. Achtereenvolgens bedankte hij alle sprekers, één voor één, voor de hartelijke woorden. Ds. Visser sloot zich in zijn dankwoord aan op de lezing van Psalm 111, aan het begin van de avond: 't Is trouw, al wat hij ooit beval; Het staat op recht en waarheid pal, als op onwrik'bre steunpilaren; Hij is het, die verlossing zond aan al Zijn volk; Hij zal 't verbond met hen in eeuwigheid bewaren.
Daarna zongen we Psalm 84 vers 3.
Ouderling Den Hollander sloot het officiële gedeelte af met gebed. Hierna werd de gemeente in de gelegenheid gesteld afscheid te nemen van ds. en mevrouw Visser. Velen, zeer velen kwamen de predikant en zijn vrouw groeten.
AFSCHEIDSDIENST DS. G. BIESBROEK TE EDE
In de hervormde Bethelkerk te Ede-Zuid, nam zondag 26 april ds. G. Biesbroek afscheid van de gemeente i.v.m. zijn emeritaat. De gekozen tekst voor deze afscheidsdienst was uit Math. 28 : 20: 'En ziet Ik ben met ulieden, al de dagen, tot de voleinding der wereld. Amen.'
Het woord van de tekst is niet het woord van een mens, maar van de opgestane Christus. De Paasboodschap 'Jezus leeft' mag en moet blijven doorklinken. Omdat Hij leeft, kon Hij tegen Zijn discipelen zeggen: Ik ben met u.
Woorden van een enorme reikwijdte, aldus ds. Biesbroek in de preek. Door deze woorden mogen we ook nu nog bemoedigd worden. De prediking mag doorgaan, naar de gegeven belofte van de tekst. Dit woord van Jezus is ook bemoediging en een passende tekst voor deze dienst, waarin ik voor het laatst als dienstdoende predikant de gemeente mag voorgaan. Het belangrijkste, aldus ds. Biesbroek, is niet dat de dienaars van het evangelie komen en gaan, maar dat Jezus Christus met Zijn gemeente blijft. En de Heere heeft altijd gezorgd voor opvolgers in de gemeente. Hij die zelf opdracht geeft tot de evangelieverkondiging, zou Hij dan niet voor Zijn dienaars zorgen? Voordat Hij heengaat tot de Vader, geeft Hij eerst de opdracht om het Woord te verkondigen, maar Hij geeft ook Zijn belofte. Geen eenvoudige opdracht. Toch is het werk doorgegaan. Het geheim daarvan is niet aan de zijde van de verkondigers, maar door de genade van Christus. Aan Hem is alle macht gegeven in hemel en op aarde. Hij is als Hoofd van de Kerk door God ons gegeven. Alle roem aan onze kant is uitgesloten. Toch de opdracht 'Gaat dan heen en onderwijst alle volken'. Doch deze opdracht mag vervuld worden onder leiding van Hem, die het bevoegde gezag is. Soms, aldus ds. Biesbroek, lijkt het ploegen op rotsen, soms door verdrukking en vervolging heen, maar Christus heeft ook de boze overwonnen en Zijn Woord zal nooit verstommen of monddood worden gemaakt. Hij roept Zijn dienaren, maar rust ze ook toe, met Zijn Geest en gaven. Het is een hoog voorrecht, aldus ds. Biesbroek, om het evangelie te mogen verkondigen. Ik ben ook dankbaar dat ik dat 37,5 jaar heb mogen doen. Ik ben niet volmaakt geweest, maar ik denk dat ik met een goed geweten mag zeggen, dat ik tijdens heel mijn loopbaan het evangelie van Gods vrije genade heb verkondigd en dat ik op een bijbels ontdekkende wijze steeds de gemeente heb voorgehouden, dat wij de genade van de Heere Jezus Christus nodig hebben. Ik heb steeds aangedrongen op geloof en bekering. Ik ben God dankbaar dat ik in de 5 gemeenten, die ik heb mogen dienen. Zijn zegen op het werk heb gezien. Dankbaar dat Hij mij heeft willen gebruiken, ondanks zonden en tekortkomingen. Toen ik intrede deed in de gemeente van Ede, heb ik gepreekt over Efeze 6 : 19. En bid voor mij, opdat mij het Woord gegeven worde, in de opening mijns monds, met vrijmoedigheid, om de verborgenheid van het evangelie bekend te maken. Dat gebed is er ook voor mij geweest en het is verhoord.
Ik wil besluiten met een opwekking, ook uit Efeze 6: Wordt krachtig in de Heere en in de sterkte Zijner macht. Doet aan de gehele wapenrusting Gods, om staande te kunnen blijven en de verleidingen van de boze te kunnen weerstaan. Ons ontbreekt daarvoor de kracht, maar wij mogen vertrouwen op Hem, die alle macht heeft ontvangen. Daarom gemeente, houd vast aan het evangelie van Gods genade, blijf bij het Woord van Christus en word vervuld met Zijn Geest en leef uit de hoop, die niet beschaamd. Want Jezus leeft en heeft gezegd: Ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld. Amen, het zal waar en zeker zijn. Amen.
Ds. Biesbroek werd nog toegesproken door ds. Plette, die nu consulent wordt van de vakante wijk. Ds. Kortleve sprak namens de centrale kerkeraad, classis, ring en het ministerie van predikanten. Ouderling Van Roekel namens de kerkeraad en de gemeente, waarna deze de gemeente verzocht om samen met ds. Biesbroek God te danken met het zingen van Psalm 103 : 1, waarna de dienst werd besloten.
AFSCHEID DS. H.J. DE BIE TE HUIZEN
Na 20 jaar het ambt van herder en leraar in wijk 6 van de hervormde gemeente van Huizen vervuld te hebben, nam ds. H.J. de Bie op 26 april jl. afscheid van deze gemeente, daar hij m.i.v. 1 mei 1992 met emeritaat ging.
In de ochtenddienst in de Meentkerk nam hij afscheid van de eigen wijkgemeente. Tekst van de preek was Joh. 21 : 22b: Volg gij Mij. Ds. baseerde zijn preek op een tekening, die hij onlangs van een kind gekregen had, waarop Jezus tegen twee kinderen lijkt te zeggen: Volg jij Mij. Ds. vergeleek het weggeven van die tekening met zijn eigen afscheid. Het ambt wordt nu weer teruggegeven. Een preek is ook een tekening van Jezus, maar als je verder kijkt, ook van jezelf. Net als Petrus, die ondanks alles in het ambt mag staan, zijn ook wij allen geroepen tot het ambt. In elke situatie komt het aan op het volgen van Jezus, ook als het moment gekomen is om het ambt, de tekening, in te leveren. Ds. besloot zijn preek met de woorden 'Wat afscheidsdienst, het is een dankdienst.'
In de officiële dankdienst, die 's avonds in de Oude Kerk te Huizen gehouden werd, bepaalde hij de gemeente bij de woorden uit de eerste brief van de apostel Paulus aan Timotheüs 3 : 16 'En buiten alle twijfel, de verborgenheid der godzaligheid is groot: God is geopenbaard in het vlees, is gerechtvaardigd in de Geest, is gezien van de engelen, is gepredikt onder de heidenen, is geloofd in de wereld, is opgenomen in heerlijkheid'.
Paulus citeert hier een lied, zoals ook wij dat vaak doen om onze gevoelens te uiten. In dit lied worden de machtige daden van God bezongen. Hij en niet de mens staat in het middelpunt.
Opvallend is, dat Gods daden worden getekend in de voltooide tijd; het zijn voldongen feiten. De Heere Jezus is immers een volkomen Middelaar. Daar horen wij Zijn roep vanaf het kruis: Het is volbracht.
De verborgenheid der godzaligheid is geen geheimleer. Het is de ontdekking dat God aan het begin van alles staat. Buiten alle twijfel! Dat is het resultaat van het werk van de Heilige Geest.
Willen we weten, wat de woorden 'God is geopenbaard in het vlees' betekenen, dan moeten we met de herders de stal van Bethlehem binnentreden. Het Woord is vlees geworden! Een heenwijzing naar die openbaring van God in het vlees is de openbaring van God in de brandende braamstruik. Ds. legt het uittrekken van Mozes' schoenen uit als een juridisch ritueel, een diep in de schuld staan bij God. Geloof is ontdekken wat je zelf bent: een doornstruik vol stekels, vleselijk, verkocht onder de zonde. Maar God is tot ons afgedaald in Zijn Zoon en Hij heeft het offer van Zijn Zoon aanvaard.
'Hij is gerechtvaardigd in de Geest' wil zeggen: het is Pasen geworden. Geloof is ontdekken dat Jezus leeft en wij met Hem. De vraag is, of wij die ontdekking al gedaan hebben.
Dat de Zoon van God 'is gezien van de engelen' betekent vooral dat door het sterven en de opstanding van Jezus het verbroken contact tussen hemel en aarde hersteld wordt. Omdat de daden van de Heere voldongen feiten zijn, wordt het evangelie geproclameerd onder de heidenen. Daarom is discussiëren over het functieverlies van de kerk zinloos. Als wij zouden zwijgen, zullen de stenen spreken.
En daarom, zo besloot ds. de uitleg van de tekst, zullen al Gods kinderen tot geloof gebracht worden. Want de Zoon van God is opgenomen in heerlijkheid, in de glorie van Zijn Vader.
Tenslotte vergeleek ds. zijn eigen situatie met die van Paulus. Zoals deze apostel een deel van zijn werkzaamheden aan Timotheüs overdroeg, zal nu op Gods tijd zijn werk overgenomen worden door een jongere collega.
Na de wens dat wij allen als een kaarsje mogen zijn, brandend in de nacht, besloot hij zijn preek met de woorden: Ere zij de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Zoals het was in den beginne, nu en immer en van eeuwigheid tot eeuwigheid. Amen.
Na een persoonlijk woord van ds. tot de gemeente, sprak ds. P. Vermeer namens de centrale kerkeraad, ring en classis en ouderling Molenaar namens de wijkkerkeraad, ds. De Bie en zijn vrouw toe.
Vervolgens werd ds. en zijn vrouw de zegenbede en het eerste vers uit Ps. 134 toegezongen.
GEDENKDAGEN VAN PREDIKANTEN IN DE MAAND MEI 1992 D.V.
Ds. E.J. Schimmel, wonend in de plaats waar hij het laatst dienstdoend predikant was, hoopt de 16e mei 70 jaar te worden.
Een dag later gedenkt ds. C. Vos dat hij veertig jaar ervoor in Westbroek tot predikant werd bevestigd. Momenteel verleent hij bijstand pastoraat in de hervormde gemeente Rhenen. Op de laatste dag van de maand mei, de 31e dus, hoopt ds. W. Anker het feit te gedenken, dat hij 50 jaar predikant zal zijn. Herkingen was de plaats waarin hij in de oorlogsjaren tot predikant bevestigd werd.
SOEST
Op zaterdag 9 mei is er 's avonds om acht uur in de Ichthuskerk aan de Albert Cuyplaan 2c te Soest 'Een uur kerk- en orgelmuziek'. Het programma ziet er veelbelovend uit.
Het Ichthuskoor zal zingen onder leiding van dirigent Johan Dekker. Van de enkele 'buitenlandse' liederen staat een vertaling op het programma. Johan Dekker heeft in het jaar dat het koor nu bestaat, al een behoorlijk niveau weten te bereiken.
Aan het orgel hoopt de bekende Barneveldse organist John Propitius plaats te nemen om koor- en samenzang te begeleiden. Ook zal hij nog een improvisatie geven.
Ds. R. van Kooten, de predikant van de Ichthuskerk, zal de avond leiden en een korte meditatie houden. Het is de bedoeling, dat het hele programma ruim een uur zal duren. De kerk is om half acht open en de toegang is vrij. Tijdens de samenkomst zal er één kollekte gehouden worden ter bestrijding van de kosten. Tot ziens!
SCHRIJVENDERWIJS 15 MEI 1982-15 MEI 1992
Op 15 mei a.s. zal het D.V. tien jaar geleden zijn dat Schrijvenderwijs, Vereniging van Protestants-Christelijke Auteurs werd opgericht. In 1983 werd de uitgave van Woordwerk ter hand genomen, dat D.V. eind 1992 met no. 40 zijn tiende jaargang hoopt te voltooien. Aan het tienjarig bestaan zal op verschillende manieren aandacht worden besteed.
Op 15 en 16 mei 1992 zal Schrijvenderwijs een conferentie beleggen. Op zaterdag 16 mei is er een openbare vergadering, waarop dr. R. van Woudenberg een voordracht hoopt te houden, getiteld 'Over nut en nadeel van literatuur voor het leven'. Op die dag zal ook de bundel 'Schrijvend op weg' het licht zien, waarin 48 leden van de vereniging in verhaal, gedicht, lied en essay duidelijk maken wat het geloof voor hen betekent. Tevens verschijnt 'Waken en wachten', een extra editie van het huisorgaan van de vereniging, met allerlei informatie, dat ook voor belangstellenden verkrijgbaar is. Van een aantal schilders en beeldende kunstenaars, waaronder Mare de Klijn, Roel Herfst, Henk Helmantel, Maarten 't Hart, Tijs Huisman e.a. zal werk te zien zijn. De conferentie wordt gehouden in De Bron, Oude Oever 10, 7722 VE Dalfsen.
Schrijvenderwijs houdt op deze dag 'open huis', een goede gelegenheid voor alle belangstellenden, auteurs of niet, om kennis te maken met het werk van deze vereniging. Men kan aan het openbare gedeelte van de conferentie (zaterdag 16 mei a.s. dus) deelnemen door een bedrag van ƒ 7,50 over te maken op girorekening 5485379 van de penningmeester van Schrijvenderwijs, Schans 37, 4251 PW Werkendam. Wil men ook aan de lunch deelnemen, dan zijn de kosten totaal ƒ 17,50. Het bedrag kan ook op de dag zelf in Dalfsen worden voldaan. Meer informatie en/of opgave voor de lunch bij de secretaris, Joke Verweerd, Steenbreek 42, 2481 CJ Woubrugge, tel. 01729-9338.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 mei 1992
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 7 mei 1992
De Waarheidsvriend | 16 Pagina's