Een indruk van de Pastorale van Dijon 1992

Prêche la Parole
Een dag na de sluiting van de Pastorale van Dijon komen deze woorden telkens bij mij op. Het waren de gevleugelde woorden van ds. Raymond Perron. Hij is predikant van een 'gereformeerde baptistengemeente' in Carlesburg, Quebec, het Franstalig deel van Canada. Ds. Perron hield elke avond een bijbelstudie, die minstens een uur duurde. Zonder enige hapering. Een woordenstroom. Vol ernst. Met een humor, die niet storend was. Zijn welsprekendheid ging samen met sprekende gebaren en een passende mimiek. Het steeds weerkerend motiefin de drie toespraken was: Prêche la Parole. Predik het Woord. Dit refrein moest de deelnemers van de Pastorale bemoedigen. De conferentie is met één woord omschrijven: Bemoediging. In de ontmoetingen stonden twee dingen in het middelpunt. Laat duidelijk zien wie je bent. Dus: Openhartigheid. En veroordeel elkaar niet. Geen discussies, die verwijdering geven. Zo horen bijbelgetrouwe-christenen met elkaar om te gaan. Niet alleen op de Pastorale van Dijon in Frankrijk. Ook in Nederland. Want duidelijkheid en respect zijn onmisbaar voor de ontmoeting rondom het Woord van God.

Abdij in La Bussière-sur-Ouche
De week na Pasen is het vaste tijdstip voor de Pastorale van Dijon. Op dinsdag 21 april werd ik vroeg in de morgen door mijn vrouw en kinderen naar het station van Breda gebracht. Volgens afspraak zou ik daar overstappen in de auto van dhr. A. van Velzen. De reis was voorspoedig. Hoe meer we opschoven in de richting van het zuiden, hoe warmer het werd. Vlak bij Dijon lazen we: 23 graden. Een aangename temperatuur. Zeker voor de bezoekers uit Nederland. Net voor de opening van de Pastorale reden we door het hek de kloostertuin van de abdij 'de La Bussière' binnen. De meeste deelnemers waren al gearriveerd. Op de parkeerplaats achter de abdij stonden auto's uit Frankrijk, België, Zwitserland, Spanje en Nederland. Eventjes konden we buiten van de omgeving genieten. Wat een prachtige plek. Een en al rust. In deze omgeving was het zeker goed toeven. Snel gingen we naar binnen. Jean Emmanuel Gaillard, 'Secrétaire Général', heette ons hartelijk welkom en noemde het nummer van de kamer, die was toegewezen. De kamer was schoon en sober. Uiterlijkheden zijn niet doorslaggevend. Maar het is wel prettig, als je je ergens meteen thuis voelt.

Bedoeling
De Pastorale van Dijon werd dit jaar voor de zevende keer gehouden. De voorzitters waren ds. Stuart Olyott, evangelisch baptistenpredikant uit Liverpool en prof. Jean-Marc Daumas uit Aix-en-Provence. De eerste keer waren er nog geen 20 deelnemers. Nu circa 70, waaronder een aantal Nederlanders uit diverse kerken. Het is een predikantenconferentie van overtuigde calvinisten en baptisten. Men komt samen op basis van de erkenning van Gods vrije genade, zoals die beleden is in de Dordtse Leerregels. De conferentie is ook toegankelijk voor andere belangstellenden. De bijeenkomst beoogt het Franstalig protestantisme te bevorderen. Door de gesprekken aan tafel en tijdens het maken van een wandeling, was er gelegenheid informatie uit te wisselen. Opvallend vond ik, dat sommige deelnemers op de hoogte waren van de namen en werken van Nederlandse theologen. Er is behoefte aan literatuur op theologisch gebied in de Franse taal.

Lezingen
Prof. Jean-Marc Daumas was de eerste spreker. Als lector zat hij achter een tafel. De anderen stonden achter een lessenaar. De lezing ging over de ecclesiologie bij Calvijn. De ontwikkeling van de leer over de kerk kwam aan de orde. Prof. Daumas lette op vier uitgaven van de Institutie van 1536 tot 1559. Tegenover de leer van Rome moest Calvijn spreken over de onzichtbaarheid van de kerk. Later volgde het zichtbare aspect door de botsingen met de anabaptisten.
Prof. Paul Wells uit Aix-en-Provence hield twee lezingen over het thema: Het algemene aanbod van de bijzondere verlossing. Hij legde de klemtoon op het particuliere in de redding van zondaren en het universele van de heilsaanbieding. De persoonlijke redding van de gevallen zondaar is het werk van de Heilige Geest. Maar de verantwoordelijkheid van de mens blijft overeind staan. Met de Dordtse Leerregels onderscheidde prof. Wells de ernstige roeping door het Evangelie en de krachtige roeping door de Geest. De prediking is ernstig, omdat Gods ernst erin meekomt.
Ds. D.Ph.C. Looijen van de Gereformeerde Zendingsbond in de Nederlandse Hervormde Kerk refereerde tweemaal. In zijn eerste lezing ging hij in op de veel gehoorde vraag, of het belijden van de uitverkiezing een belemmering is voor de evangelieprediking. Vanuit de Schrift en de belijdenis toonde hij aan, dat dit niet het geval is. Ds. Looijen gebruikte voorbeelden uit de kerkgeschiedenis ter illustratie.
De tweede lezing ging over de missionaire taak van de kerk. Ds. Looijen ging uit van Handelingen 1 : 8 als waarschuwing èn als belofte van de Geest. We zijn vaak te veel naar binnen gekeerd. Het kan niet anders, of de christen toont in zijn leven, dat hij uit Christus leeft.
Ds. Thomas Blanchard, predikant van de Alliantie van vrije evangelische gemeenten en professor in het Oude Testament aan het bijbelinstituut te Nogent-sur-Mame, behandelde in een tweetal lezingen de profeet Jeremia. De titel was: Belijdenissen van een verslagen dienaar. Het woord 'verslagen' kan gelezen worden als overwonnen, maar ook als terneergeslagen. Hij sprak met gloed en actueel.
Een bijdrage aan de ethische bezinning werd geleverd door ds. A.R. Kayayan. Hij is verbonden aan het 'Back to God Hour' in Amerika voor de Franstalige gebieden. Dit onderwerp over het praktische leven van de christenen kwam bij de Nederlanders niet zo goed over. We konden het betoog slecht volgen en ds. Kayayan sprak op een droge toon.
Samenvattend: De lezingen waren lang, pittig en persoonlijk.

Bijzonderheden
Op de Pastorale nam het gebed een voorname plaats in. 's Morgens tussen 8.00 en 8.30 uur werd gelezen en gebeden. Hardop. De gebeden begonnen met God groot te maken. Daarna kwamen de noden van de mensen.
Er was gelegenheid tot vragen stellen. Daar werd veel gebruik van gemaakt. Niet altijd door het stellen van concrete vragen. Men gaf gewoon een reactie op de lezing. Soms omslachtig. De contacten met de deelnemers waren goed. Ondanks de taalbarrière. Het is een verrijking, christenen te ontmoeten, die overal vandaan komen. Door de Heilige Geest is er verbondenheid. Samen hebben we geluisterd naar de Schrift. Samen zongen we. Samen werd er gebeden. Namens het Hoofdbestuur van de Gereformeerde Bond mocht ondergetekende enkele woorden spreken en de hartelijke groeten overbrengen.

Het einde van de conferentie
Prof. Daumas sprak aan het einde van de conferentie over de moeilijke financiële situatie van de Vrije Gereformeerde Theologische Faculteit in Aix-en-Provence. Hij vroeg om gebed en hulp. Daarna ging hij voor in gebed en gaf Gods zegen mee. Na de maaltijd verlieten we de eeuwenoude abdij van La Bussière. Terug naar Pays-Bas. Het was goed in Frankrijk te zijn geweest. Altijd zal het in herinnering blijven: Prêche la Parole.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen