Hemelvaart

Overweldigend plotseling is het allerlaatste, wat de Heere Jezus Christus gebeurt, Hem overkomen. Lukas zegt het met een enkel woord. Waarin ook een grote vreugde ligt. Hoewel, dat gevoelden de vrienden van de Heere niet direct. Maar die kwam toen zij leerden aanvaarden, toen de Heilige Geest in hun harten woonde. Hemelvaart betekent de lichamelijke opneming van de Heere Christus: gemis, verlegenheid. Wie zich inleeft wat er gebeurde, die voelt de verbazing bij de discipelen. Dit plotselinge, wonderlijke gebeuren verwerken zij niet direct. Hij wordt opgenomen tot Zijn Vader en tot hun Vader.
De discipelen waren getuige van Gods Daad. 't Zal in stilte zijn gegaan en daardoor zal er op de Olijfberg stilte zijn gebleven. Hij, Die in hun midden stond, verlaat hen zegenend. Al zullen zij dat toen nog niet hebben gevoeld, 't Was het moment, door de Vader bepaald, 's Vaders Liefde neemt Zijn Zoon op. 't Lijkt liefdeloos voor de achterblijvers. Hun alleen-zijn valt hun moeilijk vanaf het eerste moment.
Verlaten-zijn van Hem, Die de volle liefde van hun hart heeft, doet pijn. Hij had wel gezegd, dat Hij zou heengaan. Maar niet wanneer, waar of hoe. Wie zelf verliezen kent van geliefden, voelt de verstarring van de discipelen mee. Verliezen zijn ten diepste niet te dragen. Ja wel, als de Heere kracht geeft met Zijn Woord. Hoe krachtig is Zijn Woord, wonderlijk sterk. Het sterkt het hart, dat stilstaat, doet de mens, die niet verder kon, weer verder gaan.
Hoe wondervol groeit op de Olijfberg het geloof in de harten van de jongeren. In die beproeving gaat gebeuren, dat zij, die niet meer zien, maar getuigen zijn geweest van al wat er gebeurd is, de kracht van Gods Beloften in Christus gaan voelen. Zij leren de nabijheid van Christus lichamelijk missen en moeten zich laten leiden door Zijn Woord alleen, gedreven door de Geest. Nog is Deze niet ten volle doorgebroken. Nog was het daarvoor niet het uur, noch de plaats, die in de Hemel zijn bepaald. De jongeren staren nog verstard omhoog. Leven zij het zich in, dat dè Hogepriester voor hen onzichtbaar, maar wel in alle werkelijkheid de Hemel ingaat tot de Vader? In Zijn Goddelijkheid was Hij nooit van Zijn Vader gescheiden geweest. Het oog van de Zoon ziet de Vader. Hoe juichen legioenen Engelen de Vader en de Zoon toe. Nee, dat ziet geen menselijk, sterfelijk oog, dat nu in de Hemel het Anker der Kerk wordt bevestigd. Beseft u iets van dit alles? Ach, de wolk was ertussen gekomen. Hoe vaak is dat in ons leven. Dikke wolken van moeite en zorg, van ontzetting benemen het oog van het geloof het uitzicht op de Heere. En hoe zul je zonder zicht op Christus de weg ter zaligheid kunnen gaan!
De discipelen worden geleid door het Woord. Hun ontzetting wordt doorbroken door de hemelboden. Twee mannen in witte kleding staan hen bij, versterken hen opdat zij weer verder zullen gaan. Hun vraag is een drang niet te blijven staan staren, maar om Hem Die opgenomen is in de Hemel in het hart om te dragen. Ja, om ook straks te gaan uitdragen, dat de Levende Heere verheerlijkt is. Dat in Hem Gods verheerlijking van het schepsel alreeds iets is begonnen. De Hemelvaartsdag getuigt sterk van de erfenis, die wordt bewaard in de Heerlijkheid. O, moge ieders hemelverlangen een oprecht Godsverlangen zijn in geloof. Moge die vreugde toch ook uw deel zijn. In deze dagen in u gewerkt en versterkt. Ook al gevoel je juist scherp de hemelhoge afstand tussen Hem daar en u zelf hier op aarde. De wereld zucht nog onder de vloek, die nog op haar rust. Ja, ook door mijn dagelijkse schuld. Wie beseft hier het nu van Zijn heengaan?
Moge ieder, die dit leest de weg van Gods Liefdevolle Genade en Goedheid ervaren. Daarop zijn ook vestigen in verlangen naar de Verlosser en Verzoener van schuld en zonde. Je kunt het niet bevatten, dat Hij zo ook eens zal weerkomen op de wolken. Het is troost voor degenen, die het geheim des geloofs in het hart mogen hebben. Dat is de ware viering, dat steeds het verlangen groeit in het hart van zondaren. Moge de prediking der engelen toch allen het heilgeheim geven wat geloof is, dat de Heere Zelf schenkt. Christus de Hogepriester betrad de Hemelse gewelven en droeg in Zijn Handen alle, die de Vader Hem had gegeven. Zo ontvangt Hij alle macht in de He­mel en op de aarde, zet Hij Zich aan de Rechterhand van Zijn Vader.
Hemelvaart, voor het menselijk oog lijkt het een plotselinge afbreking, maar het is een doorwerken des Heeren. Hij volvoert Zijn Raad der Genade. Dat verkondigen Engelen op de Olijfberg, waardoor de discipelen weer verder kunnen. Zij zullen vanaf toen tot op de Jongste Dag deze roep moeten laten uitgaan. Hoe heeft dit Engelwoord in de eerste gemeente geleefd. Daardoor werden harten tot de Heere verheven. Moge dat ook onder ons, in ons krachtig leven of herleven. Dit geloof alleen kan ons onthechten van deze aarde, versterken in het algemeen ongetwijfeld geloof, aan ons verzekering gevend van de Genade Gods in Christus.
Zij keerden terug in Jeruzalem. Moesten weg van de stille berg. Als getuigen van Zijn opneming in de Hemel, wachtten zij op de Trooster, de Plaatsvervanger, de Heilige Geest, 't Gemis deed hen volharden in het gebed, in grote eendracht.
Dat ook vandaag de Kerk en gemeente zich verenigen in waar gebed tot hun Heere en Heiland, en door Hem tot de Vader, opdat Dezen de H. Geest opwekken en opdat de Geest zal werken levendmakend en in leven houdend — heiligend hart en leven tot Eer van God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen